Smart contracts en aansprakelijkheid: wie draagt de verantwoordelijkheid?

Smart contracts veranderen razendsnel hoe bedrijven zaken doen. Deze automatische contracten draaien op blockchain technologie en voeren afspraken uit zonder menselijke tussenkomst.

Maar zodra er iets misgaat, rijst meteen de vraag: wie is er eigenlijk verantwoordelijk?

De aansprakelijkheid bij smart contracts is vaak onduidelijk omdat meerdere partijen betrokken zijn: de programmeur, de gebruiker, en soms het blockchain platform zelf. Dat gebrek aan duidelijkheid leidt al snel tot juridische hoofdbrekens.

Nederlandse wet- en regelgeving hobbelen een beetje achter de feiten aan—er zijn nog geen specifieke regels voor deze technologie.

Het is best belangrijk om te snappen wie waarvoor verantwoordelijk is, zeker nu steeds meer bedrijven smart contracts inzetten. Je ziet ze overal opduiken: van financiële diensten tot vastgoed.

Bedrijven willen weten waar ze aan toe zijn, wat hun risico’s zijn, en hoe ze zich kunnen indekken tegen juridische ellende.

Wat zijn smart contracts en hoe werken ze?

Smart contracts zijn digitale contracten die automatisch op een blockchain worden uitgevoerd wanneer aan bepaalde voorwaarden is voldaan. Ze gebruiken programmeercode om ouderwetse contractprocessen te automatiseren, zonder dat er iemand tussen hoeft te komen.

Definitie en kernprincipes

Een smart contract is een zelfuitvoerend contract waarbij alle afspraken direct in code zijn vastgelegd. Die code staat op een blockchain-netwerk en voert uit wat je hebt afgesproken zodra aan de voorwaarden is voldaan.

De kern van smart contracts:

• Automatisering: Het contract voert zichzelf uit
• Transparantie: Iedereen kan de voorwaarden op de blockchain zien
• Onveranderlijkheid: Je kunt de contracten niet zomaar aanpassen
• Gedecentraliseerd: Geen centrale baas die alles regelt

Smart contracts werken met simpele “als/dan”-logica. Als een voorwaarde klopt, voert het contract direct de bijbehorende actie uit.

Dat kan van alles zijn: geld overboeken, eigendom registreren, meldingen versturen—noem maar op.

Zelfuitvoerende contracten in de praktijk

Een zelfuitvoerend contract haalt tussenpersonen zoals notarissen of advocaten eruit. Het contract checkt zelf of alles klopt en voert dan de afgesproken acties uit.

Wat voorbeelden:

Smart contracts werken sneller dan klassieke processen omdat je geen handmatige controles nodig hebt. Je bespaart ook kosten, want tussenpersonen zijn overbodig.

Het blockchain-netwerk verifieert alle transacties. Verschillende computers checken of alles klopt.

Hierdoor is fraude bijna onmogelijk.

Verschil tussen traditionele contracten en smart contracts

Traditionele contracten vragen vaak om menselijke interpretatie en handmatig handelen. Smart contracts werken volgens het principe “code is wet”—geen ruimte voor grijze gebieden.

Belangrijke verschillen:

Uitvoering: Bij klassieke contracten heb je soms advocaten of rechters nodig als je ruzie krijgt. Smart contracts voeren gewoon automatisch uit wat er staat.

Kosten: Klassieke contracten kosten geld door notarissen, advocaten en administratie. Smart contracts knippen die kosten eruit.

Snelheid: Een klassiek contract kan dagen of weken duren. Smart contracts regelen het binnen seconden of minuten.

Flexibiliteit: Je kunt traditionele contracten makkelijk aanpassen tijdens onderhandelingen. Smart contracts staan vast zodra ze op de blockchain staan.

Verificatie: Bij klassieke contracten moet je elkaar vertrouwen. Smart contracts worden automatisch geverifieerd door het netwerk.

De rol van blockchain bij smart contracts

Blockchain is de technologische ruggengraat van smart contracts. Dankzij eigenschappen als decentralisatie, transparantie en onveranderlijkheid kun je contracten automatisch en betrouwbaar uitvoeren.

Eigenschappen van blockchaintechnologie

Blockchain werkt als een gedistribueerd grootboek waarin transacties en contracten staan. Je hebt geen banken of notarissen meer nodig.

