Contracten met AI-leveranciers: hoe beperkt u uw aansprakelijkheid?

Bedrijven die contracten sluiten met AI-leveranciers staan voor een flinke uitdaging. Hoe voorkom je dat je ineens opdraait voor fouten in AI-systemen die je niet zelf hebt gebouwd?

Organisaties kunnen hun aansprakelijkheidsrisico’s beperken door specifieke clausules op te nemen die transparantie eisen, auditrechten vastleggen en duidelijke afspraken maken over wie verantwoordelijk is voor welke AI-output.

Het juridische landschap rondom AI-contracten verandert razendsnel. De EU AI Act introduceert nieuwe verplichtingen voor zowel leveranciers als gebruikers.

Standaard inkoopvoorwaarden voldoen vaak niet meer om risico’s af te dekken. Van transparantieverplichtingen tot gegevensverwerking onder de AVG – bedrijven moeten met veel zaken rekening houden.

Door de juiste contractuele bepalingen te begrijpen, kunnen organisaties profiteren van AI-technologie zonder onnodige juridische risico’s te lopen.

Begrip van aansprakelijkheid bij AI-contracten

AI-systemen brengen unieke aansprakelijkheidsrisico’s met zich mee. Fouten, discriminatie of schade kunnen bedrijven direct raken.

Deze risico’s verschillen wezenlijk van traditionele IT-contracten. De onvoorspelbare aard van AI-technologie maakt het allemaal net wat spannender.

Risico’s verbonden aan de inzet van AI

AI-systemen kunnen onverwachte fouten maken. Dat leidt soms tot financiële schade of ronduit verkeerde beslissingen.

Deze systemen leren van data en nemen soms vooroordelen over. Discriminatie ligt dan op de loer.

Veelvoorkomende AI-risico’s:

• Foutieve automatische beslissingen
• Discriminerende uitkomsten
• Privacy-schendingen door data-misbruik
• Reputatieschade door negatieve publiciteit

Leveranciers kunnen aansprakelijk zijn voor gebrekkige AI-algoritmes. Afnemers lopen risico als ze AI-systemen verkeerd inzetten.

Reputatieschade ontstaat snel als AI-systemen publiekelijk falen. Klanten en vertrouwen ben je zo kwijt als AI-fouten breed in de media komen.

Juridische gevolgen van aansprakelijkheid

Juridische gevolgen van AI-aansprakelijkheid kunnen serieuze financiële gevolgen hebben. Denk aan schadevergoedingen, juridische kosten en boetes na AI-incidenten.

Volgens de huidige wetgeving ligt aansprakelijkheid meestal bij de ontwikkelaar, leverancier of gebruiker. Dat hangt af van de oorzaak van de schade.

De AI Act en AVG leggen extra verplichtingen op aan partijen.

Mogelijke juridische consequenties:

• Schadevergoedingen aan getroffen partijen
• Boetes voor non-compliance
• Stopzetting van AI-activiteiten
• Persoonlijke aansprakelijkheid bestuurders

Bedrijven kunnen hun AI-systemen moeten uitschakelen. Dat betekent bedrijfsonderbreking en verlies van investeringen.

Verschillen met traditionele IT-contracten

AI-contracten verschillen fundamenteel van traditionele IT-contracten. Die zelflerende capaciteit van AI zet alles op z’n kop.

Traditionele software doet wat programmeurs voorschrijven. AI kan onvoorspelbaar handelen en verrassende keuzes maken.

Belangrijke verschillen:

Bij traditionele software kun je fouten meestal herleiden tot een stukje code. Bij AI is het vaak onduidelijk waarom een beslissing is genomen.

Contractuele garanties werken anders bij AI. Leveranciers kunnen geen absolute prestaties garanderen, want AI-systemen blijven leren en veranderen.

Belangrijkste bepalingen bij contracten met AI-leveranciers

AI-contracten vragen om specifieke clausules. Standaard IT-contracten dekken deze niet.

