Wat u moet weten over ethische hackers en cybersecurity wetgeving

Cybersecurity bedreigingen nemen snel toe. Bedrijven zoeken naar nieuwe manieren om hun systemen te beschermen.

Ethische hackers spelen een grote rol bij het opsporen van zwakke plekken voordat criminelen toeslaan. Met de invoering van de NIS2-wetgeving op 18 oktober 2024 zijn de regels rond ethisch hacken flink veranderd, wat directe gevolgen heeft voor bedrijven en beveiligingsexperts.

De nieuwe wetgeving maakt ethisch hacken ingewikkelder. Er zijn strengere voorwaarden en kortere meldingstermijnen.

Ethische hackers moeten nu binnen 24 uur een eerste melding doen. Het volledige rapport moet binnen 72 uur klaar zijn.

Fysieke aanvallen op IT-systemen zijn niet langer vrijgesteld. Ze hebben nu vooraf toestemming van de organisatie nodig.

Voor bedrijven wordt een duidelijk Coordinated Vulnerability Disclosure-beleid steeds belangrijker. Dat helpt juridische onzekerheid te voorkomen.

Definitie van ethisch hacken

Ethisch hacken betekent legaal computersystemen testen om zwakke plekken te vinden. Dit gebeurt altijd met toestemming van de eigenaar.

Het verschil met crimineel hacken zit in het doel en de aanpak. Ethische hackers werken binnen duidelijke afspraken.

Wat is ethisch hacken?

Ethisch hacken draait om het onderzoeken van computersystemen met expliciete toestemming. Een ethische hacker zoekt actief naar kwetsbaarheden die kwaadwillenden mogelijk uitbuiten.

Dit proces vindt plaats binnen afgesproken kaders. De hacker werkt samen met bedrijven of overheden om hun beveiliging te verbeteren.

Belangrijke kenmerken van ethisch hacken:

• Toestemming van de systeemeigenaar
• Duidelijke afspraken en grenzen
• Rapporteren van gevonden zwakke punten
• Hulp bij het oplossen van problemen

Ethische hackers gebruiken vaak dezelfde technieken als criminelen. Het verschil zit ’m in hun intenties.

Hun doel is systemen beschermen, niet schade aanrichten.

Verschil tussen ethische en criminele hackers

Het belangrijkste verschil is toestemming. Ethische hackers krijgen vooraf goedkeuring van de eigenaar.

Ethische hackers:

• Werken met toestemming
• Rapporteren problemen
• Helpen bij het oplossen
• Houden zich aan de wet

Criminele hackers:

• Dringen illegaal systemen binnen
• Stelen data of geld
• Veroorzaken schade
• Overtreden de wet

Ethische hackers willen systemen veiliger maken. Criminele hackers zoeken eigen voordeel of willen schade veroorzaken.

Ethische hacker en white hat

Een ethische hacker heet ook wel een white hat hacker. Die term komt uit oude westernfilms: de goede cowboys droegen witte hoeden.

White hat hackers staan aan de goede kant van cybersecurity. Ze zetten hun kennis in om organisaties te beschermen tegen echte dreigingen.

Taken van white hat hackers:

• Penetratietests uitvoeren
• Zwakke plekken zoeken en melden
• Beveiligingsadvies geven
• Systemen testen op kwetsbaarheden

Ze hebben vaak speciale certificeringen. Veel van hen volgen trainingen om hun skills bij te houden.

Hun werk helpt bedrijven om cybercriminelen een stap voor te blijven.

Rol van ethische hackers binnen cybersecurity

Ethische hackers werken als digitale bewakers. Ze sporen kwetsbaarheden op voordat criminelen ze misbruiken.

Vaak werken ze samen met cybersecurity teams. Door systematisch zwakke plekken te vinden, helpen ze organisaties om hun digitale verdediging te versterken.

Belang van ethische hackers voor organisaties

Organisaties hebben steeds meer behoefte aan ethische hackers. Cybercriminelen verzinnen steeds nieuwe aanvalsmethoden.

Deze professionals denken als aanvallers, maar handelen met toestemming en goede bedoelingen. Ze bieden een proactieve aanpak voor cybersecurity.

Ze ontdekken problemen voordat echte aanvallen plaatsvinden. Dat is nogal wat waard.

Belangrijke voordelen voor organisaties:

• Vroege detectie van zwakke plekken
• Kostenbesparing door het voorkomen van datalekken
• Betere naleving van cybersecurity wetgeving
• Praktisch testen van beveiligingsmaatregelen

Bedrijven die ethische hackers inzetten, verlagen hun digitale risico’s flink. Ze testen niet alleen techniek, maar ook menselijke factoren die tot problemen kunnen leiden.

