Gokverliezen terugvorderen na de uitspraak van de Hoge Raad

Gepubliceerd op 18 augustus 2024 · Laatst bijgewerkt op 30 september 2026

Verloor u geld bij een online casino zonder Nederlandse vergunning? Sinds het arrest van de Hoge Raad van 3 juli 2026 staat u zwakker: de overeenkomst is niet automatisch nietig, en het enkele ontbreken van een vergunning volstaat niet meer als grond om uw inleg terug te vorderen. Dit artikel legt uit wat de Hoge Raad besliste, welke routes nog wel openstaan en wat dat voor uw claim betekent.

Kort antwoord

De hoofdregel is duidelijk: een overeenkomst met een casino zonder Nederlandse vergunning is sinds 3 juli 2026 niet zonder meer nietig. Terugvordering blijft mogelijk bij een wilsgebrek of onrechtmatig handelen van de aanbieder, bijvoorbeeld wanneer signalen van problematisch spelen zijn genegeerd. De uitspraak vindt u via de Rechtspraak; vergunninghouders staan bij de Kansspelautoriteit.

Wat besliste de Hoge Raad?

In een prejudiciële beslissing van 3 juli 2026 (ECLI:NL:HR:2026:1159) oordeelde de Hoge Raad dat een overeenkomst met een aanbieder die handelt in strijd met artikel 1 van de Wet op de kansspelen, niet nietig en niet vernietigbaar is op grond van artikel 3:40 van het Burgerlijk Wetboek.

De redenering is systematisch: de Wet op de kansspelen beoogt niet om overeenkomsten met een aanbieder zonder vergunning civielrechtelijk ongeldig te maken. De wet voorziet in bestuursrechtelijke en strafrechtelijke sancties tegen de aanbieder, niet in ongeldigheid van de speelovereenkomst. Dat de Kansspelautoriteit niet tegen elke aanbieder optrad, maakt daarvoor geen verschil.

Het gevolg is ingrijpend. Wie zijn inleg terugvorderde met het argument dat de overeenkomst nietig en dus onverschuldigd betaald was, mist sinds deze uitspraak de rechtsgrond: zonder nietigheid is er geen onverschuldigde betaling in de zin van artikel 6:203 van het Burgerlijk Wetboek. Lopende procedures die uitsluitend op die grond steunen, lopen daardoor een reëel risico om te stranden.

Waarom oordeelden rechtbanken eerder anders?

Lagere rechters oordeelden tot 2026 vaak omgekeerd. De rechtbank Overijssel wees in april 2024 twee vorderingen toe en nam daarbij nietigheid aan. De rechtbank Noord-Nederland volgde in februari 2025 met een vergelijkbare veroordeling, berekend als het nettoverlies: stortingen minus uitbetalingen.

Omdat rechtbanken verschillend oordeelden, legden de rechtbanken Amsterdam en Noord-Holland de vraag via een prejudiciële procedure aan de Hoge Raad voor. Op het punt van de nietigheid zijn die eerdere uitspraken door het arrest van 3 juli 2026 achterhaald.

Wat kunt u nog wel doen?

Verloor u geld bij een illegale aanbieder, dan kunt u dat niet meer terugvorderen met het enkele argument dat de aanbieder geen vergunning had. Dat geldt vooral voor verliezen van vóór 1 oktober 2021, toen de Wet kansspelen op afstand in werking trad.

De Hoge Raad liet twee routes uitdrukkelijk open. Een overeenkomst met een aanbieder zonder vergunning kan vernietigbaar zijn wegens een wilsgebrek, of aanleiding geven tot een vordering uit onrechtmatige daad op grond van artikel 6:162 van het Burgerlijk Wetboek.

Dat is een opening, geen belofte: er is nog geen gepubliceerde uitspraak bekend waarin een van beide routes is toegewezen. De onderbouwing van uw grond wordt daardoor een wezenlijk deel van de procedure; verwijzen naar het ontbreken van een vergunning alleen volstaat niet meer.

Verjaring

Het wegvallen van de route via onverschuldigde betaling verschuift ook de verjaringstermijn. Waar voorheen artikel 3:309 van het Burgerlijk Wetboek in beeld was, geldt bij een vordering uit onrechtmatige daad artikel 3:310 van het Burgerlijk Wetboek: vijf jaar vanaf het moment waarop u bekend werd met de schade en de aansprakelijke partij, met een uiterste termijn van twintig jaar. Dat beginmoment ligt vaak eerder dan u verwacht, zeker als u al langer vermoedde dat de aanbieder zonder vergunning werkte.

Hoe vraagt u uw speelgegevens op?

Voor een claim heeft u eerst uw transactiegegevens nodig, vaak over meerdere jaren. Aanbieders geven die niet altijd vrijwillig. Rechters oordeelden in 2025 meermaals dat u op grond van artikel 15 van de Algemene verordening gegevensbescherming recht heeft op inzage, en dat terugvordering als doel geen misbruik van dat recht oplevert. Bij niet-nakoming kan de rechter een dwangsom opleggen; die route staat dus open, ongeacht de uitkomst van een eventuele claim.

