Gepubliceerd op 13 september 2025 · Laatst bijgewerkt op 8 oktober 2026
Bij een schorsing van de gevangenhouding mag een verdachte die in voorlopige hechtenis zit, naar huis in afwachting van zijn strafzaak. Dat gebeurt alleen onder voorwaarden: houdt u zich daar niet aan, dan kunt u direct weer worden vastgezet. Een schorsing is dus geen vrijspraak en ook geen einde van de zaak. De strafzaak loopt gewoon door.Volgens artikel 80 van het Wetboek van Strafvordering (Sv) kan de rechter de voorlopige hechtenis schorsen. Dat kan ambtshalve, op vordering van het Openbaar Ministerie of op verzoek van de verdachte. De rechter is daartoe niet verplicht: het is een bevoegdheid, geen recht van de verdachte. In dit artikel leggen wij uit hoe de schorsing werkt, wanneer de rechter haar toestaat, welke voorwaarden gelden en wat er gebeurt als u die voorwaarden overtreedt.Inhoudsopgave
Wat houdt een schorsing van de gevangenhouding in?
Een schorsing is een tijdelijke onderbreking van de voorlopige hechtenis. U verlaat het huis van bewaring, maar het bevel tot voorlopige hechtenis blijft bestaan. Het wordt alleen niet uitgevoerd zolang u zich aan de voorwaarden houdt.Wie in voorlopige hechtenis zit, zit daar niet zonder reden. De rechter heeft vastgesteld dat er een sterke verdenking is en dat er een wettelijke grond is om u vast te houden, bijvoorbeeld vluchtgevaar of gevaar voor herhaling. Bij een schorsing kijkt de rechter of die risico’s ook buiten de gevangenis voldoende te beheersen zijn.
Wat zijn de kernpunten van de schorsing?
De tabel geeft een kort overzicht van wat de schorsing inhoudt en waarom zij in het strafrecht een belangrijke rol speelt.| Aspect | Korte uitleg |
|---|---|
| Definitie | Tijdelijke vrijlating van een verdachte uit voorlopige hechtenis, onder voorwaarden. Het bevel tot voorlopige hechtenis blijft bestaan. |
| Doel | Een evenwicht vinden tussen de persoonlijke belangen van de verdachte en de veiligheid van de samenleving. |
| Voorwaarden | Altijd de algemene voorwaarden uit artikel 80 lid 2 Sv, vaak aangevuld met bijzondere voorwaarden zoals een meldplicht, contactverbod of enkelband. |
| Beslissing | Door de rechter-commissaris, de raadkamer of de zittingsrechter. Meestal na een verzoek dat de strafrechtadvocaat namens de verdachte indient. |
| Belang | Voorkomt dat iemand langer vastzit dan nodig is, vooral als de detentie onevenredig zware gevolgen heeft. |
Hoe ziet dat er in de praktijk uit?
Een voorbeeld ter illustratie. Een ondernemer zit vast op verdenking van fraude. Zijn bedrijf dreigt om te vallen als hij niet zelf kan ingrijpen, en daarmee staan ook de banen van zijn werknemers op het spel. Zijn advocaat dient een verzoek in om de gevangenhouding te schorsen, zodat hij de continuïteit van zijn bedrijf kan bewaken.De rechter beoordeelt dan onder meer de volgende vragen:- Wegen de persoonlijke belangen, zoals het voorkomen van een faillissement en het behoud van banen, zwaarder dan het maatschappelijk risico?
- Zijn de risico’s, zoals het beïnvloeden van getuigen of het wegsluizen van geld, voldoende te beperken met strenge voorwaarden?
Welke vraag staat centraal bij de beslissing?
De rechter stelt zich steeds één vraag. Is het echt nodig dat deze persoon tot aan de zitting vast blijft zitten, of kan hij onder voorwaarden naar huis zonder dat het onderzoek of de veiligheid in gevaar komt?De schorsing van de voorlopige hechtenis is een belangrijk instrument in ons strafrecht. Meer achtergrond over de toepassing van voorlopige hechtenis en schorsing vindt u in het adviesrapport op RSJ.nl.Een schorsing komt vooral in beeld als er zwaarwegende persoonlijke omstandigheden spelen. Denk aan de zorg voor jonge kinderen, het behoud van een baan of een noodzakelijke medische behandeling. De rechter beslist en hoort daarbij de officier van justitie. Vaak ligt er ook een advies van de reclassering. De reclassering onderzoekt of u zich aan mogelijke voorwaarden kunt en wilt houden. Dat advies is voor een geslaagde schorsing van groot belang.
