De verdeling van schulden en bezittingen bij een echtscheiding: Praktische en Juridische Uitleg

Een echtscheiding brengt niet alleen veel emoties, maar ook talloze praktische beslissingen met zich mee. Een van de lastigste onderdelen is misschien wel het verdelen van alle bezittingen en schulden die je samen tijdens het huwelijk hebt opgebouwd.

Bij een echtscheiding moeten beide partners hun gemeenschappelijke vermogen en schulden eerlijk verdelen. De manier van verdeling hangt sterk af van het gekozen huwelijksstelsel.

De verdeling van bezittingen en schulden kan behoorlijk ingewikkeld worden. Veel mensen denken dat alles automatisch fifty-fifty verdeeld wordt, maar dat is lang niet altijd zo.

Het type huwelijksstelsel, het moment waarop schulden zijn ontstaan, en onderlinge afspraken spelen allemaal een rol. Het is dus niet zo simpel als een rekensommetje maken.

Je moet begrijpen wat je rechten en plichten zijn bij een scheiding. Met de juiste kennis voorkom je nare verrassingen achteraf.

Bij schulden kun je zelfs jaren na de scheiding nog aansprakelijk zijn. Dat is iets waar veel mensen zich op verkijken.

Basisprincipes van de verdeling bij echtscheiding

Bij een echtscheiding verdeel je bezittingen en schulden volgens vaste regels. Je begint altijd met een volledige inventarisatie van alles wat je samen en apart hebt.

De juridische kaders bepalen vervolgens hoe de verdeling plaatsvindt. Dat kan soms best wat discussie opleveren.

Overzicht van het scheidingsproces

Een echtscheiding verloopt in een aantal stappen. De procedure begint als één of beide partners een verzoek tot scheiding indienen bij de rechtbank.

Belangrijke stappen in het proces:

• Indienen van het verzoekschrift bij de rechtbank
• Opstellen van een echtscheidingsconvenant
• Inventarisatie van alle bezittingen en schulden
• Onderhandelingen over de verdeling
• Goedkeuring door de rechter

In het echtscheidingsconvenant leggen partners afspraken vast over de verdeling van bezittingen en schulden. Ze mogen afwijken van de standaardregels, zolang ze het samen eens zijn.

De rechter moet het convenant goedkeuren voordat de scheiding definitief is. Zo zijn alle afspraken juridisch bindend.

Inventarisatie van bezittingen en schulden

Voor een eerlijke verdeling moet je eerst alles op een rijtje zetten. Dat klinkt simpel, maar het is vaak een flinke klus.

Bezittingen die geïnventariseerd moeten worden:

• Huis en ander onroerend goed
• Bankrekeningen en spaargeld
• Auto’s en andere voertuigen
• Inboedel en persoonlijke spullen
• Pensioenrechten
• Aandelen en beleggingen

Schulden die meegenomen worden:

• Hypotheekschuld
• Doorlopende kredieten
• Persoonlijke leningen
• Openstaande rekeningen
• Zakelijke leningen

Je maakt onderscheid tussen gezamenlijke en persoonlijke bezittingen. Alles wat je tijdens het huwelijk verwerft, is meestal van jullie samen.

Schulden van vóór het huwelijk blijven vaak privé. Schulden die je samen tijdens het huwelijk maakt, zijn meestal gemeenschappelijk.

Juridische kaders en relevante wetgeving

Hoe je bezittingen en schulden verdeelt, hangt af van het huwelijksstelsel. In Nederland geldt voor de meeste stellen het systeem van gemeenschap van goederen.

Voor huwelijken vóór 1 januari 2018:

• Volledige gemeenschap van goederen
• Alles is gezamenlijk, zowel bezittingen als schulden
• Gelijke verdeling

Voor huwelijken na 1 januari 2018:

• Beperkte gemeenschap van goederen
• Alleen tijdens huwelijk verkregen goederen zijn gemeenschappelijk
• Meer bescherming van privébezittingen

Bij gemeenschap van goederen zijn beide partners hoofdelijk aansprakelijk voor schulden. Schuldeisers kunnen de hele schuld op één partner verhalen, óók na de scheiding.