Vergunde aanbieders: een heel ander verhaal

Sinds 1 oktober 2021 kunnen aanbieders in Nederland een vergunning krijgen. Voor vergunde partijen geldt een uitgewerkt zorgplichtkader, waarop actief wordt gehandhaafd.

Hoe u een aanbieder zonder Nederlandse vergunning herkent en waarom een procedure tegen een Maltese of Curaçaose aanbieder vooral op de executie vastloopt, leest u in ons artikel over het online casino zonder vergunning.

De zorgplicht volgt uit artikel 4a en artikel 31m van de Wet op de kansspelen, het Besluit werving, reclame en verslavingspreventie kansspelen en de Beleidsregel verantwoord spelen die sinds 3 juni 2024 geldt. Sinds 1 oktober 2024 geldt een standaard maandelijkse stortingslimiet van € 350 voor volwassenen en € 150 voor spelers tot 24 jaar; een hogere limiet is pas mogelijk na persoonlijk contact met de aanbieder. Bij stortingen boven € 700 per maand — € 300 voor spelers tot 24 jaar — moet de aanbieder uw draagkracht toetsen. Via het register Cruks, geregeld in artikel 33h van de Wet op de kansspelen, kunt u zich laten uitsluiten.

De Kansspelautoriteit greep de afgelopen twee jaar meermaals in bij vergunde partijen die hun zorgplicht verzaakten:

Deze aansprakelijkheid is tot nu toe uitsluitend bestuursrechtelijk. Er is geen gepubliceerde civiele uitspraak waarin een vergunde aanbieder tegenover een individuele speler aansprakelijk is gehouden wegens schending van de zorgplicht. Een boete van de toezichthouder is dus geen automatische opstap naar schadevergoeding, al kan een sanctiebesluit in een civiele procedure wel als onderbouwing dienen.

En de bank: is die aansprakelijk?

Spelers proberen ook vaak de bank aan te spreken die de betalingen aan een illegale aanbieder uitvoerde. Het Kifid wees zulke claims herhaaldelijk af: de klant gaf de betaalopdrachten zelf en bewust, en een bank hoeft alleen in te grijpen bij gegronde redenen om aan een opdracht te twijfelen.

Regels van kaartmaatschappijen of een eventueel kansspelconvenant werken niet automatisch door in de verhouding tussen bank en klant. Dit is inmiddels een vaste lijn in de uitspraken van de geschillencommissie, geen incident: wie op deze route rekent, moet er rekening mee houden dat eerdere klachten tegen banken steeds zijn afgewezen.

Massaclaim of individuele procedure?

Er wordt volop geworven voor collectieve acties. Twee dingen zijn daarbij belangrijk: in het centraal register voor collectieve vorderingen staat op dit moment geen zaak specifiek over online kansspelen — de bekende WAMCA-zaken gaan over andere onderwerpen — en over de vergoeding van procesfinanciers in dit type zaak bestaat nog geen rechtspraak.

Bij een no-cure-no-pay-constructie betaalt u niets als de zaak wordt verloren, maar draagt u bij winst een deel van de opbrengst af. Laat u vooraf uitleggen welk percentage dat is, wie de proceskosten draagt bij afwijzing, en of u zich individueel kunt terugtrekken. Sinds het arrest van de Hoge Raad is het procesrisico wezenlijk toegenomen, en dat verandert de afweging.

Samengevat

De eenvoudige route is dicht: een claim op de enkele grond dat de aanbieder geen vergunning had, houdt geen stand meer. Wat overblijft, is maatwerk — een vordering die steunt op een wilsgebrek of op onrechtmatig handelen, met een feitelijke onderbouwing per speler. Of dat in uw geval kans van slagen heeft, hangt af van hoe u bent geworven, wat de aanbieder wist over uw speelgedrag en of hij daarop had moeten ingrijpen.

• Een overeenkomst met een casino zonder Nederlandse vergunning is sinds 3 juli 2026 niet automatisch nietig (ECLI:NL:HR:2026:1159).
• Terugvordering via onverschuldigde betaling werkt niet meer; een wilsgebrek of onrechtmatige daad (artikel 6:162 BW) kan nog wel een grond zijn.
• Bij een vordering uit onrechtmatige daad verjaart uw claim vijf jaar nadat u de schade en de aansprakelijke partij kende.
• Vergunde aanbieders zijn al bestuursrechtelijk beboet voor schending van hun zorgplicht; een individuele schadeclaim daarop is nog niet door een rechter toegewezen.
• Onze advocaat civiel recht beoordeelt of in uw situatie een wilsgebrek of onrechtmatige daad kans van slagen heeft.

Volgende stap

Twijfelt u over uw positie? Leg uw situatie aan ons voor. Wij laten u binnen één werkdag weten wat uw opties zijn.