Wanneer mag iemand in voorlopige hechtenis worden genomen?
Voorlopige hechtenis is alleen toegestaan als er ernstige bezwaren tegen de verdachte zijn én er een wettelijke grond is. Pas als die basis er is, komt de vraag naar een schorsing aan de orde.Voorlopige hechtenis is een van de zwaarste maatregelen in het strafrecht. U bent nog niet veroordeeld en toch verliest u uw vrijheid. Daarom stelt de wet strenge eisen.
Welke gronden voor voorlopige hechtenis zijn er?
De rechter baseert zijn beslissing op de gronden uit artikel 67a Sv. Die gronden weerspiegelen de risico’s die de samenleving loopt als een verdachte vrij zou rondlopen.De belangrijkste gronden zijn:- Vluchtgevaar: er is ernstig gevaar dat de verdachte vlucht om zijn berechting te ontlopen.
- Herhalingsgevaar: er is ernstig rekening mee te houden dat de verdachte opnieuw een misdrijf pleegt waarop zes jaar gevangenisstraf of meer staat.
- Onderzoeksbelang: de hechtenis is nodig om de waarheid aan het licht te brengen, anders dan door verklaringen van de verdachte zelf. Denk aan het voorkomen dat getuigen onder druk worden gezet of dat bewijs verdwijnt.
- Geschokte rechtsorde: het gaat om een verdenking van een misdrijf waarop twaalf jaar gevangenisstraf of meer staat, en dat feit heeft de rechtsorde ernstig geschokt.
Moet de rechter een schorsing toestaan?
Nee. Artikel 80 Sv bepaalt dat de rechter de voorlopige hechtenis kan schorsen. Er is geen wettelijke regel dat een verzoek moet worden toegewezen tenzij er zwaarwegende redenen zijn om het af te wijzen.Toch is een schorsingsverzoek zeker geen formaliteit. Omdat vrijheidsbeneming vóór een veroordeling zo ingrijpend is, moet de rechter steeds nagaan of de doelen van de hechtenis ook met voorwaarden te bereiken zijn. Het Openbaar Ministerie legt uit waarom de risico’s, zoals vluchtgevaar of herhalingsgevaar, te groot blijven. Uw advocaat laat zien waarom die risico’s met voorwaarden beheersbaar zijn.De rechter kan de schorsing ook laten afhangen van een zekerheidstelling. Dat is een geldbedrag dat als waarborg dient dat u zich aan de voorwaarden houdt. Artikel 80 Sv noemt die mogelijkheid uitdrukkelijk.Nederland heeft, vergeleken met andere Europese landen, relatief veel mensen in voorlopige hechtenis die nog niet onherroepelijk zijn veroordeeld. Een verklaring die wordt genoemd, is dat de uiteindelijke straffen vaak kort zijn. Meer over deze Nederlandse situatie leest u in deze publicatie van de Universiteit Leiden.Dat onderstreept hoe belangrijk een zorgvuldige afweging bij elk schorsingsverzoek is. Een aanzienlijk deel van de mensen in detentie wacht nog op een definitieve uitspraak. De gevolgen van voorlopige hechtenis zijn daardoor groot.
Hoe weegt de rechter de belangen af?
De rechter zoekt een evenwicht tussen de wettelijke gronden voor de hechtenis en uw persoonlijke belangen. Dat is geen rekensom, maar een juridische afweging per geval.De rechter stelt zich daarbij een aantal vragen:- Wegen de persoonlijke belangen zwaar genoeg? Denk aan het verlies van een baan, het risico op een faillissement of de zorg voor minderjarige kinderen.
- Zijn de risico’s voldoende te beperken? Bij vluchtgevaar kan bijvoorbeeld een meldplicht of het inleveren van een paspoort het risico verkleinen.
- Zijn de voorgestelde voorwaarden haalbaar en te controleren? Hierbij speelt de reclassering een grote rol. Zij adviseert over de uitvoerbaarheid van de voorwaarden in de praktijk.
Hoe verloopt een schorsingsverzoek?
Uw advocaat dient een gemotiveerd verzoek in bij de rechter en onderbouwt dat met stukken. Daarna volgt een behandeling in raadkamer, waarbij ook de officier van justitie zijn standpunt geeft.Een verzoek tot schorsing van de gevangenhouding is geen formulier dat u even invult. Het is een goed opgebouwd juridisch betoog. Uw advocaat moet de rechter ervan overtuigen dat uw persoonlijke belangen zwaarder wegen dan de redenen om u langer vast te houden, of dat de risico’s met voorwaarden voldoende zijn te beperken.Het begint met het verzamelen van de juiste informatie. Uw advocaat stelt een dossier samen met documenten en argumenten die laten zien waarom een schorsing nodig is. Ook het moment van indienen is een bewuste keuze.