Aansprakelijkheidsbeperkingen, risicobeheersing en prestatieafspraken vormen de basis voor bescherming tegen AI-problemen.

Afspraken over aansprakelijkheidsbeperkingen

Maximumbedragen voor schade zijn cruciaal in AI-contracten. Leveranciers willen hun aansprakelijkheid meestal beperken tot de jaarlijkse contractwaarde of een vast bedrag.

Let goed op uitsluitingsclausules. Leveranciers proberen vaak aansprakelijkheid uit te sluiten voor:

• Onjuiste AI-beslissingen
• Indirecte schade zoals winstderving
• Schade door algoritmefouten

Wederzijdse aansprakelijkheid beschermt beide partijen. De klant moet de leverancier soms vrijwaren voor schade door verkeerd gebruik van het AI-systeem.

Leg termijnen voor schadeclaims vast in het contract. Die termijnen zijn vaak kort, soms maar 30 dagen na ontdekking.

Grove schuld en opzet kun je niet uitsluiten. Nederlandse rechters verklaren onredelijke beperkingen nietig.

Bij hoog-risico AI-systemen gelden strengere regels. Leveranciers kunnen hun aansprakelijkheid dan minder ver beperken.

Verplichtingen tot risicoanalyse en -beheersing

Risicobeoordelingen zijn essentieel voordat je een AI-systeem implementeert. De leverancier kijkt naar technische risico’s, de klant naar operationele risico’s.

Contracten moeten regelmatige updates van risicoanalyses eisen. AI-systemen veranderen door nieuwe trainingsdata en algoritme-aanpassingen.

Documentatieverplichtingen zijn belangrijk voor risicobeheer. Leveranciers moeten vastleggen:

• Welke data ze gebruiken voor training
• Hoe het systeem beslissingen maakt
• Welke beperkingen het systeem heeft

Incidentmeldingen zijn verplicht bij problemen. Leveranciers moeten binnen 24-48 uur melden als het AI-systeem uitvalt of verkeerde beslissingen neemt.

Auditrechten geven klanten inzage in risicobeheer. Je wilt leveranciers kunnen controleren op veiligheidsmaatregelen.

Back-up procedures zijn nodig voor continuïteit. Als het AI-systeem faalt, moet er een alternatief zijn om kritieke processen voort te zetten.

Toepassing van SLA’s en prestatiegaranties

Service Level Agreements (SLA’s) voor AI-systemen zijn echt anders dan voor gewone IT-diensten. Nauwkeurigheid en responsetijden zijn lastig te garanderen.

Beschikbaarheidsgaranties blijven belangrijk. Leveranciers beloven vaak 99,5% tot 99,9% uptime voor hun AI-platforms.

Prestatiegaranties voor AI-output zijn beperkt. Leveranciers geven zelden garanties op:

Boeteclausules bij niet-gehaalde SLA’s moeten realistisch blijven. Te hoge boetes maken contracten onredelijk en vaak juridisch aanvechtbaar.

Meetmethoden voor AI-prestaties vragen extra aandacht. Spreek van tevoren af hoe je nauwkeurigheid en effectiviteit meet.

Uitzonderingen op SLA’s gelden bij overmacht en systeemonderhoud. Leveranciers zijn niet aansprakelijk voor prestatieproblemen buiten hun invloed.

Impact van de AI Act en regelgeving op contractuele aansprakelijkheid

De AI Act brengt nieuwe verplichtingen die direct invloed hebben op contractuele afspraken tussen bedrijven en AI-leveranciers.

Verboden praktijken kunnen contracten ongeldig maken. Transparantieverplichtingen creëren bovendien nieuwe aansprakelijkheidsrisico’s.

Indeling van AI-risiconiveaus

De AI Act splitst systemen op in vier risicocategorieën. Die categorieën bepalen welke contractuele verplichtingen gelden.

