Gepubliceerd op 26 oktober 2025 · Laatst bijgewerkt op 4 oktober 2026
Een driepartijenovereenkomst is één contract waarin drie partijen hun onderlinge rechten en plichten vastleggen. De wet kent er geen apart hoofdstuk voor, maar volgens artikel 6:213 lid 2 BW gelden de gewone regels voor overeenkomsten ook voor een overeenkomst met meer partijen, tenzij de aard ervan zich daartegen verzet.
Zo’n contract is zinvol als het succes van een project afhangt van de samenwerking tussen drie spelers, of als een contract van de ene partij overgaat op een andere. Hieronder leest u wat de wet regelt, welke clausules u niet mag vergeten, in welke sectoren de constructie veel voorkomt en waar het in de praktijk misgaat.
Inhoudsopgave
Wat is een driepartijenovereenkomst?
Het is een overeenkomst waarbij drie partijen tegelijk partij zijn en die de verhouding tussen alle drie regelt. Daardoor ontstaat één samenhangend kader in plaats van losse contracten die elkaar kunnen tegenspreken.
Neem een groot software-implementatieproject. Er is een klant, een softwareleverancier en een externe consultant die de implementatie begeleidt. Een contract tussen alleen de klant en de leverancier regelt niet wat de consultant moet doen. Toch heeft de consultant eigen taken die het resultaat direct beïnvloeden. Legt u de afspraken tussen alle drie vast in één document, dan weet iedereen wie waarvoor verantwoordelijk is.
Welke vragen beantwoordt het contract?
Een goede driepartijenovereenkomst beantwoordt in ieder geval de volgende vragen:
- Wie is verantwoordelijk voor welk onderdeel?
- Wie draagt het risico als een termijn niet wordt gehaald?
- Hoe verloopt de communicatie tussen de drie partijen?
- Wat gebeurt er als één partij haar verplichtingen niet nakomt?
Het grote voordeel is dat partijen niet naar elkaar kunnen wijzen. Staat in één document wie welk onderdeel levert en wie waarvoor aansprakelijk is, dan is achteraf minder ruimte voor discussie.
Hoe verschilt dit van een gewone overeenkomst?
In het zakenleven denken we meestal in tweerelaties: koper en verkoper, opdrachtgever en opdrachtnemer. Een driepartijenovereenkomst regelt een driehoek. Wat de ene partij doet, is vaak nodig voor de prestatie van de tweede, en die prestatie is weer nodig voor de derde. Het contract moet die afhankelijkheden zichtbaar maken en de volgorde van de prestaties vastleggen.
Een bekende vorm is de contractsoverneming. Daarbij neemt een nieuwe partij de positie van een bestaande contractpartij over, met alle rechten en plichten. Dat kan alleen met medewerking van de wederpartij. Alle drie partijen zijn dus betrokken; daarover leest u hieronder meer.
Wat zegt de wet over een driepartijenovereenkomst?
De wet regelt de driepartijenovereenkomst niet als apart contracttype. De algemene regels van het overeenkomstenrecht in Boek 6 BW zijn wel van toepassing, voor zover de aard van de overeenkomst zich daartegen niet verzet.
Contractsvrijheid als uitgangspunt
Partijen zijn in beginsel vrij om af te spreken wat zij willen. Grenzen zijn er wel. Volgens artikel 3:40 BW is een overeenkomst nietig als zij door inhoud of strekking in strijd is met de goede zeden of de openbare orde, of met een dwingende wetsbepaling. Binnen die grenzen kunt u een contract opstellen dat precies past bij uw samenwerking.
Die vrijheid is een kans en een valkuil tegelijk. U kunt maatwerk leveren, maar er is geen wettelijk model dat ontbrekende afspraken invult. Wat u niet regelt, moet later worden ingevuld via uitleg van het contract en via de redelijkheid en billijkheid. Dat leidt vaak tot discussie.
Let in een driehoeksverhouding extra op de algemene voorwaarden. Elk van de drie partijen kan eigen voorwaarden hebben. Leg vast welke voorwaarden gelden, of stel een eigen set op voor deze samenwerking. Doet u dat niet, dan kan een strijd ontstaan over de vraag welke voorwaarden van toepassing zijn. Meer daarover leest u in ons artikel over algemene voorwaarden opstellen.
Wat zegt artikel 6:213 BW?
