Vordering: wat het is, wanneer zij verjaart en hoe u haar int

Gepubliceerd op 19 augustus 2025 · Laatst bijgewerkt op 6 oktober 2026

Een vordering is uw recht om van een ander een prestatie te eisen, meestal de betaling van een geldbedrag, maar ook de levering van een zaak, het verrichten van werk of het stoppen met een handeling. Zo’n recht moet een grondslag hebben, zoals een overeenkomst, de wet of een vonnis, en u kunt het pas afdwingen als de vordering opeisbaar is en nog niet is verjaard.

Voor de meeste vorderingen uit een overeenkomst geldt een verjaringstermijn van vijf jaar, maar bij een koop door een consument verjaart de vordering tot betaling van de koopprijs al na twee jaar. Hieronder leest u wanneer een vordering geldig en opeisbaar is, hoe u haar int en wat er gebeurt als uw schuldenaar failliet gaat.

Wat is een vordering?

Een vordering is het recht van de een, de schuldeiser, op een prestatie van de ander, de schuldenaar. Juristen spreken ook van een verbintenis: dezelfde rechtsverhouding, bekeken vanaf de kant van de schuldenaar.

Leent u een bekende geld, dan heeft u een vordering tot terugbetaling. Levert u als ondernemer een product, dan heeft u een vordering op de koper tot betaling van de prijs. En heeft de koper betaald, dan heeft hij op zijn beurt een vordering op u tot levering. De schuldeiser wordt ook wel crediteur genoemd, de schuldenaar debiteur.

Elke vordering heeft vier onderdelen: een schuldeiser die de prestatie mag eisen, een schuldenaar die haar moet leveren, de prestatie zelf en de rechtsgrond waaruit de verplichting voortvloeit. Het begrip is dus veel breder dan een onbetaalde factuur. Belooft een schilder uw huis te verven, dan heeft u een vordering tot het uitvoeren van dat werk. Veroorzaakt uw buurman onrechtmatige overlast, dan kunt u vorderen dat hij daarmee stopt.

De tabel hieronder zet de kernbegrippen op een rij.

Een vordering is een vermogensrecht. U kunt haar dus ook overdragen, bijvoorbeeld aan een factoringmaatschappij, of verpanden aan uw bank. Dat gebeurt volgens artikel 3:94 BW met een akte, en de schuldenaar moet van de overdracht op de hoogte worden gebracht voordat hij bevrijdend aan de nieuwe schuldeiser moet betalen.

Welke soorten vorderingen zijn er?

Er zijn drie hoofdsoorten: een vordering om iets te geven, om iets te doen en om iets na te laten. Het soort vordering bepaalt welke stappen u kunt zetten om uw recht te halen.

Wat is een vordering om iets te geven?

Dat is de bekendste vorm: de schuldenaar moet u iets overdragen, meestal geld. Een geldvordering ontstaat bijvoorbeeld bij een onbetaalde factuur, achterstallige huur of een lening die niet wordt terugbetaald.

“Iets geven” kan ook de levering van een zaak zijn. Bestelt en betaalt u online een laptop, dan heeft u een vordering op de webshop tot levering van die laptop. U eist dan geen geld, maar het product waarvoor u heeft betaald. Levert de verkoper niet, dan kunt u nakoming eisen of de overeenkomst ontbinden en uw geld terugvorderen.

Wat is een vordering om iets te doen?

Hier bestaat de prestatie uit een handeling, zoals het verbouwen van een badkamer, het bouwen van een app of het maaien van een gazon. Stopt de opdrachtnemer halverwege, dan kunt u via de rechter nakoming eisen, eventueel met een dwangsom.

Deze vorderingen zijn vaak lastiger dan een geldvordering, omdat de kwaliteit van het werk ter discussie kan staan. De aannemer vindt de badkamer misschien klaar, maar is het werk ook uitgevoerd zoals afgesproken? Leg daarom vooraf zo concreet mogelijk vast wat er moet worden opgeleverd. Wat u kunt doen als de ander tekortschiet, leest u in ons artikel over remedies bij wanprestatie.

Wat is een vordering om iets na te laten?

Hier eist u dat de ander juist iets niet doet of ermee stopt. Denk aan het staken van onrechtmatige overlast, of aan een oud-werknemer die zich aan een concurrentiebeding moet houden.

Draaien uw buren structureel tot diep in de nacht harde muziek, dan kunt u de rechter vragen hen te verbieden daarmee door te gaan. In het bedrijfsleven gaat het vaak om een concurrentiebeding of een geheimhoudingsplicht. Houdt de ander zich daar niet aan, dan kunt u vorderen dat hij stopt, en vaak ook de afgesproken boete of schadevergoeding. Bij spoed kan dat in een kort geding.

Wanneer is een vordering geldig?

Als er een rechtsgrond is: een reden waarom de ander volgens het recht verplicht is te presteren. De drie belangrijkste rechtsgronden zijn een overeenkomst, de wet en een rechterlijke uitspraak.

Een overeenkomst is de meest voorkomende basis. Dat kan een getekend contract zijn, een geaccepteerde offerte of een mondelinge afspraak. De vordering ontstaat op het moment dat de overeenkomst wordt gesloten, niet pas bij het versturen van de factuur. De factuur is vooral een administratief en fiscaal document en een bewijsstuk.

Soms ontstaat een vordering rechtstreeks uit de wet. Het bekendste voorbeeld is de plicht om schade te vergoeden na een onrechtmatige daad, volgens artikel 6:162 BW. Rijdt iemand tegen uw auto aan, dan heeft u een vordering tot schadevergoeding, zonder dat u daarover iets heeft afgesproken. Ook onverschuldigde betaling en ongerechtvaardigde verrijking kunnen een vordering opleveren.