Wanneer kunt u een schorsingsverzoek indienen?
Een schorsingsverzoek kan op verschillende momenten worden gedaan. Bijvoorbeeld al tijdens de bewaring bij de rechter-commissaris, of tijdens de behandeling in raadkamer over de gevangenhouding of de verlenging daarvan.Nadat het verzoek schriftelijk bij de rechtbank is ingediend, wordt het in behandeling genomen. Het verzoek moet helder en overtuigend zijn. Een goed verzoek bevat in ieder geval:- De zwaarwegende persoonlijke belangen: dit is de kern. Het verzoek maakt duidelijk welke onevenredige schade de detentie veroorzaakt.
- Een concreet plan voor de schorsingsperiode: wat gaat u doen, waar verblijft u en hoe is uw situatie stabiel?
- Voorstellen voor voorwaarden: door zelf voorwaarden voor te stellen, zoals een meldplicht of een contactverbod, laat u zien dat er serieus is nagedacht over het beperken van de risico’s.
De kracht van een schorsingsverzoek zit in de onderbouwing. Het is niet genoeg om te stellen dat een verdachte zijn baan dreigt te verliezen. Uw advocaat legt stukken over, zoals een brief van de werkgever of jaarcijfers van een bedrijf, om de argumenten voor de rechter concreet te maken.De procedure is formeel. Nadat het verzoek is ingediend, wordt het behandeld in raadkamer. Dat is een zitting achter gesloten deuren, waar de rechters, de advocaat en de officier van justitie de argumenten bespreken.
Welke rol hebben de officier van justitie en de reclassering?
Tijdens de zitting is de verdachte aanwezig met zijn advocaat. Ook de officier van justitie is er. De officier vertegenwoordigt het Openbaar Ministerie en geeft zijn standpunt over het verzoek. Verzet hij zich, dan wijst hij op de redenen waarom de voorlopige hechtenis is bevolen, zoals het risico op vluchten of herhaling.Ook de reclassering speelt een belangrijke rol. De rechter kan de reclassering vragen om een adviesrapport. Dat rapport geeft inzicht in uw persoonlijke omstandigheden en in de haalbaarheid van mogelijke voorwaarden.De reclassering kijkt bijvoorbeeld naar:- De thuissituatie: is er een stabiele woonplek beschikbaar?
- Werk of dagbesteding: heeft de verdachte een zinvolle invulling van zijn dagen?
- De houding van de verdachte: is hij bereid mee te werken aan voorwaarden en toezicht?
- Specifieke risico’s: speelt er bijvoorbeeld een verslavingsprobleem dat behandeling nodig heeft?
Hoe beslist de raadkamer?
Na de behandeling weegt de raadkamer alle argumenten af. De rechters zetten de redenen voor de hechtenis af tegen uw persoonlijke belangen en de mogelijke risico’s.Wijst de raadkamer het verzoek toe, dan wordt u vrijgelaten onder de vastgestelde voorwaarden. Wijst de rechter het verzoek af, dan blijft u in hechtenis. Uw advocaat kan later een nieuw verzoek indienen, vooral als de omstandigheden zijn veranderd. Het is daarom zinvol om uw situatie tijdens de hechtenis goed te blijven volgen.Welke voorwaarden kan de rechter opleggen?
Elke schorsing gaat gepaard met de algemene voorwaarden uit artikel 80 lid 2 Sv. Daarnaast kan de rechter bijzondere voorwaarden opleggen die aansluiten bij de risico’s in uw zaak.Een schorsing van de gevangenhouding is geen vrijbrief. Uw vrijheid wordt ingekaderd met duidelijke en controleerbare regels. Die voorwaarden zijn de spil van de schorsing: ze moeten de risico’s die tot de hechtenis leidden terugbrengen tot een aanvaardbaar niveau.De rechter kiest de voorwaarden niet willekeurig. Elke voorwaarde hangt samen met de gronden voor de hechtenis en met uw persoonlijke situatie. Het is maatwerk: de voorwaarden moeten werken, maar mogen niet zwaarder zijn dan nodig.
Wat is het verschil tussen algemene en bijzondere voorwaarden?
