De billijke vergoeding is een aanvullende vergoeding die de rechter kan toekennen bovenop de transitievergoeding wanneer het ontslag het gevolg is van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van de werkgever. Anders dan de transitievergoeding kent zij geen rekenformule en geen wettelijk maximum.
Inhoudsopgave
Wettelijke basis
De vergoeding komt op verschillende plaatsen in het Burgerlijk Wetboek terug. Artikel 7:681 BW ziet op opzegging zonder de vereiste toestemming of in strijd met een opzegverbod. Artikel 7:682 BW ziet op gevallen waarin geen herstel van de arbeidsovereenkomst wordt bevolen, en artikel 7:683 BW op hoger beroep. Op grond van de artikelen 7:671b en 7:671c BW kan de rechter die de arbeidsovereenkomst ontbindt een billijke vergoeding toekennen bij ernstig verwijtbaar handelen van de werkgever, en kan de werknemer op diezelfde grond zelf om ontbinding vragen.
Hoe de hoogte wordt bepaald
Het richtinggevende arrest is New Hairstyle van de Hoge Raad van 30 juni 2017. Daarin is bepaald dat de vergoeding de werknemer compenseert voor de gevolgen van het verwijtbaar handelen, en dat de gevolgen van het ontslag zelf mogen meewegen. Relevante factoren zijn onder meer hoe lang het dienstverband vermoedelijk zou hebben voortgeduurd, welke inkomsten de werknemer realistisch misloopt, of hij ander werk heeft gevonden, de mate van verwijtbaarheid en de omvang van de al verschuldigde transitievergoeding.
De uitkomsten lopen sterk uiteen. Symbolische bedragen van enkele duizenden euro’s komen voor waar de verwijtbaarheid procedureel is, terwijl bedragen met zes cijfers worden toegekend wanneer een werkgever het vertrek van een langjarige werknemer heeft geregisseerd.
Wanneer is iets ernstig verwijtbaar
De drempel ligt hoog en dat is bewust zo. In de praktijk aanvaarde voorbeelden zijn het niet nakomen van re-integratieverplichtingen tijdens ziekte, discriminatie, het bewust laten ontstaan van een onwerkbare verhouding, en een valse of geconstrueerde ontslaggrond. Een ontslag dat alleen onhandig is aangepakt, of een reorganisatie die achteraf onnodig blijkt, haalt die drempel niet.
Waar het misgaat
Werknemers vorderen de billijke vergoeding vaak standaard in ontbindingsprocedures. Rechters wijzen het merendeel van die vorderingen af, en een ongefundeerde vordering verzwakt de rest van het betoog. Het argument werkt wanneer het verwijtbaar handelen is gedocumenteerd: schriftelijke opdrachten, een onbeantwoord re-integratieverzoek, een dossier waaruit blijkt dat de grond na het besluit is geconstrueerd.
Verwante begrippen
Zie ook transitievergoeding en ontslag op staande voet.
Verder lezen
Uitgebreider over dit onderwerp: Billijke vergoeding bij ontslag: juridische kaders, sterke argumenten en praktijkvoorbeelden.
Onze advocaten arbeidsrecht beoordelen vooraf of een zaak de drempel van ernstige verwijtbaarheid haalt.