Artikel 6:213 lid 1 BW omschrijft een overeenkomst als een meerzijdige rechtshandeling waarbij een of meer partijen jegens een of meer andere een verbintenis aangaan. Volgens lid 2 zijn de regels over overeenkomsten ook van toepassing op meerpartijenovereenkomsten, tenzij de wet iets anders bepaalt of de strekking van een bepaling zich daartegen verzet vanwege de aard van de overeenkomst. De algemene regels gelden dus wel, maar niet altijd één op één.
Een voorbeeld is ontbinding. De regels over ontbinding in artikel 6:265 BW zijn geschreven voor twee partijen. Schiet één van drie partijen tekort, dan is niet vanzelf duidelijk of de andere twee de hele overeenkomst kunnen ontbinden of alleen hun eigen relatie met de tekortschietende partij. Juist daarom is het belangrijk dit zelf te regelen.
De redelijkheid en billijkheid
Volgens artikel 6:248 BW heeft een overeenkomst niet alleen de gevolgen die partijen hebben afgesproken, maar ook die voortvloeien uit de wet, de gewoonte en de redelijkheid en billijkheid. Partijen moeten zich redelijk en fatsoenlijk tegenover elkaar gedragen, ook waar het contract zwijgt. Een bepaling die in de gegeven omstandigheden naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is, blijft buiten toepassing. In een driehoeksverhouding speelt die norm tussen alle partijen.
Hoe wordt de constructie in de praktijk gebruikt?
Driepartijenovereenkomsten komen veel voor in de bouw, in de IT en bij de terbeschikkingstelling van personeel. In die sectoren zijn driehoeksrelaties gewoon. Uiteindelijk is het document zelf de belangrijkste juridische basis. Hoe zorgvuldig de afspraken zijn geformuleerd, bepaalt hoe sterk de positie van elke partij is als er iets misgaat. Meer over het opstellen van dit soort afspraken leest u in ons artikel over het opstellen van een contract.
Welke clausules horen in een driepartijenovereenkomst?
De belangrijkste clausules gaan over wie de partijen zijn, wie wat doet, wie waarvoor aansprakelijk is, hoe betaald wordt en hoe de samenwerking eindigt. Ontbreekt één van die onderdelen, dan ontstaat later bijna altijd discussie.
De partijen en de aanleiding vastleggen
Begin met een nauwkeurige omschrijving van de partijen. Vermeld de volledige statutaire naam, het adres en het KvK-nummer van elke partij, en wie namens die partij tekent. Controleer in het handelsregister of die persoon ook bevoegd is. Het lijkt vanzelfsprekend, maar hier gaat het regelmatig mis, bijvoorbeeld als een werkmaatschappij en een holding door elkaar worden gehaald.
Neem daarna een considerans op: een korte beschrijving van de achtergrond en het doel van de samenwerking. Ontstaat later discussie over de uitleg van een bepaling, dan kijkt de rechter niet alleen naar de letterlijke tekst. Volgens vaste rechtspraak van de Hoge Raad telt ook wat partijen redelijkerwijs van elkaar mochten verwachten. Een goede considerans helpt die bedoeling te reconstrueren.
Rechten, plichten en de reikwijdte
Dit is het hart van de overeenkomst. Omschrijf per partij welke taken zij uitvoert, welke resultaten worden verwacht en binnen welke termijnen. Leg ook vast wat níét tot de opdracht behoort. Zo voorkomt u dat steeds meer werk wordt gevraagd tegen dezelfde prijs.
Leg daarnaast de afhankelijkheden vast. Moet de consultant eerst een analyse opleveren voordat de leverancier kan bouwen? Zeg dan wat er gebeurt als die analyse te laat komt. Schuiven de termijnen van de leverancier dan automatisch op? Wie draagt de extra kosten? Een gedetailleerde omschrijving is geen teken van wantrouwen. Zij beschermt alle drie partijen tegen misverstanden.
Aansprakelijkheid
De aansprakelijkheidsclausule is vaak de belangrijkste bepaling. Leg vast wie jegens wie aansprakelijk is. Is de leverancier alleen aansprakelijk tegenover de klant, of ook tegenover de consultant? Tot welk bedrag is de aansprakelijkheid beperkt? Vaak is dat de waarde van de opdracht of het bedrag dat de verzekering dekt. En welke schade is uitgesloten, zoals indirecte schade of gederfde winst?
Denk ook aan vrijwaringen. Een partij kan toezeggen de andere partijen schadeloos te stellen voor claims van derden die voortvloeien uit haar eigen handelen. Een goede vuistregel is: leg het risico bij de partij die het meeste invloed heeft op het betreffende onderdeel. Houd er rekening mee dat een beperking van aansprakelijkheid niet werkt bij opzet of bewuste roekeloosheid van de partij zelf of haar leidinggevenden. Dat volgt uit de rechtspraak over artikel 6:248 lid 2 BW.
