Cessie

Cessie is de overdracht van een vordering op naam aan een andere schuldeiser. De schuldenaar blijft dezelfde verplichting houden, maar moet voortaan aan de nieuwe schuldeiser betalen.

Inhoudsopgave

Wettelijke basis

Artikel 3:94 lid 1 BW regelt de openbare cessie: een akte plus mededeling aan de schuldenaar. Lid 3 kent sinds 2004 de stille cessie, waarbij een authentieke of geregistreerde onderhandse akte volstaat en mededeling achterwege blijft; zolang die mededeling niet is gedaan, kan de schuldenaar bevrijdend aan de oorspronkelijke schuldeiser betalen. Artikel 3:83 lid 2 BW maakt het mogelijk de overdraagbaarheid van een vordering bij beding uit te sluiten; de Hoge Raad oordeelde in Coface/Intergamma uit 2014 dat zo’n beding goederenrechtelijke werking heeft als het daarop gericht is, en dat bij twijfel wordt uitgegaan van uitsluitend verbintenisrechtelijke werking. Artikel 6:145 BW bepaalt dat de overgang de verweermiddelen van de schuldenaar onverlet laat.

Hoe het in de praktijk werkt

Cessie wordt gebruikt bij factoring, bij de verkoop van vorderingenportefeuilles en bij financiering, waar zij vaak samengaat met verpanding. Bij een overname van activa is cessie de manier waarop de debiteurenportefeuille overgaat. Voor de praktijk is de mededeling het scharnierpunt: pas daarna is de schuldenaar verplicht aan de nieuwe schuldeiser te betalen en kan hij niet meer verrekenen met nieuwe tegenvorderingen op de oude schuldeiser.

Waar het misgaat

Het cessieverbod in de inkoopvoorwaarden van de debiteur wordt over het hoofd gezien, waardoor de overdracht niet werkt. Een tweede fout is een akte die de over te dragen vorderingen onvoldoende bepaalbaar omschrijft. Ten derde wordt vergeten dat de schuldenaar zijn verweermiddelen behoudt, waaronder opschorting en verrekening die al voor de mededeling waren ontstaan.