De technologie draait op cryptografische beveiliging en consensusmechanismen. Elke transactie wordt versleuteld en aan de vorige gekoppeld, waardoor je een soort digitale ketting krijgt.

Smart contracts profiteren hiervan:

• Automatische uitvoering zonder mensenwerk
• Cryptografische verificatie van transacties
• Permanente opslag van contracten

Platforms als Ethereum, Cardano en Polkadot bieden allerlei opties voor smart contracts. Ethereum blijft de populairste voor ingewikkelde contracten.

Gedecentraliseerd blockchain-netwerk

In een gedecentraliseerd netwerk verspreiden duizenden computers wereldwijd de controle. Niemand is de baas over het hele systeem.

Dit maakt smart contracts extra betrouwbaar. Zodra een contract start, checken meerdere knooppunten of alles klopt.

Voordelen van decentralisatie:

• Geen single point of failure
• Minder kans op censuur
• Je bent niet afhankelijk van één partij

Bitcoin was de eerste, maar Ethereum maakt veel complexere toepassingen mogelijk. Het netwerk beslist samen of een contract goed wordt uitgevoerd.

Transparantie en onveranderlijkheid

Op de blockchain is alles zichtbaar—volledige transparantie dus. Iedereen in het netwerk kan zien wat er gebeurt.

Onveranderlijkheid betekent dat je een contract niet zomaar kunt wijzigen als het eenmaal vastligt. Dat geeft vertrouwen, maar kan ook lastig zijn.

Transparantie zorgt voor:

• Publieke verificatie van contractuitvoering
• Auditeerbare geschiedenis
• Minder kans op fraude

Onveranderlijkheid heeft gevolgen voor aansprakelijkheid. Fouten in smart contracts zijn lastig te herstellen.

Je moet dus extra opletten bij het ontwikkelen en implementeren.

Deze eigenschappen maken blockchain geweldig voor smart contracts, maar roepen ook nieuwe juridische vragen op over verantwoordelijkheid.

Aansprakelijkheid bij het gebruik van smart contracts

Smart contracts brengen ingewikkelde aansprakelijkheidskwesties met zich mee, omdat er altijd meerdere partijen bij betrokken zijn. De verantwoordelijkheid ligt verspreid over ontwikkelaars, gebruikers en platforms.

Fouten in de code kunnen meteen flinke gevolgen hebben.

Wie is verantwoordelijk voor fouten in de code?

De programmeur die de smart contract code schrijft, draagt in principe de aansprakelijkheid voor fouten. Codeerfouten kunnen tot onverwachte uitkomsten of financiële schade leiden.

Solidity, de populairste programmeertaal voor smart contracts, vraagt om specifieke kennis. Fouten zijn lastig te herstellen, want blockchain-transacties zijn onveranderlijk.

Drie hoofdcategorieën van codefouten:

• Logische fouten
• Beveiligingslekken die hackers kunnen misbruiken
• Verkeerde juridische implementatie

De programmeur moet de code testen en zorgen dat die veilig is. Dat betekent alle scenario’s uitproberen vóór het contract live gaat.

Bij grotere projecten werken vaak meerdere ontwikkelaars samen. Dan is het wel handig om vooraf af te spreken wie waarvoor verantwoordelijk is.

De rol van ontwikkelaars en gebruikers

Ontwikkelaars moeten betrouwbare en veilige smart contracts bouwen. Ze zijn verantwoordelijk voor testen, controleren en documenteren voordat het contract online komt.

Verantwoordelijkheden van ontwikkelaars:

• Code review en testen
• Duidelijke documentatie
• Waarschuwen voor bekende risico’s
• Updates en patches leveren als het kan

Gebruikers hebben óók een rol. Ze moeten snappen waar ze mee akkoord gaan voordat ze een contract aangaan, vooral bij ingewikkelde financiële zaken.

Gebruikersverantwoordelijkheden:

• Zelf onderzoek doen
• Contractvoorwaarden begrijpen
• Technische risico’s accepteren
• Alleen betrouwbare platforms kiezen

Het platform dat smart contracts aanbiedt, heeft ook een deel van de aansprakelijkheid. Zij moeten zorgen voor goede beveiliging en hun gebruikers informeren over de risico’s.

Wie precies waarvoor verantwoordelijk is, hangt af van de situatie en de afspraken tussen de partijen.

Impact van automatisering op aansprakelijkheid

Automatisering maakt smart contracts krachtig, maar brengt flinke juridische uitdagingen met zich mee. Zodra een contract automatisch draait, kun je eigenlijk niet meer ingrijpen of corrigeren.