In het convenant kun je afspraken maken over wie welk deel van de schulden betaalt. Toch blijven jullie beiden volledig aansprakelijk naar de schuldeiser.

Huwelijkse voorwaarden kunnen alles veranderen. Met voorwaarden volg je andere verdelingsregels dan het standaard systeem.

Verschillende huwelijksvormen en hun invloed

Het huwelijksgoederenregime bepaalt hoe je bij een scheiding verdeelt. De trouwdatum en eventuele huwelijkse voorwaarden maken een groot verschil.

Gemeenschap van goederen: volledige verdeling

Bij gemeenschap van goederen deel je bijna alles. Dat geldt voor alles wat je vóór en tijdens het huwelijk hebt gekregen.

Wat wordt gedeeld:

• Alle schulden van voor het huwelijk
• Schulden ontstaan tijdens het huwelijk
• Bezittingen zoals huizen, auto’s en spaargeld
• Pensioenrechten en ander vermogen

Beide partners zijn hoofdelijk aansprakelijk voor elkaars schulden. Een schuldeiser kan dus bij jou aankloppen voor de hele schuld, ook als die eigenlijk van je ex is.

Bij scheiding verdeel je alles fifty-fifty. Soms voelt dat oneerlijk, vooral als je partner oude schulden heeft.

Dit gold automatisch voor huwelijken vóór 1 januari 2018. Na die datum kun je er nog steeds voor kiezen, maar dat moet je dan vastleggen bij de notaris.

Beperkte gemeenschap van goederen: wat valt binnen en buiten de verdeling

Sinds 1 januari 2018 is de beperkte gemeenschap van goederen standaard. Schulden van vóór het huwelijk blijven meestal privé.

Wat blijft privé:

• Schulden van voor het huwelijk
• Persoonlijke giften en erfenissen
• Schadevergoedingen voor persoonlijk leed

Wat wordt gedeeld:

• Schulden ontstaan tijdens het huwelijk
• Gezamenlijke hypotheken en leningen
• Roodstand op gezamenlijke rekeningen
• Belastingschulden uit de huwelijksperiode

Je kunt samen afspreken om bepaalde schulden toch te delen. Dat moet je dan wel duidelijk vastleggen.

De beperkte gemeenschap beschermt je beter tegen schulden van je partner. Toch blijf je samen aansprakelijk voor schulden die voor het gezin zijn gemaakt.

Huwelijkse voorwaarden en het verrekenbeding

Met huwelijkse voorwaarden bepaal je zelf hoe je alles verdeelt. Je mag afwijken van de standaardregels, zolang je het samen eens bent.

Mogelijke afspraken:

• Volledige scheiding van goederen
• Eigen verdeling van bepaalde schulden
• Verrekenbeding voor gezamenlijke uitgaven
• Uitsluiting van bepaalde bezittingen

Het verrekenbeding betekent dat je kosten verrekent die jullie beiden aangaan. Denk aan verbouwingen aan het gezamenlijke huis.

Je kunt huwelijkse voorwaarden maken voor, tijdens of zelfs na het huwelijk. Een notaris moet de wijzigingen vastleggen.

Heb je geen huwelijkse voorwaarden? Dan geldt gewoon de wettelijke regeling, of je dat nu fijn vindt of niet.

Verdeling van bezittingen

Bij een scheiding verdeel je gezamenlijke bezittingen volgens het huwelijksregime. Een koopwoning wordt vaak verkocht, of één van beiden koopt de ander uit.

Bankrekeningen en beleggingen deel je bij gemeenschap van goederen meestal gelijk.

Koopwoning en hypotheek

De koopwoning is meestal de grootste bezitting. Je hebt twee hoofdopties.

Verkoop van de woning komt het vaakst voor. Je verdeelt de opbrengst na aftrek van de hypotheek en verkoopkosten.

Blijft er een restschuld over? Dan deel je die ook samen.

