Woningwaarderingsstelsel

Het woningwaarderingsstelsel is het puntensysteem waarmee de kwaliteit van een huurwoning wordt gewaardeerd. Het aantal punten bepaalt de maximaal toegestane huurprijs. Sinds de Wet betaalbare huur geldt het stelsel niet alleen voor sociale huur maar ook voor het middensegment.

Inhoudsopgave

Wettelijke basis

Het stelsel is uitgewerkt in het Besluit huurprijzen woonruimte, met bijlage I als puntentelling. Punten worden toegekend voor onder meer oppervlakte, voorzieningen in keuken en sanitair, buitenruimte, de WOZ-waarde en het energielabel. De Wet betaalbare huur, in werking sinds 1 juli 2024, maakte het stelsel dwingend tot en met 186 punten, waarmee het middensegment onder de huurprijsbescherming valt; gemeenten handhaven dat op grond van de Wet goed verhuurderschap. Boven die grens is de huurprijs vrij. Artikel 7:249 BW geeft de huurder het recht binnen zes maanden na aanvang van de huur de aanvangshuurprijs door de huurcommissie te laten toetsen; bij woningen in het middensegment is die termijn onder de nieuwe wet verruimd.

Hoe het in de praktijk werkt

Verhuurders zijn verplicht bij aanvang van de huur een puntentelling te verstrekken. Klopt die niet, dan kan de huurder de huurcommissie inschakelen, die de huurprijs verlaagt tot het maximum dat bij het puntenaantal hoort. Het energielabel weegt zwaar mee, wat verduurzaming ook financieel aantrekkelijk maakt. Voor bestaande contracten geldt overgangsrecht: verlaging is bij lopende huurovereenkomsten in bepaalde gevallen pas mogelijk na een verzoek van de huurder.

Waar het misgaat

Verhuurders rekenen met een verouderde WOZ-waarde of met een label dat na een verbouwing niet is bijgewerkt. Een tweede fout is het niet verstrekken van de puntentelling bij aanvang, wat zelfstandig beboetbaar is. Ten derde laten huurders de toetsingstermijn verlopen.