Betaling
Regel wie aan wie betaalt en wanneer. Een bekend risico is de pay-when-paid-constructie: de ene partij betaalt de andere pas nadat zij zelf door de derde is betaald. Daardoor draagt u het risico van andermans wanbetaling. Spreek bij voorkeur af dat elke partij een zelfstandige betalingsverplichting heeft, los van de prestaties of betalingen van de derde. Koppel betalingen aan duidelijke mijlpalen.
Geheimhouding
Partijen krijgen vaak toegang tot vertrouwelijke bedrijfsinformatie van elkaar. Een geheimhoudingsclausule, of een afzonderlijke geheimhoudingsovereenkomst, legt vast welke informatie vertrouwelijk is, wie die mag gebruiken en hoe lang de plicht blijft gelden na afloop van het contract. Zorg dat de plicht voor alle drie partijen geldt. Worden persoonsgegevens gedeeld, regel dan ook de verplichtingen onder de AVG, bijvoorbeeld in een verwerkersovereenkomst.
Duur en beëindiging
Leg vast voor welke periode de overeenkomst geldt: voor de duur van een project, voor een vaste periode of voor onbepaalde tijd. Regel of en hoe een partij kan opzeggen, met welke opzegtermijn, en in welke gevallen een partij de overeenkomst direct mag ontbinden, bijvoorbeeld bij faillissement of een ernstige tekortkoming.
Regel vooral wat er gebeurt met de relatie tussen de andere twee als één partij vertrekt. Blijft de overeenkomst tussen hen bestaan? Moet een vervangende partij worden gezocht, en wie moet die goedkeuren? Wat gebeurt er met werk dat al is uitgevoerd, met gegevens en met intellectueel eigendom? Zonder deze afspraken wordt het einde van de samenwerking lastig.
Geschillen
Een conflict is nooit helemaal uit te sluiten. Spreek daarom een escalatieregeling af: eerst overleg tussen de projectleiders, dan tussen de directies, daarna eventueel mediation. Leg vervolgens vast welke rechter bevoegd is (een forumkeuze) of dat geschillen naar arbitrage gaan. Bij internationale partijen legt u daarnaast vast welk recht van toepassing is (een rechtskeuze). Dat zijn twee verschillende dingen die allebei geregeld moeten worden.
Overzicht van de belangrijkste clausules
De tabel hieronder zet de belangrijkste clausules op een rij, met voor elk een aandachtspunt per partij. In het voorbeeld is A de klant, B de leverancier en C de consultant.
| Clausule | Doel | Aandachtspunt partij A | Aandachtspunt partij B | Aandachtspunt partij C |
|---|---|---|---|---|
| Reikwijdte | Vastleggen wat wordt geleverd. | Zorg dat de resultaten overeenkomen met uw verwachtingen. | Leg vast wat binnen en buiten de opdracht valt. | Controleer of uw bijdrage en afhankelijkheden goed zijn omschreven. |
| Aansprakelijkheid | Risico verdelen bij fouten of schade. | Let op beperkingen tot directe schade en een maximumbedrag. | Voorkom dat u aansprakelijk bent voor fouten van partij C. | Regel vrijwaring voor claims die voortkomen uit handelen van A of B. |
| Betaling | Tijdige betaling zekerstellen. | Koppel betalingen aan duidelijke mijlpalen. | Vermijd pay-when-paid; spreek een zelfstandige betalingsplicht af. | Controleer dat uw betaling niet afhangt van een betaling door A aan B. |
| Beëindiging | Regels voor het einde van de samenwerking. | Zorg voor een redelijke opzegtermijn en duidelijke ontbindingsgronden. | Leg vast wat er gebeurt met werk dat al is uitgevoerd. | Regel de overdracht van gegevens en intellectueel eigendom. |
| Geheimhouding | Vertrouwelijke informatie beschermen. | Leg vast welke informatie vertrouwelijk is en hoe lang de plicht duurt. | Zorg dat de plicht wederkerig is. | Controleer of ook uw gedeelde gegevens onder de definitie vallen. |
Het zorgvuldig opstellen van deze clausules kost aan het begin extra tijd. Die tijd verdient zich terug doordat onduidelijkheid en conflicten later worden voorkomen.
Waar komt een driepartijenovereenkomst in de praktijk voor?