Deze indeling heeft directe gevolgen voor aansprakelijkheid. Je voelt dat de regels niet overal even soepel zijn.

Onaanvaardbaar risico betekent een volledig verbod op het AI-systeem. Contracten over zulke systemen zijn vanaf augustus 2025 nietig.

Hoog-risico systemen moeten aan strenge eisen voldoen voor documentatie en kwaliteitscontroles. Leveranciers moeten garanties geven over de naleving van deze regels.

Beperkt risico vraagt om transparantie. Gebruikers moeten weten dat ze met AI werken, anders ontstaat er nieuwe aansprakelijkheid.

Minimaal risico heeft lichte eisen. Je koopt deze systemen in met standaard contractvoorwaarden.

Verboden AI-praktijken in contractcontext

De AI Act verbiedt bepaalde AI-toepassingen. Dit heeft gevolgen voor leveranciers en afnemers.

Contracten over verboden AI-praktijken zijn vanaf augustus 2025 nietig. Dat is vrij zwart-wit.

Subliminal technieken die mensen onbewust beïnvloeden zijn verboden. AI-systemen mogen geen verborgen overtuigingstechnieken inzetten.

Sociale scoring door overheden is streng beperkt. Private bedrijven mogen geen systemen leveren die burgers classificeren op sociaal gedrag.

Emotieherkenning op werkplekken en scholen is op veel plekken niet toegestaan. Leveranciers moeten contractueel garanderen dat hun systemen niet binnen deze verboden vallen.

Biometrische identificatie in openbare ruimtes kent strenge voorwaarden. Contracten moeten expliciet uitsluiten dat systemen voor verboden doelen worden gebruikt.

Bedrijven die verboden AI-praktijken inkopen, riskeren boetes tot 7% van hun wereldwijde omzet. Leveranciers kunnen contractueel niet volledig vrijwaren tegen deze risico’s.

Gevolgen van niet-naleving van transparantieverplichtingen

Transparantieverplichtingen uit de AI Act brengen nieuwe aansprakelijkheidsrisico’s mee. Schending van deze regels kan claims en boetes opleveren.

Generatieve AI moet duidelijk gemarkeerd zijn als kunstmatig gegenereerd. Leveranciers moeten contractueel garanderen dat hun systemen deze markering automatisch aanbrengen.

Chatbots en virtuele assistenten moeten melden dat gebruikers met AI communiceren. Regelen leveranciers dit niet, dan kan de afnemer aansprakelijk zijn.

Deepfakes en synthetische content vereisen detectie-markers. In contracten moet staan wie verantwoordelijk is als die markering ontbreekt.

Boetes bij schending van transparantieverplichtingen kunnen oplopen tot 1,5% van de omzet. Contractuele aansprakelijkheidsverdeling bepaalt wie deze kosten draagt.

Leveranciers moeten documentatie leveren over hoe hun systemen aan transparantievereisten voldoen. Afnemers kunnen aansprakelijk zijn als ze systemen gebruiken die niet aan deze eisen voldoen.

Transparantie- en informatieverplichtingen richting afnemers en gebruikers

De AI Act verplicht bedrijven om gebruikers te informeren over hun AI-systemen. Leveranciers moeten duidelijk maken wanneer mensen met kunstmatige intelligentie communiceren en waarvoor zij data verzamelen.

Transparantie over inzet van AI-systemen

Vanaf augustus 2025 moeten organisaties transparant zijn over hun gebruik van AI-systemen. Dit geldt vooral voor systemen met beperkt risico die direct contact hebben met gebruikers.

De transparantieverplichting geldt voor de meeste AI-toepassingen. Is het overduidelijk dat het om AI gaat, dan hoeft het niet apart vermeld.

Belangrijke transparantie-eisen:

• Melden dat een AI-systeem wordt gebruikt

• Uitleggen hoe het systeem werkt

• Aangeven welke data wordt verzameld

• Beschrijven van mogelijke beperkingen

Bedrijven moeten deze informatie begrijpelijk maken voor gewone gebruikers. Vermijd technisch jargon.

