Belaging

Laatst bijgewerkt op 27 oktober 2026

Belaging, ook wel stalking genoemd, is het wederrechtelijk, stelselmatig en opzettelijk inbreuk maken op het privéleven van een ander. De dader wil die ander dwingen iets te doen of te laten, of hem bang maken. Het is strafbaar volgens artikel 285b Wetboek van Strafrecht (Sr) en vervolging volgt alleen op klacht.

Wettelijke basis

Belaging is een misdrijf. De maximumstraf is drie jaar gevangenisstraf of een geldboete van de vierde categorie (artikel 285b lid 1 Sr). Het recht tot vervolging verjaart na zes jaar (artikel 70 Sr).

Belaging is een klachtdelict (artikel 285b lid 2 Sr). Het OM mag alleen vervolgen als het slachtoffer daarom vraagt. Die klacht moet binnen drie maanden worden gedaan, gerekend vanaf de dag waarop het slachtoffer van het feit weet (artikel 66 Sr).

Het woord “stelselmatig” is belangrijk. Eén boos bericht is geen belaging. De rechter kijkt naar de aard, de duur, de frequentie en de intensiteit van het gedrag. Denk aan steeds weer bellen, appen, posten op sociale media, opwachten of volgen.

Hoe het in de praktijk werkt

Het slachtoffer doet aangifte bij de politie en verzoekt daarbij om vervolging. Dat verzoek is de klacht. De politie verhoort daarna de verdachte en verzamelt bewijs, zoals berichten, belgegevens en verklaringen van getuigen.

De officier van justitie beslist of de zaak naar de rechter gaat. Bij belaging wil het OM vaak snel contact voorkomen. De rechter kan een contact- of locatieverbod opleggen, bijvoorbeeld als bijzondere voorwaarde of als vrijheidsbeperkende maatregel (artikel 38v Sr).

Naast het strafrecht kan het slachtoffer via de civiele rechter een contactverbod vragen in kort geding. Dat loopt los van de strafzaak.

Waar het misgaat

Voor slachtoffers: zonder klacht geen vervolging. Wie alleen een melding doet, of te lang wacht, loopt het risico dat de klachttermijn van drie maanden verloopt. Leg berichten, data en tijden vanaf het begin vast. Losse screenshots zonder datum zeggen weinig.

Voor verdachten: veel mensen zien hun berichten als een gewone ruzie of als poging tot contact. De vraag is niet wat u bedoelde met één bericht. De vraag is of uw gedrag als geheel stelselmatig was. Contact zoeken terwijl er al een verbod geldt, kan een nieuwe zaak opleveren.

Een veelvoorkomend punt is de verhouding met bedreiging (artikel 285 Sr). Dreigende teksten kunnen zowel belaging als bedreiging zijn. Bedreiging is geen klachtdelict. Het OM kan dat feit dus ook vervolgen zonder klacht.

Verwante begrippen

Zie ook klachtdelict, aangifte, bedreiging en huisverbod.

Onze strafrechtadvocaten staan verdachten en slachtoffers bij in zaken over belaging.