Uitkopen betekent dat één partner de ander uitbetaalt. Je laat eerst de woning taxeren om de waarde te bepalen.

De hypotheek is een belangrijk punt. Als je de ander wilt uitkopen, moet je de hele hypotheek kunnen dragen.

De bank kijkt kritisch of je inkomen daarvoor genoeg is.

Bankrekeningen en beleggingen

Gezamenlijke bankrekeningen worden bij gemeenschap van goederen gewoon gelijk verdeeld. Het saldo op de dag van de scheiding is doorslaggevend.

Persoonlijke rekeningen blijven bij de eigenaar. Bij beperkte gemeenschap gelden er andere regels voor rekeningen die vóór het huwelijk zijn geopend.

Beleggingen zoals aandelen en fondsen moeten ook verdeeld worden. Je kunt kiezen: verkopen en het geld delen, of de beleggingen zelf verdelen.

Spaarrekeningen op beide namen? Die worden fifty-fifty gesplitst. Schulden op deze rekeningen zijn voor jullie allebei.

Belangrijke stap: Maak screenshots van alle saldi op de scheidingsdatum. Dat voorkomt later gezeur over bedragen.

Verzekeringen en afkoopwaarde

Sommige verzekeringen hebben waarde die verdeeld moet worden. Dit geldt vooral voor levensverzekeringen en kapitaalverzekeringen.

De afkoopwaarde is het bedrag dat je krijgt als je de verzekering opzegt. Die waarde telt gewoon mee bij de verdeling van bezittingen.

Levensverzekeringen met spaarcomponent hebben vaak een hoge afkoopwaarde. Je kunt samen kiezen: uitkeren of aan één persoon overdragen.

Lijfrentes zijn lastiger te verdelen. Vaak zijn ze persoonlijk en niet overdraagbaar, maar de waarde telt toch mee.

Autoverzekeringen en inboedelverzekeringen hebben geen afkoopwaarde. Die zet je over op één naam of zegt ze gewoon op.

Erfenis en uitsluitingsclausule

Erfenis heeft eigen regels bij scheiding. In principe blijft een erfenis bij degene die het heeft ontvangen.

Een uitsluitingsclausule in het testament zorgt ervoor dat geërfd geld niet in de gemeenschap valt. Daarmee bescherm je de erfenis bij een scheiding.

Zonder uitsluitingsclausule kan erfenis alsnog gemeenschappelijk worden. Het hangt af van hoe het geld tijdens het huwelijk is gebruikt.

Gemengd vermogen ontstaat als erfgeld naar gezamenlijke doelen gaat. Dan wordt het lastig om te bewijzen wat nog privé is.

Staat de erfenis nog op een persoonlijke rekening? Dan is het makkelijker te beschermen. Bewaar altijd bewijsstukken van de erfenis.

Verdeling van schulden

Bij een scheiding zijn echtgenoten vaak hoofdelijk aansprakelijk voor schulden die tijdens het huwelijk zijn ontstaan. Beide partners blijven volledig aansprakelijk, ongeacht wie de lening heeft afgesloten.

Hypotheekschulden na scheiding

De hypotheekschuld blijft na scheiding gewoon op beide namen staan. Jij en je ex blijven allebei hoofdelijk aansprakelijk voor het hele bedrag.

De bank mag de hele schuld verhalen op één van jullie. Dat gebeurt ook als de ander niet betaalt.

Mogelijke oplossingen:

• Verkoop van de woning: De opbrengst gaat naar de aflossing van de hypotheek.
• Overname door één partner: Diegene moet de hypotheek volledig op eigen naam krijgen.
• Gezamenlijk aanhouden: Jullie blijven samen eigenaar en verantwoordelijk.

Wil één partner de hypotheek overnemen? Dan moet die genoeg inkomen hebben. De bank moet ook akkoord gaan met de wijziging.

Kredieten, leningen en andere schulden

Alle leningen en kredieten die tijdens het huwelijk zijn aangegaan vallen onder de gemeenschappelijke schulden. Zelfs als een lening op naam van één partner staat.