De constructie komt veel voor bij contractsoverneming, in de bouw, bij software-escrow en bij de inzet van personeel via een derde. In elk van die situaties zijn drie partijen van elkaar afhankelijk.
Contractsoverneming
Bij contractsoverneming gaat de hele contractuele positie van een partij over op een ander. Volgens artikel 6:159 BW gebeurt dat door een akte tussen de overdragende en de overnemende partij, met medewerking van de wederpartij. Zonder die medewerking kan het contract niet worden overgedragen.
Een voorbeeld. Een onderneming heeft een doorlopend onderhoudscontract met een leverancier. Zij verkoopt haar bedrijfsactiviteiten aan een koper. Het onderhoudscontract gaat dan niet vanzelf mee. De leverancier moet instemmen. Een driepartijenovereenkomst legt vast dat de koper alle rechten en plichten overneemt. Regel daarin ook of de oorspronkelijke partij volledig wordt ontslagen, of dat zij bijvoorbeeld nog instaat voor verplichtingen van vóór de overdracht. Bij bedrijfsovernames is dit een gebruikelijke manier om de continuïteit van belangrijke contracten te waarborgen.
Let op het verschil met cessie. Bij cessie volgens artikel 3:94 BW gaat alleen een vordering over, bijvoorbeeld het recht op betaling. Daarvoor is geen medewerking van de schuldenaar nodig. Bij contractsoverneming gaan ook de plichten over. Daarom is de medewerking van de wederpartij wel vereist.
Bouwprojecten
In de bouw werken een opdrachtgever, een hoofdaannemer en vaak meerdere onderaannemers samen. Normaal heeft de onderaannemer alleen een contract met de hoofdaannemer. Een driepartijenovereenkomst kan zorgen dat de onderaannemer ook rechtstreeks verplichtingen heeft tegenover de opdrachtgever, bijvoorbeeld over garanties, kwaliteit en planning van specialistisch werk.
Een voorbeeld is een projectontwikkelaar die een kantoor laat bouwen door een hoofdaannemer, waarbij een installatiebedrijf de klimaattechniek levert. Rechtstreekse afspraken tussen ontwikkelaar en installateur voorkomen dat belangrijke afspraken verloren gaan in de keten. Ook in een bouwteam werken opdrachtgever, ontwerpers en aannemer al in de ontwerpfase samen op basis van één overeenkomst. Vertraging in één onderdeel kan het hele project stilleggen; korte lijnen en een duidelijke risicoverdeling zijn dan belangrijk.
Software-escrow
In de IT is de escrow-overeenkomst een klassiek voorbeeld. Partijen zijn de gebruiker van de software, de leverancier die de broncode bezit en een onafhankelijke escrow-agent. De leverancier deponeert de broncode bij de agent. Gaat de leverancier failliet of stopt hij met het onderhoud, dan krijgt de gebruiker onder voorwaarden toegang tot de broncode. Zo kan het onderhoud worden voortgezet.
Leg in de overeenkomst nauwkeurig vast wanneer de broncode wordt vrijgegeven, hoe vaak de gedeponeerde versie wordt bijgewerkt en of de agent controleert of de code volledig en bruikbaar is. Controleer ook of de afgifte na een faillissement nog werkt; de curator kan zich op het standpunt stellen dat de software tot de boedel behoort. Meer over IT-contracten leest u op de pagina van onze ICT-advocaten.
Uitzenden en terbeschikkingstelling van personeel
Ook bij uitzendwerk is er een driehoek: de uitzendkracht, het uitzendbureau en de inlener. Juridisch gaat het meestal om twee contracten. De uitzendovereenkomst volgens artikel 7:690 BW geldt tussen het uitzendbureau en de uitzendkracht. Tussen uitzendbureau en inlener geldt een overeenkomst van opdracht. Het uitzendbureau is de werkgever en betaalt het loon. De inlener geeft de dagelijkse werkinstructies.
De wet legt ook verplichtingen bij de inlener. Volgens de Wet allocatie arbeidskrachten door intermediairs (Waadi) heeft de uitzendkracht in beginsel recht op dezelfde beloning als werknemers in gelijke functies bij de inlener. Volgens artikel 7:658 lid 4 BW is de inlener aansprakelijk voor een veilige werkplek. En volgens artikel 7:616a BW kan de inlener onder voorwaarden aansprakelijk zijn voor het loon van de uitzendkracht als het uitzendbureau niet betaalt. Een goede overeenkomst tussen uitzendbureau en inlener houdt met die regels rekening.
