Gepubliceerd op 4 september 2026 · Laatst bijgewerkt op 29 september 2026
De overheid mag veel, en dat is vaak volstrekt rechtmatig. Toch kan een rechtmatig besluit u onevenredig hard raken: een wegreconstructie die uw winkel maandenlang onbereikbaar maakt, een bestemmingsplan dat uw woning minder waard maakt, of een vergunning voor de buurman die uw uitzicht wegneemt. Voor die situaties bestaat nadeelcompensatie: schadevergoeding bij rechtmatig overheidshandelen. Sinds 1 januari 2024 is die regeling ondergebracht in titel 4.5 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), gelijktijdig met de Omgevingswet en met een eigen uitwerking in hoofdstuk 15 van die wet.
Inhoudsopgave
Wat is nadeelcompensatie precies?
Nadeelcompensatie is iets anders dan schadevergoeding wegens een onrechtmatig besluit. Bij onrechtmatig handelen is het besluit zelf fout en volgt de vergoeding uit de onrechtmatige daad. Bij nadeelcompensatie is met het besluit niets mis: het valt binnen de bevoegdheid van het bestuursorgaan en dient een publiek belang. De regeling zorgt ervoor dat de lasten van dat publieke belang niet onevenredig op één burger of ondernemer drukken. Dat beginsel heet égalité devant les charges publiques: gelijkheid voor de openbare lasten.
Artikel 4:126 Awb vormt de kern. Kort samengevat: lijdt u schade die uitgaat boven het normale maatschappelijke risico en die u in vergelijking met anderen onevenredig zwaar treft, dan kent het bestuursorgaan u op verzoek een vergoeding toe.
De vier voorwaarden
1. Causaal verband
De schade moet het rechtstreekse gevolg zijn van het besluit of de feitelijke maatregel. Dat klinkt eenvoudiger dan het is: bij omzetverlies tijdens wegwerkzaamheden moet u aannemelijk maken dat de daling door de werkzaamheden komt en niet door de conjunctuur, seizoensinvloeden of eigen bedrijfskeuzes. Een deugdelijke omzetadministratie over meerdere jaren is hier doorslaggevend.
2. Abnormale last: het normale maatschappelijke risico
Niet iedere tegenvaller is vergoedbaar. Wie in een stad woont of onderneemt, houdt er rekening mee dat er af en toe wordt gebouwd, omgeleid en heringericht. Dat deel van de schade blijft voor eigen rekening. Het bestuursorgaan drukt dit meestal uit in een drempel of korting, vaak een percentage van de omzet of van de waarde van de onroerende zaak.
Onder de Omgevingswet geldt bij indirecte schade – waardedaling van een onroerende zaak door een ontwikkeling in de omgeving – een vast wettelijk forfait van 4 procent (artikel 15.7 Omgevingswet). Dat is het dubbele van het minimumforfait van 2 procent onder de oude planschaderegeling. Voor inkomensderving kent de Omgevingswet geen wettelijk forfait; daar toetst het bestuursorgaan per geval, waarbij de aard van de maatregel, de duur en de voorzienbaarheid meewegen.
3. Speciale last
U moet in vergelijking met een referentiegroep onevenredig zwaar worden getroffen. Wordt de hele straat even hard geraakt, dan is er geen speciale last en dus geen recht op vergoeding. Dit criterium verklaart waarom collectieve maatregelen, zoals een landelijke wetswijziging, zelden tot nadeelcompensatie leiden.
4. Geen risicoaanvaarding
Wie koopt terwijl de ontwikkeling al voorzienbaar was, aanvaardt het risico actief. Wie een bouwmogelijkheid jarenlang onbenut laat terwijl duidelijk was dat die zou vervallen, aanvaardt het risico passief. In beide gevallen vervalt de aanspraak. De peildatum voor voorzienbaarheid ligt bij de eerste openbare aankondiging van het beleidsvoornemen, niet bij het uiteindelijke besluit.
Wat wordt niet vergoed?
- Schaduwschade: waardedaling die optreedt vóór het besluit officieel bekend is gemaakt.
- Immateriële schade, zoals gederfd woongenot als zodanig.
- Schade die al langs een andere weg is vergoed of anderszins is verzekerd.
- Schade die u redelijkerwijs had kunnen beperken.
De procedure
U dient een aanvraag in bij het bestuursorgaan dat het schadeveroorzakende besluit heeft genomen, meestal de gemeente, de provincie, het waterschap of Rijkswaterstaat. De aanvraag onderbouwt welke schade u lijdt, waardoor die is ontstaan en waarom die uitgaat boven het normale maatschappelijke risico.