Voorbeelden van gemeenschappelijke schulden:

• Doorlopend krediet
• Persoonlijke leningen
• Creditcardschulden
• Leningen bij familie
• Zakelijke leningen (als ze tijdens het huwelijk zijn aangegaan)

Schulden van vóór het huwelijk blijven meestal persoonlijk. Schulden die na het scheidingsverzoek ontstaan zijn voor degene die ze aangaat.

Breng eerst de hoogte en aard van alle kredieten in kaart. Pas dan kun je eerlijk verdelen.

Hoofdelijke aansprakelijkheid en draagplicht

Hoofdelijke aansprakelijkheid betekent dat jullie allebei volledig aansprakelijk zijn voor alle gezamenlijke schulden. De schuldeiser kiest zelf van wie hij betaling eist.

De onderlinge draagplicht regelt wie welk deel uiteindelijk betaalt. Meestal is dat fifty-fifty.

Belangrijk verschil:

• Tegenover schuldeiser: Beide partners blijven 100% aansprakelijk.
• Onderling tussen ex-partners: Draagplicht bepaalt wie wat betaalt.

Betaalt één partner meer dan zijn deel? Dan mag die het verschil terugvragen van de ander. Dit verjaart na vijf jaar.

Schuldeisers werken zelden mee aan het splitsen van schulden. Ze houden liever hun opties open.

Onderlinge afspraken en uitzonderingen

Ex-partners mogen onderling andere afspraken maken over de draagplicht voor schulden. Leg deze vast in het echtscheidingsconvenant.

Mogelijke afspraken:

• Ongelijke verdeling: Bijvoorbeeld 70-30 in plaats van 50-50.
• Volledige overname: Eén partner neemt alles over.
• Schuld-specifieke afspraken: Per lening een andere verdeling.

Deze afspraken gelden alleen tussen jullie. Schuldeisers blijven jullie beiden volledig aansprakelijk houden.

Uitzonderingen op gemeenschappelijke schulden:

• Schulden van vóór het huwelijk
• Persoonlijke schulden na het scheidingsverzoek
• Schulden voor persoonlijke doelen (met bewijs)

Zakelijke schulden zijn vaak ingewikkelder. Zeker als één van jullie een onderneming heeft die tijdens het huwelijk schulden maakte.

Aansprakelijkheid en draagplicht na de scheiding

Na een echtscheiding blijven ex-partners vaak hoofdelijk aansprakelijk voor gezamenlijke schulden. De onderlinge draagplicht bepaalt wie welk deel betaalt.

Verschil tussen aansprakelijkheid en draagplicht

Hoofdelijke aansprakelijkheid betekent dat schuldeisers elke ex-partner kunnen aanspreken voor het hele bedrag. Dit geldt voor alle schulden die tijdens het huwelijk zijn ontstaan.

Een schuldeiser mag dus kiezen om de hele schuld bij één persoon te halen. Die aansprakelijkheid blijft ook na de scheiding.

Draagplicht regelt de verdeling tussen ex-partners. Dat bepaalt wie uiteindelijk welk deel betaalt.

Standaard is de draagplicht 50/50. Betaalt iemand meer dan zijn deel? Dan mag die het te veel betaalde terugvorderen.

Die terugvordering verjaart na vijf jaar. Houd die termijn goed in de gaten.

Schuldeisers en de rol van het echtscheidingsconvenant

Schuldeisers hoeven zich niets aan te trekken van afspraken in een echtscheidingsconvenant. Ze mogen altijd beide ex-partners volledig aanspreken.

Een echtscheidingsconvenant regelt alleen de onderlinge verhoudingen. Het beschermt je niet tegen schuldeisers.

Schuldeisers werken meestal niet mee aan het splitsen van schulden. Ze houden liever hun kansen op volledige betaling open.

Voor hen is het gewoon handiger om twee mensen aansprakelijk te houden. Zo vergroten ze hun kans op betaling.