De informatie moet makkelijk vindbaar zijn. Verstop het niet ergens diep in de voorwaarden.

Contracten met AI-leveranciers moeten regelen wie verantwoordelijk is voor deze transparantie. Leverancier en afnemer delen vaak deze verantwoordelijkheid.

Informatieplicht bij chatbots en AI-agents

Chatbots en AI-agents hebben speciale transparantie-eisen onder de AI Act. Gebruikers moeten altijd weten dat ze met een AI-systeem praten, niet met een mens.

Deze informatieplicht geldt meteen bij het eerste contact. De melding moet duidelijk en direct zichtbaar zijn.

Vereisten voor chatbot-transparantie:

• Directe melding van AI-gebruik

• Heldere taal zonder verwarring

• Zichtbare weergave in de interface

• Machine-leesbare markering waar mogelijk

Uitzonderingen zijn er voor overduidelijke gevallen. Is het voor iedereen duidelijk dat het om AI gaat, dan hoeft het niet apart gemeld.

Sommige AI-agents doen zich voor als mensen. Dat is verboden onder de nieuwe wetgeving.

Bedrijven moeten hun chatbot-interfaces aanpassen om aan deze eisen te voldoen. Dat vraagt vaak technische aanpassingen in de software.

Onthulling van trainingsdoeleinden aan gebruikers

AI-systemen leren vaak van gebruikersdata om beter te worden. Organisaties moeten gebruikers hierover informeren voordat zij data verzamelen.

De informatieplicht geldt voor elke vorm van dataverwerking voor AI-training. Denk aan gesprekken, uploads en gebruikersgedrag.

Verplichte informatie over trainingsdoeleinden:

• Welke data wordt gebruikt voor training

• Hoe lang data wordt bewaard

• Of data wordt gedeeld met derden

• Hoe gebruikers bezwaar kunnen maken

Gebruikers hebben recht op inzage in hoe hun data wordt gebruikt. Ze mogen ook verzoeken om hun data niet te gebruiken voor training.

Sommige AI-leveranciers gebruiken standaard alle klantdata voor systeemverbetering. Wil je dat niet, dan moet het contract dit expliciet uitsluiten.

De AVG blijft gelden naast de AI Act. Bedrijven moeten aan beide regels voldoen bij dataverwerking voor AI-training.

Privacy, gegevensverwerking en de AVG in AI-contracten

AI-leveranciers verwerken vaak persoonsgegevens tijdens hun dienstverlening. Dit heeft directe gevolgen voor AVG-compliance.

Contracten moeten duidelijke afspraken bevatten over gegevensverwerking, privacyverklaring en de verdeling van verantwoordelijkheden.

Omgang met persoonsgegevens door AI-systemen

AI-systemen verwerken vaak grote hoeveelheden persoonsgegevens. Denk aan trainingsdata, invoergegevens of gegevens die tijdens het leerproces ontstaan.

Verwerkersovereenkomst opstellen

Organisaties moeten een verwerkersovereenkomst sluiten als de AI-leverancier persoonsgegevens verwerkt. Deze overeenkomst regelt de voorwaarden waaronder de leverancier gegevens mag verwerken.

De verwerkersovereenkomst moet specifieke zaken bevatten:

• Doel en aard van de gegevensverwerking

• Categorieën van betrokkenen en persoonsgegevens

• Bewaartermijnen voor verschillende soorten gegevens

• Technische en organisatorische maatregelen voor beveiliging

Afnemers blijven verwerkingsverantwoordelijke onder de AVG. Je blijft dus eindverantwoordelijk, ook als een AI-leverancier de verwerking uitvoert.

Eisen aan privacyverklaring en communicatie

Transparantie is een kernprincipe van de AVG bij AI-toepassingen. Organisaties moeten betrokkenen duidelijk informeren over het gebruik van AI-systemen en gegevensverwerking.