Algemene voorwaarden gelden bij elke schorsing en staan in de wet. Bijzondere voorwaarden kiest de rechter per zaak.Volgens artikel 80 lid 2 Sv gelden in ieder geval deze algemene voorwaarden:- u onttrekt zich niet aan de uitvoering van het bevel tot voorlopige hechtenis als de schorsing wordt opgeheven;
- u onttrekt zich niet aan de uitvoering van een vrijheidsstraf als u later voor het feit wordt veroordeeld;
- u werkt mee aan het vaststellen van uw identiteit, bijvoorbeeld door het nemen van vingerafdrukken of het tonen van een identiteitsbewijs.
Welke bijzondere voorwaarden komen veel voor?
Er zijn veel mogelijke bijzondere voorwaarden. De rechter kiest de voorwaarden die passen bij uw situatie en bij het doel, zoals het voorkomen van herhaling of het beschermen van slachtoffers.Voorbeelden van bijzondere voorwaarden zijn:- Een meldplicht bij de politie of de reclassering. Zo wordt gecontroleerd of u zich aan de afspraken houdt en niet vlucht.
- Een contactverbod met bepaalde personen, zoals slachtoffers, getuigen of medeverdachten. Dit beschermt het onderzoek en voorkomt verdere problemen.
- Een locatieverbod voor bepaalde plekken, zoals een wijk, straat of café. Hiermee blijft u uit de buurt van risicovolle situaties.
- Verplichte deelname aan een behandeling, bijvoorbeeld voor een verslaving of een agressieprobleem. Daarmee wordt de onderliggende oorzaak van het gedrag aangepakt.
- Elektronisch toezicht met een enkelband. Dit is een ingrijpende maatregel waarmee wordt gecontroleerd waar u zich bevindt.
De juiste voorwaarden kiezen is maatwerk. Een voorbeeld ter illustratie: iemand zit vast op verdenking van huiselijk geweld. Dan ligt een contactverbod met het slachtoffer en een verplichte agressietraining meer voor de hand dan alleen een meldplicht. De voorwaarden moeten aansluiten op de risico’s van de zaak.Deze voorwaarden maken duidelijk dat een schorsing van de gevangenhouding geen makkelijke uitweg is. Zij vraagt discipline en medewerking van u, terwijl u onder toezicht staat.Om de verschillen en het doel van de voorwaarden duidelijker te maken, volgt hieronder een overzichtstabel.
Hoe verhouden de voorwaarden zich tot elkaar?
De tabel geeft per soort voorwaarde het doel en een voorbeeld ter illustratie. De werkelijke invulling bepaalt de rechter per zaak.| Type voorwaarde | Doel | Voorbeeld ter illustratie |
|---|---|---|
| Meldplicht | Controle en structuur bieden, vluchtgevaar verminderen. | De verdachte meldt zich twee keer per week op vaste tijden bij het politiebureau. |
| Contact-/locatieverbod | Slachtoffers beschermen, beïnvloeding van getuigen voorkomen, herhaling tegengaan. | De verdachte mag niet in de straat van het slachtoffer komen en geen contact opnemen met medeverdachten. |
| Behandelverplichting | De onderliggende problemen, zoals verslaving of agressie, aanpakken. | De verdachte neemt wekelijks deel aan een behandeling bij een forensische polikliniek. |
| Enkelband | Controle op de verblijfplaats van de verdachte, vaak in combinatie met een avondklok. | De verdachte moet elke dag van 19.00 uur tot 07.00 uur op zijn huisadres zijn. De enkelband controleert dit. |
Welke rol heeft de reclassering tijdens de schorsing?
De reclassering adviseert vooraf over passende voorwaarden en houdt daarna toezicht. Gaat het mis, dan meldt zij dat aan de officier van justitie.Voordat de rechter beslist, vraagt hij vaak om een reclasseringsadvies. Daarin staat een analyse van uw situatie en een advies over welke voorwaarden passend en haalbaar zijn.Is de schorsing eenmaal toegewezen, dan houdt de reclassering toezicht. De reclasseringswerker is uw aanspreekpunt. Hij of zij meldt het ook aan de officier van justitie als u de afspraken niet nakomt.Reclassering Nederland begeleidt en controleert verdachten die onder voorwaarden vrij zijn, onder meer na een schorsing. Meer over hun werk en de cijfers leest u op de website van de Reclassering.De combinatie van voorwaarden van de rechter en professioneel toezicht vormt de basis van een verantwoorde schorsing. Zo ontstaat een evenwicht tussen uw belangen en de veiligheid van de samenleving.Wat gebeurt er als u de voorwaarden schendt?