Afwijken van de standaardverdeling

Ex-partners kunnen samen andere draagplichtafspraken maken. Vaak leggen ze dit vast in het echtscheidingsconvenant.

Mogelijke verdelingen zijn:

• 60/40 verdeling bij verschillende inkomens
• 70/30 als één van jullie meer profijt had van de schuld
• Volledige draagplicht bij één persoon voor bepaalde schulden

De rechter kan ook een andere draagplicht opleggen. Dat gebeurt als de standaardverdeling oneerlijk uitpakt.

Zakelijke schulden krijgen vaak een aparte behandeling. Degene met de onderneming betaalt meestal meer.

Persoonlijke leningen van voor het huwelijk blijven doorgaans bij de oorspronkelijke schuldenaar.

Alimentatie en afspraken rondom kinderen

Scheiding met kinderen? Dan moeten ouders financiële afspraken maken voor verzorging en opvoeding. Kinderalimentatie en partneralimentatie hangen af van draagkracht en behoefte, en beide ouders blijven verantwoordelijk.

Kinderalimentatie en draagkrachtberekening

Kinderalimentatie is verplicht voor beide ouders na een scheiding. De hoogte hangt af van de draagkracht van beide ouders en de behoefte van het kind.

De draagkracht wordt bepaald door:

• Het netto inkomen van beide ouders
• Vaste lasten zoals huur of hypotheek
• Andere financiële verplichtingen

Kinderalimentatie loopt meestal tot het kind 18 wordt. Soms loopt het door tot 21 jaar als het kind nog studeert.

Bij co-ouderschap delen ouders vaak de kosten direct. Dan betaalt elke ouder voor de periode dat het kind bij hem of haar woont.

De draagplicht geldt voor beide ouders. Ook de ouder waar het kind het meest woont, betaalt mee aan opvoeding en verzorging.

Partneralimentatie

Partneralimentatie is alimentatie tussen ex-partners. Dit werkt niet automatisch zoals kinderalimentatie.

De rechter kijkt of iemand recht heeft op partneralimentatie. Daarbij spelen factoren als het inkomensverschil tussen beide partners en de behoeftigheid van de ex-partner mee.

Ook de duur van het huwelijk telt mee. Leeftijd en gezondheid van beide partners zijn belangrijk.

Partneralimentatie is meestal tijdelijk. Het idee is dat de ex-partner uiteindelijk zelf in het eigen onderhoud kan voorzien.

Hoe lang partneralimentatie moet worden betaald, hangt af van hoe lang het huwelijk duurde. Soms spreken ex-partners af dat er geen partneralimentatie wordt betaald.

Dat kan alleen als beide partners genoeg verdienen om zelfstandig rond te komen.

Het ouderschapsplan en afspraken over kinderen

Als je uit elkaar gaat en er zijn minderjarige kinderen, dan moeten ouders een ouderschapsplan maken. Hierin leg je alle belangrijke afspraken over de kinderen na de scheiding vast.

Het ouderschapsplan bevat bijvoorbeeld de hoofdverblijfplaats van het kind en de verdeling van zorg en opvoeding. Ook de hoogte van de kinderalimentatie komt erin te staan.

Ouders regelen hoe ze elkaar informeren en hoe feestdagen en vakanties worden verdeeld. De rechter checkt of het plan echt in het belang van het kind is.

Stabiliteit en veiligheid wegen zwaar bij deze beoordeling. Meestal houden ouders samen het gezag.

Dat betekent dat ze samen beslissingen nemen over school, medische zorg en andere belangrijke zaken. Je kunt het ouderschapsplan later aanpassen als er iets verandert.

Hiervoor heb je vaak weer een advocaat nodig en soms ook de rechter.

Veelgestelde vragen

Bij echtscheidingen komen er vaak vragen over de verdeling van bezittingen en schulden. Wat je rechten zijn, hangt af van het huwelijksgoederenregime en het moment waarop je getrouwd bent.

Hoe wordt het gezamenlijke vermogen verdeeld bij een echtscheiding?