Informatieplicht uitbreiden

De privacyverklaring moet specifieke info bevatten over AI-gebruik:

• Welke AI-systemen worden ingezet

• Logica achter geautomatiseerde besluitvorming

• Gevolgen van AI-beslissingen voor betrokkenen

• Rechten van betrokkenen bij geautomatiseerde verwerking

Contracten moeten regelen wie verantwoordelijk is voor het opstellen en bijwerken van privacyverklaringen. Meestal ligt deze taak bij de afnemer, maar de leverancier moet de benodigde informatie leveren.

Communicatie over AI-beslissingen

Neemt een AI-systeem beslissingen die gevolgen hebben voor mensen? Dan moet de organisatie dit duidelijk communiceren.

Het contract moet afspraken bevatten over hoe deze communicatie verloopt.

Compliance met AVG bij verwerking en opslag van data

AVG-compliance vraagt om concrete maatregelen voor gegevensbeveiliging en rechtmatige verwerking. Contracten moeten deze verantwoordelijkheden duidelijk verdelen.

Technische en organisatorische maatregelen

AI-leveranciers moeten passende beveiligingsmaatregelen nemen:

Rechten van betrokkenen waarborgen

Het contract moet regelen hoe rechten van betrokkenen worden gewaarborgd. Denk aan het recht op inzage, correctie, verwijdering en bezwaar tegen verwerking.

AI-leveranciers moeten afnemers ondersteunen bij het nakomen van deze rechten. Leg termijnen en procedures vast, bijvoorbeeld binnen 30 dagen reageren op verzoeken.

Datalek procedures

Bij een datalek moeten beide partijen snel schakelen. Het contract moet duidelijke meldingsprocedures bevatten, waarbij de leverancier de afnemer binnen 24 uur informeert over beveiligingsincidenten.

Praktische overwegingen en voorbeelden uit de praktijk

Bij contracten met AI-leveranciers draait het niet alleen om technologie, maar ook om reputatierisico’s. ChatGPT en vergelijkbare AI-chatbots vragen echt om goed doordachte afspraken, vooral als het gaat om aansprakelijkheid.

AI-chatbots en large language models (LLMs) in contracten

LLMs zoals ChatGPT kunnen soms onverwachte dingen zeggen. Dat zorgt voor een paar pittige juridische uitdagingen voor organisaties.

Het is slim om in contracten duidelijk te benoemen waar de verantwoordelijkheid van de AI-leverancier begint en eindigt. Belangrijke clausules zijn bijvoorbeeld:

• Disclaimers voor foutieve AI-output
• Aansprakelijkheidsbeperkingen bij schade door AI-fouten
• Heldere definities van wat je wel en niet met de AI mag doen

Organisaties moeten trouwens ook hun eigen rol vastleggen. Denk aan het monitoren van AI-output en het opzetten van controles.

Een leverancier kan niet alles dragen wat de AI doet. In het contract moet dat evenwicht gewoon zwart-op-wit staan.

Voorbeelden van ChatGPT en OpenAI-diensten

OpenAI beperkt hun aansprakelijkheid fors in hun servicevoorwaarden. Bedrijven die ChatGPT inzetten, gaan daar dus automatisch mee akkoord.

Praktische voorbeelden van contractuele uitdagingen:

Het aanpassen van eigen gebruiksvoorwaarden is een must. Daarmee bescherm je jezelf tegen claims van eindgebruikers.

OpenAI schuift verantwoordelijkheid voor misbruik af. Bedrijven moeten dus zelf aan monitoring doen.

Voorkomen van reputatieschade bij inzet van AI

Een AI-incident kan je reputatie flink beschadigen, en dat loopt vaak in de papieren. Je wilt dus dat contracten preventieve maatregelen bevatten.