Automatisering beïnvloedt aansprakelijkheid doordat:

• Fouten leiden direct tot schade, zonder menselijke tussenkomst.
• Achteraf corrigeren? Vaak onmogelijk.
• Het is lastig om precies aan te wijzen wie verantwoordelijk is.

De betrouwbaarheid van externe databronnen (oracles) is echt cruciaal. Geeft een oracle verkeerde info door, dan voert het contract die fout gewoon uit.

Juridische gevolgen van automatisering:

• Partijen kunnen naar de rechter stappen voor schadevergoeding.
• Je moet opzet of nalatigheid aantonen om iemand aansprakelijk te stellen.
• Contractvoorwaarden moeten duidelijk zijn over wie welk risico draagt.

De rechter bepaalt of automatische uitvoering rechtsgeldig is en wie er opdraait voor fouten. Dit vraagt om nieuwe juridische kaders, en die zijn nog volop in ontwikkeling.

Juridische status en verantwoordelijkheden

Smart contracts hangen een beetje tussen tech en recht in. De juridische erkenning verschilt per land en bij technische problemen is het vaak vaag wie verantwoordelijk is.

Huidige juridische status van smart contracts

In Nederland hebben smart contracts geen vaste juridische status. Het rechtssysteem worstelt nog met deze technologie.

Een smart contract is niet automatisch een geldig contract. De naam klinkt officieel, maar dat is soms misleidend. De juridische geldigheid hangt af van de toepassing.

Smart contracts kunnen allerlei vormen aannemen:

• Gewone overeenkomsten tussen partijen
• Schenkingen of subsidies
• Bestuursrechtelijke handelingen
• Vergunningverleningen

De rechter kijkt per geval wat geldt. Traditionele contractvoorwaarden blijven gewoon van kracht. Wilsovereenstemming en rechtsgeldige afspraken zijn nog steeds nodig.

Omdat de wetgeving niet duidelijk is, blijft er onzekerheid. Bedrijven doen er verstandig aan om voorzichtig te zijn bij het gebruik van smart contracts. Juridisch advies is eigenlijk onmisbaar.

Verantwoordelijkheid bij gebreken en geschillen

Aansprakelijkheid bij problemen met smart contracts is vaak een puzzel. Meerdere partijen kunnen schade veroorzaken of fouten maken.

Mogelijke verantwoordelijke partijen:

De programmeur loopt risico bij technische fouten. Een simpele fout in de code kan flinke financiële schade veroorzaken.

Platforms die smart contracts hosten hebben hun eigen verantwoordelijkheden. Ze moeten zorgen voor een betrouwbare infrastructuur. Gebruikersvoorwaarden proberen hun aansprakelijkheid vaak te beperken.

Bewijs leveren bij geschillen is lastig. De blockchain is wel transparant, maar je hebt technische kennis nodig om te snappen wat er precies gebeurd is. Rechtbanken zijn hier nog niet echt in thuis.

Internationaal juridisch perspectief

De juridische erkenning van smart contracts is wereldwijd een lappendeken. Sommige landen hebben al speciale wetten, andere houden de boot af.

Internationale ontwikkelingen:

• Verenigde Staten: In sommige staten zijn smart contracts wettelijk erkend.
• Zwitserland: Heeft sinds 2020 proactieve blockchain-wetgeving.
• Singapore: Biedt een duidelijk juridisch kader voor digitale contracten.

De Europese Unie werkt aan uniforme regels. Nieuwe digitale wetgeving kan smart contracts als digitale inhoud bestempelen, wat weer extra verplichtingen oplevert.

Grensoverschrijdende contracten zijn nog ingewikkelder. Welk recht geldt er eigenlijk bij een conflict? Partijen moeten dat vooraf goed vastleggen.

Het vertrouwen in smart contracts groeit, maar het gaat langzaam. Meer juridische duidelijkheid is nodig voor bredere adoptie.

Risico’s, veiligheid en fraude bij smart contracts

Smart contracts brengen beveiligingsrisico’s met zich mee die je bij gewone contracten niet ziet. Een simpele codefout kan leiden tot grote financiële verliezen. Door de onveranderlijke aard van blockchain is achteraf corrigeren bijna onmogelijk.

Beveiliging door cryptografie

Cryptografie is de ruggengraat van smart contract-beveiliging. Blockchain gebruikt sterke encryptie om transacties te beschermen en de code veilig te houden.