De NIS2-wetgeving maakt de rol van ethische hackers nog belangrijker. Organisaties moeten nu aan strengere eisen voldoen.

Kwetsbaarheden ontdekken en melden

Ethische hackers gebruiken speciale technieken om kwetsbaarheden te vinden. Ze voeren penetratietests uit en simuleren echte cyberaanvallen—zonder schade te veroorzaken.

Het proces verloopt meestal zo:

1. Verkenning – Informatie verzamelen over doelsystemen
2. Scannen – Mogelijke toegangspunten vinden
3. Toegang testen – Kijken of kwetsbaarheden echt bestaan
4. Documentatie – Bevindingen vastleggen

Na het ontdekken van kwetsbaarheden melden ethische hackers deze volgens strikte procedures. De NIS2-wet stelt daar duidelijke tijdslimieten aan.

Binnen 24 uur moet een eerste melding bij het CCB binnen zijn. Het volledige rapport volgt binnen 72 uur.

Ze veroorzaken geen onnodige schade tijdens hun onderzoek. Ze blijven binnen de grenzen van wat nodig is om kwetsbaarheden aan te tonen.

Samenwerking met cyber security teams

Ethische hackers werken nauw samen met interne cybersecurity teams. Die samenwerking zorgt voor een sterkere beveiligingsstrategie.

Samenwerking draait om:

• Prioriteiten stellen – Welke systemen eerst testen?
• Testmethodes – Afspraken over toegestane technieken
• Rapportage – Duidelijke communicatie over gevonden problemen
• Herstelplannen – Strategieën om kwetsbaarheden te verhelpen

Cybersecurity teams geven ethische hackers toegang tot relevante systemen en documentatie. Zo kunnen ze grondiger testen.

De samenwerking werkt beide kanten op. Ethische hackers delen hun kennis over nieuwe aanvalstechnieken met interne teams.

Steeds meer organisaties ontwikkelen een Coordinated Vulnerability Disclosure (CVD)-beleid. Daarin staat hoe ethische hackers en organisaties samenwerken aan het oplossen van beveiligingsproblemen.

Actuele wetgeving rond ethisch hacken

De Nederlandse wet behandelt ethisch hacken onder dezelfde regels als andere vormen van hacking. De NIS2-wet van oktober 2024 stelt nieuwe eisen aan cybersecurity bij bedrijven.

Overzicht van relevante wet- en regelgeving

De Wet Computercriminaliteit vormt de basis voor alle hackingactiviteiten in Nederland. Deze wet maakt geen onderscheid tussen ethisch en crimineel hacken.

Hacken blijft strafbaar, zelfs met goede bedoelingen. Je hebt altijd toestemming van de eigenaar nodig om een systeem te onderzoeken.

De NIS2-richtlijn is sinds 18 oktober 2024 van kracht. Deze Europese wet verbreedt de cybersecurityeisen. Meer sectoren vallen nu onder strengere regels.

Belangrijke wetgeving voor ethisch hacken:

• Wet Computercriminaliteit
• NIS2-richtlijn (oktober 2024)
• AVG/GDPR voor databescherming
• Coordinated Vulnerability Disclosure (CVD) beleid

Bedrijven moeten een CVD-beleid hebben. Daarin staat hoe ethische hackers kwetsbaarheden kunnen melden zonder juridische problemen.

Klokkenluiderswet en bescherming voor ethische hackers

De Nederlandse Wet Bescherming Klokkenluiders biedt beperkte bescherming voor ethische hackers. Deze wet geldt vooral voor werknemers die misstanden binnen hun eigen organisatie melden.

Ethische hackers van buitenaf vallen meestal niet onder deze bescherming. Ze lopen nog steeds het risico op vervolging voor inbraak in computersystemen.

Voorwaarden voor bescherming:

• Je moet te goeder trouw melden
• Eerst interne procedures volgen
• Geen andere manier hebben om het probleem te melden

De wet geeft geen volledige immuniteit tegen vervolging. Bedrijven kunnen nog steeds civielrechtelijke claims indienen.

Werknemers die interne hacking ontdekken en melden, hebben meer bescherming. Ze mogen niet ontslagen worden voor het melden van cybersecurityproblemen.