Essentiële contractuele elementen voor reputatiebescherming:

• Incident response procedures bij AI-fouten
• Communicatieprotocollen voor negatieve publiciteit
• Herstelmaatregelen bij reputatieschade

Transparant zijn over AI-gebruik klinkt mooi, maar te veel openheid kan je ook kwetsbaar maken.

Leveranciers kunnen best helpen bij marketing of communicatie als er iets misgaat. Leg dat vooral vast.

Crisis management plannen moeten AI-scenario’s meenemen. Standaard PR-protocollen zijn vaak niet genoeg voor AI-issues.

Toekomstige ontwikkelingen en trends in contracteren met AI-leveranciers

AI-contracten veranderen razendsnel door nieuwe technologieën en strengere regels. Bedrijven moeten rekening houden met verboden op sociale scoring, emotieherkenning-systemen en flexibele service-afspraken die met innovaties meegroeien.

Sociaal scoringssystemen en emotieherkenning

De AI Act verbiedt sociale scoring door overheden vanaf februari 2025. Dit soort systemen beoordelen burgers op gedrag en geven ze een score.

Private bedrijven mogen sociale scoring nog wel inzetten, maar onder strenge voorwaarden. Contracten moeten helder zijn over het gebruik van sociale scoring.

Leveranciers moeten melden of hun AI-systemen sociale scoring bevatten. Doen ze dat niet, dan lopen bedrijven risico op boetes.

Emotieherkenning krijgt ook een streng pakket regels. Deze technologie leest emoties uit gezichten of stemmen.

De AI Act beperkt emotieherkenning vooral op werkplekken en scholen. Belangrijke afspraken in contracten zijn:

• Expliciete toestemming van gebruikers
• Beperkte opslag van emotie-data
• Transparantie over de werking van het systeem
• Opt-out opties voor werknemers

Leveranciers moeten garanderen dat hun systemen kloppen met deze regels. Verdeel boetes en schade bij niet-naleving duidelijk in het contract.

Nieuwe eisen vanuit regelgeving en markt

De AI Act stelt vanaf 2025 nieuwe eisen aan hoog-risico AI-systemen. Contracten tussen leveranciers en afnemers moeten dus strenger.

CE-markering wordt verplicht voor zulke systemen. Leveranciers moeten bewijzen dat hun AI veilig is.

Leg in het contract vast wie die markering regelt. Nieuwe transparantie-eisen gelden voor alle AI-systemen.

Gebruikers moeten weten wanneer ze met AI te maken hebben, vooral bij chatbots of automatische beslissingen. Data governance wordt steeds belangrijker.

Contracten moeten regelen:

• Waar trainingsdata vandaan komt
• Of copyrighted materiaal is gebruikt
• Hoe bias wordt aangepakt
• Welke kwaliteitscontroles er zijn

De markt vraagt om meer flexibele contracten. AI verandert snel, dus contracten moeten kunnen meebewegen.

Verzekeraars komen met speciale AI-verzekeringen. Die dekken schade door AI-beslissingen.

Regel in het contract wie deze verzekering afsluit.

Rol van SLA’s bij voortdurende innovatie

Service Level Agreements (SLA’s) in AI-contracten verschillen van gewone IT-contracten. AI-systemen leren en veranderen steeds.

Vaste prestatie-afspraken zijn dan lastig. Uptime-garanties zeggen niet alles: een AI kan werken, maar toch slechte output geven.

SLA’s moeten dus de kwaliteit van AI-output meten. Belangrijke SLA-metrics voor AI:

AI-systemen hebben vaak updates nodig. SLA’s moeten regelen hoe vaak leveranciers hun modellen bijwerken.

Zonder updates veroudert het systeem snel. Prestatie-degradatie komt vaak voor bij AI.

Systemen worden minder accuraat na verloop van tijd. SLA’s moeten minimumeisen en herstelprocedures vastleggen.

Laat leveranciers waarschuwen bij grote model-wijzigingen. Zulke veranderingen kunnen prestaties flink beïnvloeden.

Neem testperiodes en rollback-procedures op voor als updates mislukken.