Hashfuncties zorgen ervoor dat niemand de contractcode ongemerkt kan aanpassen. Elke wijziging levert een totaal andere hash op.

Digitale handtekeningen bevestigen wie een contract uitvoert. Zo voorkom je dat onbevoegden contractfuncties gebruiken.

Toch is cryptografische beveiliging niet onfeilbaar. Slecht sleutelbeheer of oude cryptomethoden maken systemen kwetsbaar.

Private keys zijn een zwak punt. Als die gestolen worden, krijgt een aanvaller volledige controle over het contract.

Typische kwetsbaarheden en aanvalsvectoren

Smart contracts zijn gevoelig voor aanvallen die je bij gewone software niet snel ziet. Reentrancy-aanvallen zijn berucht.

Bij zo’n aanval roept een kwaadwillend contract steeds opnieuw een functie aan voordat de eerste afhandeling klaar is. Daardoor kun je ongewenste geldoverdrachten krijgen.

Veelvoorkomende kwetsbaarheden:

• Integer overflow en underflow
• Slechte toegangscontrole
• Race conditions
• Foute gasberekeningen

Codefouten kunnen enorme gevolgen hebben. Eén foutje kan miljoenen euro’s schade veroorzaken.

Oracle-manipulatie is ook een risico. Externe data waarop smart contracts vertrouwen, kunnen door aanvallers worden gemanipuleerd.

Omdat blockchain onveranderlijk is, kun je fouten niet makkelijk herstellen zodra het contract live staat. Dat maakt de impact van beveiligingsproblemen nog groter.

Fraude- en manipulatierisico’s

Fraudeurs worden steeds slimmer in het misbruiken van smart contracts. Front-running komt vaak voor: aanvallers onderscheppen transacties en gebruiken die kennis voor eigen gewin.

Ponzi-schemes worden soms vermomd als legitieme smart contracts. Ze beloven hoge rendementen, maar betalen oude investeerders uit met geld van nieuwe.

Exit scams gebeuren als ontwikkelaars er plotseling vandoor gaan met alle fondsen uit het contract. Vooral projecten zonder goede governance zijn kwetsbaar.

Marktmanipulatie gebeurt bijvoorbeeld door:

• Transactievolumes kunstmatig op te blazen
• Groepen gebruikers te laten samenwerken
• Liquiditeitspools te misbruiken

De betrouwbaarheid van smart contracts hangt sterk af van gedegen code-audits en goede beveiligingsmaatregelen. Zonder die checks blijven gebruikers kwetsbaar.

Phishing-aanvallen proberen gebruikers hun private keys te ontfutselen via nepwebsites die sprekend lijken op echte platforms.

Praktische toepassingen en relevante sectoren

Smart contracts zijn in veel sectoren in opkomst, vooral waar geautomatiseerde uitvoering van afspraken veel oplevert. Denk aan vastgoed, decentrale financiën en de gezondheidszorg. Elk met hun eigen aansprakelijkheidsvragen.

Vastgoed en vastgoedtransacties

Smart contracts kunnen vastgoedtransacties automatiseren. Zodra aan alle voorwaarden is voldaan, wordt eigendom automatisch overgedragen.

Makelaars en notarissen zetten smart contracts in om kosten te drukken. Het contract regelt betalingen direct nadat documenten zijn getekend en financiering rond is.

Oracles leveren externe data, zoals hypotheekgoedkeuringen of voltooide inspecties.

Gaat er iets mis bij een vastgoedtransactie door een codefout, dan ontstaan lastige aansprakelijkheidskwesties. Is het de programmeur, de makelaar, of het oracle-systeem die verantwoordelijk is?

De sector worstelt nog met de juridische erkenning van blockchain-eigendomsregistraties. In veel landen is er nog geen duidelijke regelgeving voor digitale vastgoedcontracten.

Decentrale financiën (DeFi) en leningen

DeFi-platforms gebruiken smart contracts om leningen te verstrekken zonder tussenkomst van banken. Gebruikers storten cryptocurrency als onderpand en krijgen direct een lening.

Smart contracts in DeFi regelen automatisch liquidaties als het onderpand in waarde daalt. Dat gebeurt zonder dat er iemand handmatig hoeft in te grijpen. Lekker efficiënt, maar het brengt ook risico’s.

Leningen via smart contracts kennen geen kredietchecks of papierwerk. De code bepaalt de leenvoorwaarden op basis van het gestorte onderpand.