Interne en externe hacking onder de wet

Interne hacking door werknemers valt onder arbeidsrecht en strafrecht. Werkgevers kunnen werknemers ontslaan als ze zonder toestemming systemen hacken.

De wet maakt onderscheid tussen wat wel en niet mag:

Toegestaan:

• Hacking met expliciete toestemming
• Bug bounty programma’s
• Penetratietests door goedgekeurde partijen

Niet toegestaan:

• Hacken zonder toestemming
• Overschrijden van afgesproken grenzen
• Downloaden van gevoelige data

Externe hacking vereist altijd een formele overeenkomst. CVD-beleid van organisaties legt duidelijke regels vast voor ethische hackers.

Bedrijven moeten tegenwoordig verantwoordelijke disclosure procedures hebben. Die geven ethische hackers een veilige manier om kwetsbaarheden te melden.

De strafmaat hangt af van schade en intentie. Ethische hackers krijgen meestal lagere straffen, maar blijven juridisch aansprakelijk.

NIS2-wetgeving en impact op ethisch hacken

De NIS2-richtlijn legt strengere cybersecurity eisen op die direct invloed hebben op ethisch hacken. Deze wetgeving introduceert nieuwe meldprocedures en biedt helderdere kaders voor kwetsbaarheidsmeldingen.

Belangrijkste veranderingen door NIS2

De NIS2-wet voert strengere handhaving en sancties in die in de hele EU gelden. Organisaties krijgen te maken met hogere eisen voor cyberbeveiliging.

Uitgebreide reikwijdte betekent dat niet alleen grote vitale bedrijven, maar ook kleinere organisaties en hun leveranciers onder de wet vallen. Hierdoor kunnen meer bedrijven ethische hackers inzetten.

De wet stelt eisen aan Cyber Security Incident Response Teams. Deze teams moeten kwetsbaarheden die ethische hackers vinden, snel en adequaat behandelen.

Gestandaardiseerde procedures voor het melden van kwetsbaarheden zijn verplicht. Ethische hackers kunnen hierdoor duidelijker communiceren met organisaties over gevonden lekken.

NIS2 vraagt van organisaties dat ze hun cyberweerbaarheid aantonen. Daardoor groeit de vraag naar ethische hacktesten en penetratietesten.

Vrijstellingen en beperkingen voor ethische hackers

De NIS2-wetgeving biedt geen aparte juridische bescherming voor ethische hackers. Ze moeten nog steeds voorzichtig te werk gaan binnen bestaande wetten.

Coordinated Vulnerability Disclosure (CVD) wordt belangrijker onder NIS2. Organisaties moeten processen hebben om kwetsbaarheidsmeldingen te ontvangen en binnen termijnen te behandelen.

Ethische hackers mogen alleen binnen vooraf afgesproken grenzen werken. Ongeautoriseerde toegang blijft strafbaar, zelfs als de intentie goed is.

Responsible disclosure wordt de norm. Ethische hackers moeten organisaties eerst de kans geven om kwetsbaarheden op te lossen voordat ze die openbaar maken.

De wet biedt geen “safe harbor” bepalingen. Ethische hackers blijven afhankelijk van toestemming en goedwill van organisaties om juridische problemen te voorkomen.

Verplichtingen voor bedrijven en meldprocedures

Organisaties onder NIS2 moeten binnen 24 uur significante cybersecurity incidenten melden. Dit geldt ook voor kwetsbaarheden die ethische hackers ontdekken.

Meldprocedures moeten duidelijk en toegankelijk zijn voor externe partijen. Bedrijven moeten contactpunten aanwijzen voor het ontvangen van kwetsbaarheidsmeldingen.

De wet vraagt dat organisaties een incident response plan hebben. Hierin staat hoe ze omgaan met beveiligingsmeldingen van ethische hackers.

CVD-processen moeten worden ingevoerd. Organisaties moeten tijdlijnen bepalen voor het reageren op en oplossen van gerapporteerde kwetsbaarheden.

Documentatieverplichtingen houden in dat alle gemelde kwetsbaarheden en acties worden vastgelegd. Dit helpt bij het aantonen van compliance als er een inspectie komt.

Coordinated Vulnerability Disclosure-beleid

Een CVD-beleid legt duidelijke regels vast voor het melden van kwetsbaarheden. Zo ontstaat er een gestructureerd proces binnen organisaties.

Dit beleid beschermt zowel ethische hackers als bedrijven bij het verantwoord melden en oplossen van beveiligingslekken.

Wat is een CVD-beleid?