Frequently Asked Questions

Contracten met AI-leveranciers vragen om specifieke clausules die aansprakelijkheid beperken en juridische risico’s verkleinen. Je kunt als bedrijf sterker staan door duidelijke afspraken over garanties, limieten en naleving.

Welke clausules zijn essentieel bij het opstellen van een contract met een AI-leverancier om aansprakelijkheid te beperken?

Transparantie is echt de basis van ieder AI-contract. De leverancier moet precies aangeven welke AI-toepassingen en modellen worden gebruikt.

Aansprakelijkheidsbeperkingen moeten helder zijn over wat onder normale werking valt. Zo voorkom je discussies over onverwacht AI-gedrag, zoals rare of hallucinerende antwoorden.

Toestemmingsclausules zorgen dat AI pas wordt gebruikt na schriftelijke goedkeuring. Zo houd je als afnemer de touwtjes in handen.

Hoe kan ik mijn bedrijf beschermen tegen onvoorziene kosten door fouten in AI-systemen?

Schadebeperkingsclausules zetten een maximum op de financiële aansprakelijkheid. Zorg dat deze limieten realistisch zijn en passen bij de contractwaarde.

Verplicht de leverancier tot een verzekering die AI-risico’s dekt. Dat geeft extra bescherming bij grote schades.

Leg fallback-procedures vast voor als AI-systemen uitvallen. Zo voorkom je lange bedrijfsstilstand en kosten.

Op welke manier kan ik limieten stellen aan de contractuele aansprakelijkheid bij het gebruik van AI-technologie?

Financiële caps beperken de maximale aansprakelijkheid tot een afgesproken bedrag. Vaak koppel je dit aan de jaarlijkse contractwaarde of een percentage daarvan.

Tijdslimieten voor het melden van schade beschermen beide partijen tegen late claims. 30 tot 90 dagen na ontdekking is vrij gebruikelijk.

Uitsluitingsclausules kunnen bepaalde schades uitsluiten. Denk aan indirecte schade of winstderving—die worden vaak uitgesloten.

Wat zijn de beste praktijken voor het opnemen van garanties en vrijwaringen in contracten met AI-leveranciers?

Prestatiegaranties moeten meetbaar zijn, zoals uptime-percentages. Vage beloften over “optimale prestaties” helpen je juridisch gezien niet.

Intellectuele eigendomsvrijwaringen beschermen tegen claims van derden. De leverancier moet garanderen dat de AI geen patenten schendt.

Compliance-garanties verzekeren dat je voldoet aan relevante wetgeving, zoals de AI Act. Deze worden steeds belangrijker naarmate regelgeving toeneemt.

Hoe verzeker ik me van juridische naleving bij het aangaan van contracten met leveranciers van kunstmatige intelligentie?

Vraag om conformiteitsverklaringen van de leverancier voor AI-systemen. Die moeten aantonen dat het systeem voldoet aan de regels.

Leg auditrechten vast, zodat je toegang hebt tot logs en compliance-rapportages. Maak deze rechten concreet en zet er duidelijke termijnen bij.

Laat de leverancier automatisch regelgevingsupdates doorvoeren. Bepaal in het contract wie verantwoordelijk is voor nieuwe compliance-vereisten.

Welke stappen kan ik ondernemen om risico’s te minimaliseren bij het falen van AI-diensten of producten?

Service Level Agreements (SLA’s) leggen minimale prestatienormen vast. Zorg dat deze afspraken meetbare criteria bevatten, inclusief boetes als de leverancier ze niet haalt.

Leg backup-procedures en disaster recovery plannen duidelijk vast in het contract. Vraag de leverancier om te laten zien hoe zij continuïteit waarborgen.

Exit-clausules bepalen wat er gebeurt als het contract eindigt. Omschrijf helder hoe dataoverdracht en toegang tot AI-modellen geregeld zijn, zodat je niet vastzit aan één partij.