Ontbinding is het beëindigen van een overeenkomst omdat de wederpartij tekortschiet in de nakoming. De overeenkomst vervalt niet met terugwerkende kracht, maar partijen raken bevrijd van hun toekomstige verplichtingen en moeten teruggeven wat zij al hebben ontvangen. Ontbinding is iets anders dan opzegging of vernietiging: zij is gekoppeld aan een tekortkoming, niet aan een contractuele opzegmogelijkheid of aan een gebrek bij het sluiten van de overeenkomst.
Wettelijke basis
Bij een wederkerige overeenkomst geeft iedere tekortkoming de wederpartij de bevoegdheid tot ontbinding, tenzij de tekortkoming die ontbinding met haar gevolgen niet rechtvaardigt (art. 6:265 BW). Ontbinden kan buiten de rechter om, door een schriftelijke verklaring aan de wederpartij (art. 6:267 BW). De ontbinding werkt niet terug in de tijd (art. 6:269 BW) en verplicht partijen tot ongedaanmaking van wat al is gepresteerd (art. 6:271 BW). Wie een geleverd product terugdraait wegens gebreken, loopt daarmee langs dezelfde route als bij non-conformiteit.
Waarom dit telt
Ontbinding is een ingrijpende stap die u zelf kunt zetten, maar die achteraf door de rechter kan worden getoetst. Ontbindt u terwijl er geen verzuim is of terwijl de tekortkoming te gering is, dan schiet u zelf tekort en kan de wederpartij u aanspreken. Leg daarom eerst het verzuim vast en beschrijf de tekortkoming concreet in de ontbindingsverklaring. Wat daarna moet worden terugbetaald of teruggegeven, is in zaken over wanprestatie vaak het eigenlijke twistpunt.