Een CVD-beleid is een document waarin organisaties beschrijven hoe ze omgaan met meldingen van kwetsbaarheden in hun ICT-systemen. Het beleid geeft aan welke regels ethische hackers moeten volgen bij het zoeken naar lekken.

In het CVD-beleid staan afspraken en regels voor mensen die willen bijdragen aan veiligere systemen. Organisaties bepalen zelf welke technieken zijn toegestaan en welke systemen binnen scope vallen.

Het beleid bevat meestal informatie over:

• Hoe melders kwetsbaarheden kunnen doorgeven
• Afspraken over berichtgeving
• De oplossingstermijn voor gevonden problemen
• Eventuele beloning voor melders

Deze aanpak heette vroeger Responsible Disclosure. Het NCSC heeft een leidraad waarmee organisaties hun eigen CVD-beleid kunnen opstellen.

Het belang van duidelijke processen

Duidelijke processen binnen een CVD-beleid voorkomen misverstanden tussen organisaties en ethische hackers. Zonder toestemming van de eigenaar mag je niet naar bugs of datalekken zoeken.

Een goed CVD-beleid maakt duidelijk hoe de organisatie meldingen wil ontvangen en hoe ze hulp van melders accepteert. Dit beschermt beide partijen juridisch en zorgt voor een gestructureerde aanpak.

Het proces speelt zich af tussen een organisatie en een melder. Als een organisatie niet reageert op meldingen, kan het NCSC als intermediair optreden.

Bij kwetsbaarheden die meerdere systemen raken of vitale infrastructuur zoals drinkwater, nemen melders contact op met het NCSC. Zo ontstaat er coördinatie bij grotere beveiligingsrisico’s.

Implementatie in organisaties

Organisaties kunnen in vijf stappen een CVD-beleid opzetten volgens de leidraad van het NCSC. Die implementatie vraagt om bewustwording over de veiligheid van ICT-systemen met online toegang.

Het Openbaar Ministerie moedigt organisaties aan om CVD-beleid vast te leggen. Veel Nederlandse organisaties hebben al een actief CVD-beleid, wat de digitale weerbaarheid vergroot.

Een cyber security incident response team speelt vaak een belangrijke rol bij de implementatie. Dit team regelt de technische afhandeling van gemelde kwetsbaarheden en coördineert de oplossingen.

Sinds 2013 heeft het NCSC honderden meldingen ontvangen en verwerkt. Die cijfers laten zien dat CVD-processen echt bijdragen aan betere beveiliging van Nederlandse organisaties.

Risico’s, aansprakelijkheid en best practices

Organisaties moeten risico’s goed beheren als ze ethische hackers inschakelen. Duidelijke afspraken over aansprakelijkheid en communicatie zijn essentieel om problemen te voorkomen.

Risico’s en borging van aansprakelijkheid

Ethisch hacken brengt verschillende risico’s met zich mee die organisaties goed moeten begrijpen. Systeemschade kan optreden als ethische hackers te agressieve technieken gebruiken.

Gegevensverlies vormt een ander belangrijk risico. Organisaties kunnen aansprakelijkheid beperken door juridische contracten op te stellen.

Deze contracten moeten het volgende regelen:

• Scope van het onderzoek: welke systemen mogen getest worden
• Toegestane methoden: welke technieken zijn acceptabel
• Tijdsperiode: wanneer het testen mag gebeuren
• Rapportage eisen: hoe kwetsbaarheden worden gemeld

Verzekeringen kunnen extra bescherming bieden tegen financiële schade. Veel cybersecurity verzekeringen dekken nu ook ethisch hacken.

De wet- en regelgeving wordt steeds strenger. Organisaties moeten zorgen dat ethische hackers zich aan alle relevante wetten houden.

Goede praktijken voor ethische hacks

Voorbereiding is cruciaal voor een geslaagde ethische hack. Organisaties moeten hun eigen systemen eerst goed kennen en weten welke kwetsbaarheden al bekend zijn.

Een gefaseerde aanpak werkt het beste:

1. Planning: doelen en grenzen vaststellen
2. Reconnaissance: informatie verzamelen over doelwitten
3. Scanning: actief zoeken naar kwetsbaarheden
4. Exploitatie: kwetsbaarheden testen zonder schade
5. Rapportage: bevindingen documenteren

Ethische hackers moeten gecertificeerd zijn. Bekende certificeringen zijn CEH (Certified Ethical Hacker) en OSCP (Offensive Security Certified Professional).

Monitoring tijdens het proces is belangrijk. Organisaties moeten hun systemen in de gaten houden terwijl ethische hackers bezig zijn.