Op grond van artikel 4:131 Awb kan het bestuursorgaan uw aanvraag afwijzen als u langer dan vijf jaar wacht nadat u bekend werd met de schade en met het verantwoordelijke bestuursorgaan, en in elk geval na twintig jaar vanaf het moment waarop de schade is veroorzaakt. Wacht daar niet mee: bewijs verzamelen wordt met de jaren lastiger, zeker bij omzetschade.
Het bestuursorgaan schakelt in de meeste gevallen een onafhankelijke adviseur in. Diens rapport is in de praktijk beslissend, en juist daar valt vaak winst te behalen: de gehanteerde referentieperiode, de vergelijkingsgroep en de gekozen drempel zijn geen natuurwetten maar keuzes die u gemotiveerd kunt bestrijden. Tegen het besluit op uw aanvraag staan bezwaar en beroep open; hoe die route verloopt, leest u in ons artikel over bezwaar en beroep tegen bestuursrechtelijke beslissingen.
Nadeelcompensatie onder de Omgevingswet
De Omgevingswet heeft het schademoment verschoven. Onder het oude recht ontstond planschade al bij het onherroepelijk worden van het bestemmingsplan, ook als er nog niets gebouwd was. Nu knoopt de wet in beginsel aan bij het moment waarop de activiteit daadwerkelijk mogelijk wordt gemaakt: de bekendmaking van de omgevingsvergunning, de melding bij een vergunningvrije activiteit, of de feitelijke aanvang van de activiteit. Dat betekent dat u langer moet wachten voordat u een aanvraag kunt indienen, maar ook dat de schade concreter en beter aantoonbaar is op het moment dat u dat doet.
Voor besluiten van vóór 1 januari 2024 geldt het overgangsrecht en dus vaak nog het oude planschaderegime. Welke regeling van toepassing is, is een van de eerste vragen die in een dossier moet worden beantwoord.
Samengevat
- Nadeelcompensatie is schadevergoeding bij een rechtmatig besluit van de overheid, geregeld in titel 4.5 Awb en hoofdstuk 15 Omgevingswet.
- U moet voldoen aan vier voorwaarden: causaal verband, een abnormale last boven het normale maatschappelijke risico, een speciale last en geen risicoaanvaarding.
- Bij waardedaling van een onroerende zaak geldt onder de Omgevingswet een forfait van 4 procent, tegen 2 procent onder de oude planschaderegeling.
- Vraag op tijd aan: het bestuursorgaan kan uw aanvraag afwijzen na vijf jaar vanaf het moment dat u de schade en het verantwoordelijke bestuursorgaan kende, en in elk geval na twintig jaar.
- Voor besluiten van vóór 1 januari 2024 geldt meestal nog het oude planschaderegime.
Veelgestelde vragen
Wat is het verschil tussen planschade en nadeelcompensatie?
Planschade was de oude, specifieke regeling voor schade door ruimtelijke besluiten. Sinds de Omgevingswet is die opgegaan in de bredere regeling voor nadeelcompensatie. Inhoudelijk zijn de criteria vergelijkbaar, maar het forfait en het schademoment zijn gewijzigd.
Krijg ik mijn volledige omzetverlies vergoed?
Nee. Alleen het deel dat uitgaat boven het normale maatschappelijke risico komt in aanmerking, en dan wordt ook nog gekeken of u de schade had kunnen beperken. In de praktijk vergoedt het bestuursorgaan een deel van het geleden verlies.
Moet ik eerst bezwaar maken tegen het besluit zelf?
Nee, nadeelcompensatie veronderstelt juist dat het besluit rechtmatig is. Wilt u het besluit zelf aanvechten, dan is dat een aparte route met een eigen termijn van zes weken.
Worden mijn kosten voor deskundige bijstand vergoed?
Redelijke kosten van deskundige bijstand komen onder voorwaarden voor vergoeding in aanmerking, mits het inschakelen van die bijstand redelijk was. Dat is een zelfstandig onderdeel van de aanvraag en wordt vaak vergeten.
Law & More
Nadeelcompensatiedossiers worden gewonnen of verloren op de onderbouwing: de referentieperiode, de vergelijkingsgroep en de hoogte van het forfait. Onze bestuursrecht advocaten in Eindhoven en Amsterdam beoordelen of uw schade kans maakt, stellen de aanvraag op en voeren zo nodig bezwaar en beroep.
Twijfelt u over uw positie? Leg uw situatie aan ons voor. Wij laten u binnen één werkdag weten wat uw opties zijn.
