Een tekortkoming is het niet, niet op tijd of niet naar behoren nakomen van wat uit een overeenkomst voortvloeit. Het gaat om een feitelijke vergelijking: de prestatie die is geleverd wijkt af van de prestatie die was afgesproken. Of die tekortkoming ook tot aansprakelijkheid leidt, hangt af van de vraag of zij aan de schuldenaar kan worden toegerekend. Zonder toerekening blijft de tekortkoming bestaan, maar ontbreekt de verplichting tot schadevergoeding.
Wettelijke basis
De tekortkoming hoort thuis in Boek 6 van het Burgerlijk Wetboek, in de regeling over verbintenissen en overeenkomsten. De wet geeft geen omschrijving van het begrip los van de verbintenis zelf: wat de schuldenaar moest doen, volgt uit het contract, uit de wet of uit wat tussen partijen gebruikelijk is. Wel verbindt de wet er uitdrukkelijk gevolgen aan. Bij een wederkerige overeenkomst geeft iedere tekortkoming de wederpartij in beginsel de bevoegdheid tot ontbinding (art. 6:265 BW). Een dossier over wanprestatie begint daarom altijd bij de vraag wat precies was afgesproken.
Waarom dit telt
Zolang niet vaststaat waarin de prestatie afweek van de afspraak, is er geen grond voor ontbinding, schadevergoeding of incasso. In de praktijk betekent dit dat u drie dingen moet kunnen laten zien: de afspraak, wat er feitelijk is geleverd en het verschil daartussen. Denk aan de overeenkomst, opdrachtbevestigingen, e-mailverkeer, foto’s en rapporten. Hoe concreter de tekortkoming is omschreven, hoe scherper uw positie in onderhandeling en in een civiele zaak.