Back-ups maken vooraf is verstandig. Gaat er iets mis, dan kun je systemen snel herstellen.

Afspraken en communicatie met ethische hackers

Heldere communicatie voorkomt misverstanden tussen organisaties en ethische hackers. Alle verwachtingen moeten vooraf besproken worden, zowel technisch als juridisch.

Een contactpersoon binnen de organisatie moet altijd bereikbaar zijn. Die persoon coördineert de communicatie en kan snel beslissingen nemen.

Ethische hackers moeten weten wie ze kunnen bereiken bij problemen. Geheimhouding is essentieel.

Ethische hackers krijgen toegang tot gevoelige informatie en kwetsbaarheden. Non-disclosure agreements (NDA’s) beschermen die informatie.

De rapportage procedure moet duidelijk zijn:

• Wanneer moeten kwetsbaarheden gemeld worden
• In welk formaat moeten rapporten worden aangeleverd
• Wie krijgt toegang tot de rapporten
• Hoe lang mogen rapporten bewaard blijven

Follow-up afspraken zorgen voor een goede samenwerking. Organisaties en ethische hackers moeten bespreken hoe gevonden kwetsbaarheden worden opgelost.

Dat helpt weer bij het verbeteren van de cybersecurity.

Toekomstige ontwikkelingen en internationale trends

De wereld van ethische hackers en cybersecurity wetgeving verandert razendsnel. Nieuwe technologieën en internationale samenwerking duwen alles vooruit.

Regels als NIS2 en DORA maken cybersecurity strikter. Landen kiezen hun eigen aanpak voor hacking en beveiliging, wat het speelveld onoverzichtelijk maakt.

Verwachte ontwikkelingen in regelgeving

Nederlandse bedrijven moeten zich voorbereiden op flinke veranderingen. In het derde kwartaal van 2025 verschijnt de nieuwe Cyberbeveiligingswet, gebaseerd op de Europese NIS2-richtlijn.

Deze wet vervangt de huidige Wet beveiliging netwerk- en informatiesystemen (Wbni). Bedrijven krijgen strengere eisen voor hun cyber- en operationele weerbaarheid.

De financiële sector werkt sinds januari 2025 al met de Digital Operational Resilience Act (DORA). Banken en andere financiële instellingen moeten hierdoor hun cyberbeveiliging fors verbeteren.

Nieuwe eisen voor bedrijven:

• Verplichte risicoanalyses

• Snellere meldingsplicht bij cyberaanvallen

• Strengere controles op leveranciers

• Meer budget voor cybersecurity

Ethische hackers krijgen waarschijnlijk een grotere rol in deze nieuwe regels. Hun werk wordt belangrijker bij het testen van systemen en het voldoen aan wettelijke eisen.

Internationale verschillen

Landen pakken ethische hacking en cybersecurity elk op hun eigen manier aan. In de Verenigde Staten draait het om vrijwillige samenwerking tussen bedrijven en overheid.

Europa kiest juist voor strengere wetten zoals GDPR en NIS2. Die regels gelden voor alle bedrijven die in Europa actief zijn, zelfs als ze uit andere landen komen.

Belangrijke verschillen per regio:

China voert strenge cybersecurity regels, maar hanteert andere eisen voor ethische hackers. Sommige landen verbieden zelfs bepaalde vormen van hacking, ook als het voor beveiliging is.

Internationale bedrijven worstelen hierdoor met uiteenlopende eisen. Ze moeten zich houden aan de strengste regels van alle landen waar ze werken.

Ethische hackers die internationaal werken moeten echt goed weten waar ze aan toe zijn. Wat legaal is in het ene land, kan in een ander land strafbaar zijn.

Belang van permanente educatie

De cybersecuritywereld verandert zo snel dat kennis snel veroudert. Ethische hackers en cybersecurity professionals moeten eigenlijk constant bijleren om hun werk goed te blijven doen.

Nieuwe aanvalstechnieken duiken steeds weer op. Gartner voorspelt zelfs dat tegen 2027 ongeveer 17% van alle cyberaanvallen gebruikmaakt van kunstmatige intelligentie.

Belangrijke leergebieden voor 2025:

• AI-gedreven aanvallen en verdediging

• Post-quantum cryptografie

• Zero Trust beveiligingsmodellen

• Cloud security technieken

Bedrijven steken meer geld in training voor hun beveiligingsteams. Volgens Gartner stijgen de cybersecurity uitgaven in 2025 met zo’n 15%.