Veel DApps (gedecentraliseerde applicaties) draaien op smart contracts voor financiële diensten. Elke dag gaan er miljoenen aan transacties doorheen, zonder centrale partij.

Aansprakelijkheid blijft lastig als smart contracts misgaan in DeFi. Gebruikers kunnen hun geld verliezen door bugs, maar vaak is er niemand die je echt aansprakelijk kunt stellen.

Gezondheidszorg en andere sectoren

In de gezondheidszorg zie je smart contracts steeds vaker terug. Ze automatiseren verzekeringsclaims en maken het makkelijker voor zorgverleners om patiëntgegevens te delen.

Patiënten krijgen hierdoor meer controle over hun eigen medische informatie. Dat voelt eerlijk gezegd als een stap vooruit.

Supply chain management profiteert ook. Met smart contracts kunnen bedrijven producten volgen van productie tot levering, zonder dat er allerlei tussenpersonen nodig zijn.

ICO’s (Initial Coin Offerings) maakten gebruik van smart contracts om tokens automatisch uit te geven bij crypto-betalingen. Dit liet meteen het potentieel én de risico’s van zulke geautomatiseerde contracten zien.

Verzekeringsmaatschappijen passen smart contracts toe voor automatische uitbetalingen. Zodra een bepaalde gebeurtenis geregistreerd wordt, betaalt het contract direct claims uit – geen handmatige rompslomp meer.

In elke sector blijven er wel vragen over aansprakelijkheid. Wat als een smart contract niet doet wat het moet doen?

Toekomst en technologische ontwikkelingen van smart contracts

De toekomst van smart contracts hangt af van betere schaalbaarheid tussen netwerken, slimmere automatisering met AI, en de groei van verschillende blockchains die allemaal hun eigen voordelen hebben.

Schaalbaarheid en interoperabiliteit

Smart contracts lopen nu tegen flinke schaalbaarheidsproblemen aan. Ethereum verwerkt maar 15 transacties per seconde.

Voor grote bedrijven die duizenden contracten per dag willen gebruiken, is dat echt niet genoeg. Nieuwe oplossingen zijn onderweg.

Layer 2-netwerken zoals Polygon en Arbitrum bouwen bovenop Ethereum en kunnen duizenden transacties per seconde aan. Dat klinkt als een behoorlijke doorbraak.

Interoperabiliteit wordt steeds belangrijker. Bedrijven willen hun smart contracts op verschillende blockchains laten werken.

Cross-chain bruggen maken dat mogelijk. De ontwikkeling van sharding technologie helpt ook mee.

Sharding splitst het netwerk op in kleinere delen, die elk hun eigen transacties kunnen verwerken. Hierdoor dalen de kosten flink.

Een smart contract uitvoeren kost nu soms 50 euro, maar straks misschien nog maar 1 euro. Dat maakt het ineens veel toegankelijker.

AI-integratie en automatisering

AI maakt smart contracts slimmer. Machine learning algoritmes kunnen contractvoorwaarden aanpassen op basis van echte data.

Dit gebeurt zonder dat er mensen aan te pas komen. Voorspellende algoritmen helpen bij risicobeoordeling.

Ze schatten in of een partij zijn verplichtingen waarschijnlijk nakomt. Smart contracts passen zich daar automatisch op aan.

Natuurlijke taalverwerking (NLP) vertaalt gewone contracten naar code. Juristen hoeven niet langer te programmeren, ze typen gewoon in normale taal.

AI spoort fouten in contractcode op voordat die live gaan. Dat voorkomt dure bugs en gezeur over aansprakelijkheid.

Zelflerende contracten zijn in ontwikkeling. Ze leren van elke transactie en worden steeds beter in het voorspellen van problemen.

De rol van verschillende blockchains en platformen

Ethereum blijft voorlopig marktleider. Toch krijgt het stevige concurrentie.

Cardano zet zwaar in op academisch onderzoek en heeft sterke governance systemen. Hun smart contracts zijn gebouwd met formele verificatie.

Polkadot verbindt verschillende blockchains met elkaar. Hun parachain model laat ontwikkelaars hun eigen blockchain bouwen die kan communiceren met andere netwerken.

EOS biedt snellere transacties dan Ethereum. Ze gebruiken een Delegated Proof of Stake systeem, waardoor transacties goedkoper en sneller verlopen.