Schendt u een voorwaarde, dan kan de officier van justitie u laten aanhouden en de rechter vragen de schorsing op te heffen. Wordt die vordering toegewezen, dan gaat u terug naar het huis van bewaring.De vrijheid die u krijgt bij een schorsing van de gevangenhouding is voorwaardelijk. In deze periode moet u het vertrouwen van de rechter waarmaken. Naleving van de voorwaarden is dan ook een harde eis. Zodra u een voorwaarde schendt, komt de schorsing op losse schroeven te staan.De gevolgen kunnen snel en ingrijpend zijn. U kunt binnen korte tijd weer in detentie zitten. Ook een schending die klein lijkt, kan ernstige gevolgen hebben.Hoe komt een schending aan het licht?
Een schending komt meestal aan het licht via een melding van de reclassering, een nieuwe verdenking of een controle door de politie. Het toezicht is daarvoor ingericht.Een schending kan bijvoorbeeld op de volgende manieren bekend worden:- Melding van de reclassering: de reclasseringswerker die het toezicht houdt, ziet vaak als eerste dat het misgaat. Verschijnt u niet op afspraken, weigert u een behandeling of houdt u zich niet aan andere afspraken, dan meldt de reclassering dat aan de officier van justitie.
- Een nieuwe verdenking: wordt u aangehouden voor een nieuw strafbaar feit, dan is dat voor de officier een duidelijke aanleiding om in te grijpen.
- Controle door de politie: bij een controle kan blijken dat u een locatieverbod negeert of na de avondklok nog buiten bent. Ook dat signaal gaat naar het Openbaar Ministerie.
Kunt u direct worden aangehouden?
Ja. Als u de voorwaarden niet naleeft of als er ernstige vrees is dat u vlucht, kan het Openbaar Ministerie volgens artikel 84 Sv uw aanhouding bevelen. Dat kan op elk moment gebeuren: thuis, op het werk of op straat.Vanaf dat moment zit u weer in het huis van bewaring. In de praktijk betekent dit dat de detentie wordt hervat zoals vóór de schorsing. Deze stap komt vaak hard aan, omdat de vrijheid zo plotseling eindigt.Een schending van de voorwaarden wordt niet licht opgevat. Ook iets wat klein lijkt, zoals het missen van een meldafspraak bij de reclassering, kan voor de officier van justitie aanleiding zijn om in te grijpen.De aanhouding is nog niet het definitieve einde van de schorsing. Zij geldt in afwachting van de beslissing van de rechter. Die heeft het laatste woord.
Hoe verloopt de opheffing van de schorsing?
Na de aanhouding dient de officier van justitie direct een vordering tot opheffing van de schorsing in bij de rechter. De rechter beslist daarop binnen 48 uur (artikel 84 lid 2 Sv). Volgens artikel 82 Sv kan de rechter de opheffing te allen tijde bevelen, ambtshalve of op vordering van het Openbaar Ministerie.In de vordering legt de officier uit waarom de schorsing moet eindigen. De geconstateerde schending wordt daarin beschreven en onderbouwd.De rechter behandelt de vordering vervolgens. U krijgt, samen met uw advocaat, de gelegenheid om te reageren. Uw advocaat kan laten zien dat er geen sprake was van een overtreding, of dat er een goede verklaring voor was.Daarna weegt de rechter alle argumenten af. Wijst hij de vordering toe, dan wordt de schorsing opgeheven. U blijft dan in voorlopige hechtenis, in beginsel tot de inhoudelijke behandeling van uw strafzaak. De rechter kan de vordering ook afwijzen, bijvoorbeeld als de schending gering was of als er een overtuigende verklaring is. De schorsing loopt dan door, soms met aangescherpte voorwaarden. Hoe de rechter beslist, hangt af van de omstandigheden van uw zaak.Wat kunnen wij voor u doen bij een schorsingsverzoek?
Zit u of een naaste in voorlopige hechtenis, dan kunnen wij onder meer het volgende doen:- Wij beoordelen of de ernstige bezwaren en de gronden uit artikel 67a Sv nog steeds aanwezig zijn.
- Wij stellen een gemotiveerd schorsingsverzoek op (artikel 80 Sv) en onderbouwen dat met stukken, zoals een verklaring van de werkgever of een vast woonadres.
- Wij stellen zelf passende voorwaarden voor, zoals een meldplicht of contactverbod, en stemmen die af met de reclassering.