Normaal gesproken wordt het gezamenlijke vermogen gelijk verdeeld. Elke partner krijgt dus de helft van alle gezamenlijke bezittingen.

Het huwelijksgoederenregime bepaalt welke bezittingen tot het gezamenlijke vermogen horen. Bij gemeenschap van goederen vallen bijna alle bezittingen hieronder.

Bij beperkte gemeenschap van goederen tellen alleen de bezittingen die tijdens het huwelijk zijn verkregen mee. Bezittingen van voor het huwelijk blijven privé.

Soms hebben echtparen afspraken gemaakt in huwelijkse voorwaarden. Die afspraken gaan voor op de wettelijke regels.

Welke stappen moeten worden genomen om schulden eerlijk te verdelen bij het ontbinden van een huwelijk?

Begin met een overzicht maken van alle schulden. Denk aan leningen, hypotheken en andere verplichtingen.

Bepaal daarna welke schulden gezamenlijk zijn en welke privé. Schulden die tijdens het huwelijk zijn ontstaan, zijn meestal gezamenlijk.

Maak onderling afspraken over wie welke schuld op zich neemt. Leg die afspraken vast in het echtscheidingsconvenant.

Bij gezamenlijke leningen moet je vaak toestemming aan de bank vragen voor wijzigingen. Doe je dat niet, dan blijven beide partners aansprakelijk voor het hele bedrag.

Wat zijn mijn rechten met betrekking tot de verdeling van bezittingen als ik ga scheiden?

Je hebt recht op de helft van het gezamenlijke vermogen. Je partner kan dat recht niet zomaar afpakken.

Partners moeten volledig open zijn over alle bezittingen en schulden. Beide partijen moeten alle financiële info delen.

De rechter kan ingrijpen als de verdeling oneerlijk uitpakt. Je kunt juridische bijstand inschakelen.

Een advocaat of mediator helpt bij het maken van afspraken.

Hoe wordt een erfenis behandeld bij een scheiding conform Nederlands recht?

Een erfenis die je tijdens het huwelijk krijgt, blijft meestal privé. Dat geldt zelfs bij gemeenschap van goederen.

Je moet de erfenis wel gescheiden houden van het gezamenlijke vermogen. Als je het geld mengt met gezamenlijk geld, kan het alsnog gedeeld moeten worden.

Gebruik je erfenis voor gezamenlijke doelen, dan kan het toch tot het gezamenlijke vermogen gaan horen. Dat hangt af van de situatie.

Sommige erfenissen bevatten speciale bepalingen voor wat er bij scheiding gebeurt. Die moet je respecteren.

Kan ik afspraken maken over de toekomstige verdeling van schulden en bezittingen voor het geval van een scheiding?

Ja, dat kan via huwelijkse voorwaarden. Je regelt die bij de notaris vóór het huwelijk.

In huwelijkse voorwaarden kun je afspreken welke bezittingen privé blijven en hoe je schulden verdeelt. Die afspraken zijn bindend.

Je kunt het goederenregime ook tijdens het huwelijk aanpassen, maar dat moet wel bij de notaris en met toestemming van beide partners.

Een echtscheidingsconvenant stel je pas op bij de scheiding zelf. Daarmee regel je de verdeling voor die specifieke situatie.

Op welke wijze kan ik bezwaar maken tegen de voorgestelde verdeling van bezittingen en schulden bij een echtscheiding?

Partners mogen samen onderhandelen over een andere verdeling dan voorgesteld. Dat kan gewoon direct, maar je kunt ook een mediator inschakelen.

Lukt het niet om er samen uit te komen? Dan beslist de rechter uiteindelijk. Die kijkt naar wat redelijk en eerlijk is in jullie situatie.

Je kunt juridische hulp zoeken als je het niet eens bent met de verdeling. Een advocaat vecht dan voor jouw belangen.

Denk je dat je ex bezittingen achterhoudt? Dan kun je een accountant vragen om mee te zoeken. Zo krijg je hopelijk alle informatie boven tafel.