Elke blockchain heeft z’n eigen sterke punten:

• Ethereum: grootste ontwikkelaarsgemeenschap
• Cardano: wetenschappelijke aanpak en duurzaamheid
• Polkadot: interoperabiliteit tussen netwerken
• EOS: snelheid en lage kosten

De crypto markt beweegt richting een multi-chain toekomst. Bedrijven kiezen steeds vaker het platform dat het beste past.

Smart contracts worden specialistischer per blockchain. Je merkt dat de ene oplossing niet altijd voor alles werkt.

Veelgestelde Vragen

Juridische aansprakelijkheid bij smart contracts hangt af van contractuele afspraken, nationale wetgeving en de omstandigheden van het geval. De verantwoordelijkheid kan liggen bij ontwikkelaars, gebruikers, of anderen in de keten.

Hoe wordt aansprakelijkheid bepaald bij fouten in een smart contract?

Aansprakelijkheid bij fouten in een smart contract hangt af van de oorzaak. Zit er een programmeerfout in, dan kan de ontwikkelaar aansprakelijk zijn.

Ligt het aan verkeerde invoergegevens van oracles, dan kijkt men eerder naar de data-aanbieder. Contractuele afspraken tussen partijen bepalen vaak wie het risico draagt.

De juridische context is belangrijk. Nederlandse rechtbanken passen meestal gewone contractenrecht principes toe.

Wat zijn de juridische gevolgen van een defect smart contract voor de ontwikkelaar?

Ontwikkelaars kunnen aansprakelijk zijn voor schade door programmeerfouten. Dit hangt af van de afspraken in de ontwikkelingsovereenkomst en eventuele garanties.

Professionele ontwikkelaars hebben een zorgplicht om kwalitatieve code te leveren. Bij grove nalatigheid of opzet kan volledige aansprakelijkheid volgen.

Aansprakelijkheidsbeperkingen in contracten kunnen bescherming bieden. Die clausules moeten wel juridisch geldig en redelijk zijn.

Kan de gebruiker van een smart contract verantwoordelijk worden gehouden bij een geschil?

Gebruikers kunnen aansprakelijk zijn als ze verkeerde informatie aanleveren of het contract verkeerd gebruiken. Eigen risico is een belangrijk punt bij smart contracts.

Neem je bewust risico door een niet-gecontroleerd contract te gebruiken, dan kun je medeaansprakelijk zijn. Ook voor eindgebruikers gelden zorgvuldigheidsnormen.

Door gebruikersvoorwaarden te accepteren, kun je soms aansprakelijkheid beperken. Rechters kijken dan wel of die voorwaarden redelijk en duidelijk waren.

Welke rol spelen smart contract audits in het aansprakelijkheidsvraagstuk?

Audits kunnen de aansprakelijkheid van ontwikkelaars verkleinen. Ze laten zien dat er professionele controles zijn uitgevoerd.

Auditbedrijven kunnen weer aansprakelijk zijn als ze grote fouten missen. Hun verantwoordelijkheid reikt tot een grondige code-analyse.

Geen audit betekent niet meteen dat je aansprakelijk bent, maar het kan wel als bewijs van nalatigheid tellen.

Hoe zijn de aansprakelijkheidsregels van toepassing op gedecentraliseerde autonome organisaties (DAO’s)?

DAO’s zijn juridisch lastig omdat ze geen traditionele rechtspersonen zijn. Aansprakelijkheid kan bij individuele leden of oprichters terechtkomen.

De Nederlandse wet erkent DAO’s nog niet als officiële entiteiten. Daardoor vallen ze onder bestaande regels voor verenigingen of maatschappen.

Governance token houders kunnen medeverantwoordelijk zijn voor besluiten die schade veroorzaken. Hun stemgedrag kan juridische gevolgen hebben.

Wat is de invloed van internationaal recht op aansprakelijkheid rondom smart contracts?

Internationale smart contracts maken het lastig om te bepalen welk recht geldt. Contractpartijen kunnen zelf kiezen welk recht ze willen toepassen in hun overeenkomst.

Als er geen duidelijke rechtskeuze is, bepalen internationale verdragen welk land jurisdictie krijgt. Dat hangt vaak af van waar de partijen zitten of waar de schade ontstaat.

Landen hanteren verschillende regels over aansprakelijkheid bij smart contracts. EU-regels, zoals de AI Act, kunnen straks een grote rol spelen in hoe die aansprakelijkheid eruitziet.