Waar gaat het in de praktijk mis?
De meest voorkomende problemen zijn onduidelijke communicatielijnen, een vage verdeling van de aansprakelijkheid en schijnconstructies bij de inzet van zelfstandigen. Alle drie zijn met goede afspraken te voorkomen.
Onduidelijke communicatie
Zonder een duidelijk protocol werken partijen langs elkaar heen. Informatie gaat verloren, werk wordt dubbel gedaan en er ontstaat discussie over wie waarvoor verantwoordelijk was. Neem daarom een communicatieparagraaf op. Leg vast wie namens elke partij het vaste aanspreekpunt is, hoe vaak partijen overleggen, hoe besluiten worden vastgelegd en hoe wijzigingen in de opdracht worden goedgekeurd.
Een vage verdeling van de aansprakelijkheid
Een onduidelijke aansprakelijkheidsregeling leidt tot vingerwijzen als er iets misgaat. Dat kan de hele samenwerking lamleggen. Formuleer precies welke partij verantwoordelijk is voor welke tekortkoming, tegenover wie, en tot welk bedrag. Let daarnaast op afhankelijke betalingen: een tussenpartij die haar betaling aan u laat afhangen van de betaling die zij zelf ontvangt, verschuift het risico van wanbetaling naar u. Spreek een zelfstandige betalingsplicht af.
Schijnzelfstandigheid bij de inzet van zzp’ers
Driehoeksrelaties worden soms gebruikt om een zelfstandige in te zetten via een bemiddelaar. Het risico is dat de relatie in werkelijkheid een arbeidsovereenkomst is. Of dat zo is, hangt niet af van de naam van het contract, maar van de feitelijke uitvoering. Volgens artikel 7:610 BW gaat het om arbeid, loon en een gezagsverhouding.
De Hoge Raad heeft in het Deliveroo-arrest van 24 maart 2023 (ECLI:NL:HR:2023:443) bevestigd dat alle omstandigheden van het geval meewegen. Daarbij kan ook van belang zijn of het werk tot de kernactiviteiten van de opdrachtgever behoort en of de werkende zich als ondernemer gedraagt. De Belastingdienst handhaaft sinds 1 januari 2025 weer actief op schijnzelfstandigheid. Wordt de relatie als dienstverband aangemerkt, dan kan dat leiden tot naheffingen van loonheffingen en tot aanspraken van de werkende op loon, vakantiegeld en loondoorbetaling bij ziekte.
Zorg er daarom voor dat de afspraken op papier overeenkomen met de praktijk. Geeft de opdrachtgever alleen aanwijzingen over het resultaat en niet over de manier van werken? Kan de zelfstandige zich laten vervangen? Werkt hij voor meerdere opdrachtgevers en draagt hij ondernemersrisico? Die omstandigheden zijn geen wettelijke toets op zichzelf, maar wegen wel mee in het totaalbeeld.
Hoe stelt u een driepartijenovereenkomst op?
Begin met het in kaart brengen van alle verplichtingen en afhankelijkheden, en leg daarna per onderwerp vast wie wat doet en wie welk risico draagt. Laat het concept pas tekenen als alle drie partijen het volledig hebben gelezen.
In de praktijk werkt de volgende volgorde goed. Maak eerst een overzicht van de prestaties van elke partij en van de momenten waarop die prestaties van elkaar afhangen. Bepaal daarna per risico wie het draagt: vertraging, gebreken, schade aan derden, wanbetaling en het wegvallen van een partij. Werk dat uit in de clausules over aansprakelijkheid, betaling en beëindiging. Controleer tot slot of de afspraken aansluiten bij eventuele andere contracten tussen dezelfde partijen, zoals een bestaande raamovereenkomst of algemene voorwaarden.
Een driepartijenovereenkomst hoeft wettelijk niet schriftelijk te zijn, behalve als de wet dat voor een bepaald onderdeel eist, zoals de akte bij contractsoverneming. Een mondelinge afspraak tussen drie partijen is in de praktijk echter bijna niet te bewijzen. Leg de afspraken daarom altijd schriftelijk vast en laat alle drie partijen tekenen door iemand die daartoe bevoegd is.
Plan ook momenten voor evaluatie. Een samenwerking verandert in de loop van een project. Spreek af hoe wijzigingen worden voorgesteld en goedgekeurd, en dat een wijziging pas geldt als alle drie partijen schriftelijk hebben ingestemd. Zo voorkomt u dat twee partijen onderling iets afspreken dat de derde raakt.