- Wij staan u bij tijdens de behandeling in raadkamer en reageren op het standpunt van de officier van justitie.
- Wij voeren verweer als het Openbaar Ministerie opheffing van de schorsing vordert (artikel 82 Sv).
Samengevat
- Bij een schorsing van de gevangenhouding gaat u onder voorwaarden naar huis. De strafzaak loopt door en het bevel tot voorlopige hechtenis blijft bestaan.
- Volgens artikel 80 Sv kan de rechter schorsen. Het is een bevoegdheid, geen recht, en de rechter kan een zekerheidstelling verlangen.
- De rechter weegt uw persoonlijke belangen af tegen de gronden uit artikel 67a Sv, zoals vluchtgevaar en herhalingsgevaar.
- Naast de algemene voorwaarden uit artikel 80 lid 2 Sv kan de rechter bijzondere voorwaarden opleggen, zoals een meldplicht, contactverbod of enkelband.
- Bij een schending kan het Openbaar Ministerie u laten aanhouden (artikel 84 Sv) en opheffing van de schorsing vorderen (artikel 82 Sv).
Veelgestelde vragen over schorsing
Hieronder vindt u korte antwoorden op vragen die bij een schorsing van de gevangenhouding vaak opkomen. Zo krijgt u snel een helder beeld van wat deze maatregel inhoudt.Wat is het verschil tussen schorsing en invrijheidstelling?
Een schorsing is een tijdelijke onderbreking van de voorlopige hechtenis. U bent dan op vrije voeten, maar de strafzaak loopt door en het bevel tot voorlopige hechtenis blijft bestaan. Aan de schorsing zijn voorwaarden verbonden. Houdt u zich daar niet aan, dan kan de hechtenis worden hervat.
Invrijheidstelling houdt in dat er geen grond meer is om u vast te houden, bijvoorbeeld omdat het bevel tot voorlopige hechtenis wordt opgeheven of afloopt. Dat gebeurt bijvoorbeeld als de gronden voor de hechtenis zijn vervallen, als de zaak wordt geseponeerd, na een vrijspraak of wanneer de wettelijke maximumduur van de voorlopige hechtenis is bereikt. U bent dan vrij zonder schorsingsvoorwaarden.
Hoe lang duurt een schorsing van de gevangenhouding?
Er geldt geen vaste termijn. Vaak loopt de schorsing door tot de uitspraak in uw strafzaak, zolang u zich aan de voorwaarden houdt.
De rechter kan de schorsing wel op elk moment opheffen. Hoe lang de schorsing in de praktijk duurt, hangt vooral af van het verloop van uw strafzaak. Wordt de zaak aangehouden, dan duurt de schorsing in de regel langer.
Een schorsing is geen eindstation, maar een tussenfase in het strafproces. De duur hangt samen met de voortgang van de zaak en kan variëren van enkele weken tot vele maanden.
Kan een schorsingsverzoek worden afgewezen?
Ja. De rechter weegt altijd de belangen af: wegen uw persoonlijke belangen zwaarder dan de redenen waarom de voorlopige hechtenis is bevolen, en zijn de risico’s met voorwaarden te beperken?
Een verzoek kan bijvoorbeeld worden afgewezen als de rechter vindt dat:
- het vluchtgevaar te groot is;
- er een serieuze kans is dat u opnieuw een strafbaar feit pleegt (herhalingsgevaar);
- de rechtsorde door het feit ernstig is geschokt en vrijlating daarom niet aanvaardbaar is.
Daarom is een goede onderbouwing door uw advocaat zo belangrijk. Het verzoek moet de rechter het vertrouwen geven dat vrijlating onder voorwaarden verantwoord is. Na een afwijzing kan later een nieuw verzoek worden gedaan, zeker als de omstandigheden zijn veranderd.
Wat als mijn persoonlijke situatie tijdens de schorsing verandert?
Neem veranderingen in uw situatie serieus. Stel dat u uw baan of uw vaste woonplek verliest, terwijl dat juist belangrijke redenen waren voor de rechter om de schorsing toe te staan. Meld dit dan direct aan uw advocaat en aan de reclassering.
Uw advocaat kan de rechter dan vragen om de voorwaarden aan te passen aan de nieuwe situatie. Doet u niets, dan loopt u het risico dat u de voorwaarden onbedoeld schendt. De schorsing kan dan worden opgeheven, waarna u weer wordt vastgezet. Open communicatie met uw advocaat en de reclassering is daarom belangrijk.
