Een sepot is de beslissing van de officier van justitie om niet te vervolgen. Er zijn twee soorten: het technisch sepot, waarbij het bewijs tekortschiet of het feit geen strafbaar feit oplevert, en het beleidssepot, waarbij vervolging gelet op de omstandigheden, de ouderdom van de zaak of de positie van het slachtoffer geen doel dient.
Wettelijke basis
De bevoegdheid berust op het opportuniteitsbeginsel van artikel 167 Sv, dat de officier toestaat op gronden aan het algemeen belang ontleend van vervolging af te zien. De verdachte wordt geïnformeerd met een kennisgeving van niet verdere vervolging. Een rechtstreeks belanghebbende, meestal het slachtoffer, kan beklag doen bij het gerechtshof, dat alsnog vervolging kan bevelen; dat beklag moet binnen drie maanden na bekendwording met de beslissing worden gedaan.
Hoe het in de praktijk werkt
Een beleidssepot kan voorwaardelijk zijn: de officier stelt een proeftijd, meestal een of twee jaar, met voorwaarden zoals het vergoeden van de schade, behandeling of een contactverbod. Overtreding van de voorwaarden doet de vervolging herleven. Een sepot wordt geregistreerd in de justitiële documentatie, en juist een beleidssepot kan bij de beoordeling van een verklaring omtrent het gedrag nog meewegen, omdat de verdenking niet als ongegrond is ingetrokken.
Waar het misgaat
Verdachten zien een sepot als volledige vrijspraak en worden jaren later verrast. De soort doet ertoe: een technisch sepot omdat iemand ten onrechte is aangemerkt hoort ook als zodanig te worden geregistreerd, en het loont de officier meteen te vragen de sepotcode te corrigeren. Verder missen slachtoffers en ondernemingen de beklagtermijn omdat zij informeel horen dat de zaak is gestopt zonder de formele beslissing te ontvangen.
Verwante begrippen
Strafbeschikking, verdachte en dagvaarding.
Wilt u de grond van een sepot laten corrigeren, of is uw aangifte geseponeerd? Onze strafrechtadvocaten adviseren verdachten en klagers.