Wat gebeurt er als één partij failliet gaat?
Een faillissement beëindigt de overeenkomst niet automatisch. De curator beslist of de failliete partij het contract nakomt, en de andere partijen kunnen hem daarvoor volgens artikel 37 van de Faillissementswet een redelijke termijn stellen.
Verklaart de curator niet binnen die termijn dat hij het contract nakomt, dan kan de failliete partij geen nakoming meer eisen. De andere partijen hebben dan een vordering tot schadevergoeding, maar die is in het faillissement vaak weinig waard. Een clausule die bepaalt dat de overeenkomst bij faillissement eindigt of kan worden ontbonden, is in beginsel geldig, al kan de rechter haar in bijzondere gevallen buiten toepassing laten. Regel daarom vooraf hoe de overige twee partijen verder kunnen: met een vervangende partij, met de overdracht van lopend werk en, in de IT, met toegang tot broncode en gegevens.
Samengevat
- Een driepartijenovereenkomst regelt in één document de rechten en plichten van drie partijen.
- De wet kent geen apart hoofdstuk, maar de algemene regels van Boek 6 BW gelden ook, tenzij de aard van de overeenkomst zich daartegen verzet (artikel 6:213 lid 2 BW).
- Leg de reikwijdte, aansprakelijkheid, betaling, beëindiging en geschillenregeling nauwkeurig vast.
- Voor contractsoverneming is een akte en de medewerking van de wederpartij nodig (artikel 6:159 BW).
- Bij de inzet van personeel via een derde bepaalt de feitelijke uitvoering of er een arbeidsovereenkomst is.
Veelgestelde vragen over de driepartijenovereenkomst
Wat is het belangrijkste verschil met een gewone overeenkomst?
Een gewone overeenkomst regelt een relatie tussen twee partijen. Een driepartijenovereenkomst regelt een driehoek, waarin de prestaties van de partijen vaak van elkaar afhangen. Het contract moet daarom ook de volgorde van de prestaties, de communicatie en de aansprakelijkheid tussen alle drie regelen.
Kan een driepartijenovereenkomst mondeling worden gesloten?
Juridisch kan een mondelinge overeenkomst in de meeste gevallen geldig zijn. Voor contractsoverneming eist de wet wel een akte. Wij raden een mondelinge driepartijenovereenkomst sterk af: bij een conflict is bijna niet te bewijzen wie wat heeft toegezegd. Leg de afspraken schriftelijk vast en laat alle drie partijen tekenen.
Wie is aansprakelijk als één partij haar verplichtingen niet nakomt?
Dat hangt af van wat de partijen hebben afgesproken. Een goede overeenkomst regelt wie verantwoordelijk is voor welke tekortkoming, tegenover wie, en tot welk bedrag. Zonder zulke afspraken geldt het algemene recht, en is vaak onduidelijk welke partij welke schade moet dragen.
Hoe beëindigt u een driepartijenovereenkomst?
Dat hangt af van de afspraken. Gebruikelijk zijn beëindiging na afloop van het project of een einddatum, opzegging met een opzegtermijn en ontbinding bij een ernstige tekortkoming of faillissement. Regel ook wat er gebeurt met de relatie tussen de andere twee partijen als één partij vertrekt.
Wat gebeurt er als twee van de drie partijen een conflict hebben?
Een goede overeenkomst bevat een geschillenregeling: eerst overleg, daarna eventueel mediation, en tot slot een bevoegde rechter of arbitrage. Zo wordt het conflict beheerst opgelost en worden de belangen van de derde partij beschermd.
Is een aparte overeenkomst tussen elke twee partijen niet eenvoudiger?
Op het eerste gezicht wel, maar losse contracten kunnen elkaar tegenspreken. Eén overeenkomst waarin alle afspraken staan, zorgt voor samenhang: iedereen kent de afspraken die de anderen onderling hebben en verantwoordelijkheden zijn centraal geregeld.
Law & More stelt driepartijenovereenkomsten op en beoordeelt ze, voor onder meer IT-projecten, bouwprojecten en bedrijfsovernames; meer over onze aanpak leest u op de pagina van onze ondernemingsrecht advocaat. De wettelijke regels over overeenkomsten vindt u in Boek 6 van het Burgerlijk Wetboek. Twijfelt u over uw positie? Leg uw situatie aan ons voor. Wij laten u binnen één werkdag weten wat uw opties zijn.
Meer over hoe Law & More u hierbij helpt, leest u op de pagina civiel recht advocaat.