Certificeringen worden steeds belangrijker voor ethische hackers. Werkgevers willen bewijs zien dat hun mensen bij de tijd zijn wat betreft technieken en wetgeving.

Online leerplatforms en praktijktraining zijn populairder dan ooit. Hands-on ervaring met nieuwe tools en technieken is eigenlijk onmisbaar geworden.

Frequently Asked Questions

Ethische hackers werken binnen duidelijke wettelijke kaders en houden zich aan strikte beroepsstandaarden. De Nederlandse en Europese wetgeving stelt hoge eisen aan hun werkwijze en certificeringen.

Wat is de definitie van een ethische hacker?

Een ethische hacker is een cybersecurity professional die met toestemming van de eigenaar systemen test op kwetsbaarheden. Ze gebruiken dezelfde technieken als kwaadwillende hackers, maar dan met het doel om beveiliging te verbeteren.

Ethische hackers werken binnen de wet en volgen vaste protocollen. Ze rapporteren alles wat ze vinden netjes aan de organisatie en houden zich verre van misbruik.

Het draait allemaal om intentie en toestemming. Ethische hackers hebben expliciete goedkeuring en werken transparant.

Welke juridische regelgeving is van toepassing op ethische hackers in Nederland?

Nederlandse ethische hackers vallen onder de Wet Computercriminaliteit III en de Telecommunicatiewet. Deze wetten beschermen hen bij geautoriseerde beveiligingstesten binnen afgesproken kaders.

De Europese NIS2-richtlijn geeft extra bescherming bij responsible disclosure. Ethische hackers moeten kwetsbaarheden binnen 24 uur melden via een simpele melding.

Voor een volledig rapport geldt een termijn van 72 uur na ontdekking. Wie de regels overtreedt kan strafrechtelijk vervolgd worden, zelfs als de intenties goed waren.

Hoe onderscheidt ethische hacking zich van cybercriminaliteit?

Ethische hacking gebeurt alleen met expliciete toestemming van de systeemeigenaar. Cybercriminelen werken zonder autorisatie en hebben slechte bedoelingen.

Ethische hackers leggen hun acties vast en delen bevindingen alleen met de opdrachtgever. Criminelen verbergen juist hun sporen en misbruiken wat ze vinden.

De methodes kunnen hetzelfde zijn, maar het doel is echt totaal anders. Ethische hackers versterken beveiliging, terwijl criminelen die juist ondermijnen voor eigen gewin.

Wat zijn de verantwoordelijkheden en grenzen van ethische hackers bij beveiligingstesten?

Ethische hackers mogen alleen systemen testen waarvoor ze schriftelijke toestemming hebben gekregen. Ze moeten binnen de afgesproken scope blijven en geen onnodige schade veroorzaken.

Fysieke aanvallen op IT-infrastructuur mogen alleen met expliciete toestemming van de organisatie. Zonder die toestemming riskeert de hacker strafrechtelijke vervolging wegens inbraak.

Malware installeren, DDoS-aanvallen uitvoeren of data verwijderen is verboden. Ethische hackers moeten deze grenzen respecteren om binnen de wet te blijven.

Welke certificeringen zijn erkend voor ethische hackers binnen de cybersecurity branche?

De Certified Ethical Hacker (CEH) certificering van EC-Council wordt wereldwijd gezien als standaard. Deze certificering test kennis van penetratietesten en beveiligingsanalyse.

CompTIA PenTest+ biedt praktische validatie van penetratietest vaardigheden. OSCP (Offensive Security Certified Professional) test hands-on vaardigheden in realistische scenario’s.

Nederlandse bedrijven waarderen ook CISSP en CISM certificeringen voor hogere functies. Die combineren technische kennis met managementvaardigheden.

Hoe gaat de AVG (Algemene Verordening Gegevensbescherming) om met activiteiten van ethische hackers?

Ethische hackers moeten zich aan de AVG houden als ze toegang krijgen tot persoonsgegevens tijdens beveiligingstesten. Ze mogen alleen de gegevens bekijken die echt nodig zijn om kwetsbaarheden op te sporen.

Ze moeten elke toegang tot persoonsgegevens netjes vastleggen in het testrapport. Kopiëren of langdurig bewaren van persoonsgegevens? Dat mag niet.

De organisatie blijft de verwerkingsverantwoordelijke onder de AVG, ook als ethische hackers aan de slag gaan. Het is slim om in contracten duidelijk te zetten wie welke AVG-verplichtingen heeft.