Naturalisatie

Naturalisatie is de verkrijging van het Nederlanderschap op verzoek. Zij verschilt van optie, de eenvoudiger procedure die openstaat voor een beperkte groep. Het verzoek wordt ingediend bij de gemeente, beoordeeld door de IND en ingewilligd bij koninklijk besluit. De voorwaarden staan in ons artikel over naturalisatie.

Inhoudsopgave

Wettelijke basis

De voorwaarden staan in artikel 8 van de Rijkswet op het Nederlanderschap; de afwijzingsgronden wegens gevaar voor de openbare orde in artikel 9. Het Besluit verkrijging en verlies Nederlanderschap en de Handleiding Rijkswet op het Nederlanderschap werken de toets uit. In het parlement is wetgeving in voorbereiding die de termijn zou verlengen, maar tot inwerkingtreding daarvan geldt onverkort de huidige termijn.

Hoe het in de praktijk werkt

De hoofdregel is vijf jaar onafgebroken toelating en hoofdverblijf in Nederland met een geldige verblijfsvergunning. Voor de echtgenoot of geregistreerd partner van een Nederlander geldt drie jaar. Daarnaast moet de verzoeker meerderjarig zijn, ingeburgerd, en het inburgeringsexamen of een gelijkgesteld diploma hebben behaald. Bij de ceremonie wordt de verklaring van verbondenheid afgelegd. Uitgangspunt is afstand van de oorspronkelijke nationaliteit, met de uitzonderingen van artikel 9 lid 3.

Waar het misgaat

Verblijf in het buitenland breekt de opbouw: een onderbreking van meer dan vier aaneengesloten maanden, of van meer dan twee maanden per jaar gedurende de termijn, kan de klok terugzetten. Verder telt niet ieder verblijfsrecht mee; verblijf in afwachting van een procedure telt in beginsel niet. Ook een boete of transactie kan binnen de openbareordetermijn tot afwijzing leiden. Wie in de vijf jaar voor het verzoek onjuiste gegevens heeft verstrekt, riskeert intrekking van het Nederlanderschap achteraf.