Een voorbeeld: maakt u per ongeluk geld over naar een verkeerde bankrekening, dan heeft u volgens artikel 6:203 BW een vordering op de ontvanger tot terugbetaling van hetzelfde bedrag. Voor die betaling bestond immers geen rechtsgrond.

Een vonnis ten slotte geeft u een executoriale titel. Veroordeelt de rechter de tegenpartij tot betaling, dan kunt u die betaling met dat vonnis via een gerechtsdeurwaarder afdwingen. Zonder rechtsgrond heeft uw vordering geen juridische waarde; controleer dat dus altijd als eerste.

Wanneer is een vordering opeisbaar?

Zodra het moment is aangebroken waarop de schuldenaar moet presteren. Is een betaaltermijn afgesproken, dan is de vordering opeisbaar zodra die termijn is verstreken; is er niets afgesproken, dan is de vordering volgens artikel 6:38 BW in beginsel direct opeisbaar.

Een vordering kan dus geldig zijn en toch nog niet opeisbaar. Stuurt u een factuur met een betaaltermijn van 30 dagen, dan bestaat uw vordering al, maar kunt u pas na die 30 dagen betaling afdwingen. Tot dat moment kunt u niets doen, ook al staat vast dat u het geld tegoed heeft.

Wanneer is de schuldenaar in verzuim?

Als hij niet op tijd presteert en een ingebrekestelling niet (meer) nodig is, of nadat hij een ingebrekestelling heeft ontvangen en de daarin gestelde termijn ongebruikt heeft laten verstrijken. Pas vanaf het verzuim kunt u in de regel schadevergoeding eisen of de overeenkomst ontbinden.

Opeisbaarheid en verzuim zijn dus twee verschillende dingen. Is in de overeenkomst een fatale termijn afgesproken, dan raakt de schuldenaar volgens artikel 6:83 BW automatisch in verzuim zodra die termijn verstrijkt. Bij een geldschuld met een vaste betaaldatum is dat meestal zo. In andere gevallen stuurt u volgens artikel 6:82 BW eerst een ingebrekestelling: een schriftelijke aanmaning met een redelijke termijn om alsnog na te komen, bijvoorbeeld veertien dagen. Een voorbeeld vindt u in ons artikel over de ingebrekestelling.

Is uw schuldenaar een consument, dan let u op een extra regel. Buitengerechtelijke incassokosten mag u volgens artikel 6:96 lid 6 BW pas rekenen nadat u de consument een aanmaning heeft gestuurd met een betaaltermijn van veertien dagen. Volgens de Hoge Raad begint die termijn op de dag na ontvangst van de aanmaning (HR 25 november 2016, ECLI:NL:HR:2016:2704). In die brief moet u ook vermelden welke incassokosten u in rekening brengt als betaling uitblijft.

Kunt u een vordering verrekenen?

Ja, als u en uw schuldenaar over en weer iets van elkaar te vorderen hebben. Volgens artikel 6:127 BW kunt u dan uw vordering verrekenen met uw eigen schuld, zodat beide tot het laagste bedrag tenietgaan.

Daarvoor moet u bevoegd zijn om uw eigen schuld te betalen en uw vordering af te dwingen. De verrekening werkt pas als u die aan de ander meedeelt. Verrekening is een eenvoudig en effectief middel, ook bij een faillissement van de wederpartij, waar zij onder voorwaarden eveneens mogelijk is. Let wel op algemene voorwaarden: daarin wordt verrekening soms uitgesloten. Tegenover een consument geldt zo’n uitsluiting volgens artikel 6:236 BW als onredelijk bezwarend en is zij vernietigbaar.

Wanneer verjaart een vordering?

De meeste vorderingen uit een overeenkomst verjaren vijf jaar nadat zij opeisbaar zijn geworden. Bij een koop door een consument verjaart de vordering tot betaling van de koopprijs al na twee jaar.

Na de verjaring bestaat de vordering nog wel, maar kunt u haar niet meer via de rechter afdwingen. Juristen spreken dan van een natuurlijke verbintenis. De belangrijkste termijnen staan in Boek 3 van het Burgerlijk Wetboek:

• vijf jaar voor de nakoming van een verbintenis uit overeenkomst tot een geven of doen, zoals een onbetaalde factuur (artikel 3:307 BW);
• vijf jaar voor rente, huur en andere periodieke betalingen (artikel 3:308 BW);
• vijf jaar voor schadevergoeding, te rekenen vanaf de dag nadat u zowel de schade als de aansprakelijke persoon kent, met een uiterste termijn van twintig jaar (artikel 3:310 BW);
• twee jaar voor de vordering tot betaling van de koopprijs bij een consumentenkoop (artikel 7:28 BW);
• twintig jaar voor vorderingen waarvoor geen kortere termijn geldt, en voor een vonnis (artikelen 3:306 en 3:324 BW).

U kunt de verjaring stuiten, dat wil zeggen onderbreken. Volgens artikel 3:317 BW doet u dat met een schriftelijke aanmaning of mededeling waarin u ondubbelzinnig uw recht op nakoming voorbehoudt. Ook een erkenning door de schuldenaar of het instellen van een procedure stuit de verjaring. Daarna begint volgens artikel 3:319 BW een nieuwe termijn te lopen, van dezelfde duur als de oorspronkelijke maar niet langer dan vijf jaar. Bewaar een bewijs van verzending van uw stuitingsbrief.

Hoe int u een vordering?

Begin met een herinnering en een aanmaning, stuur zo nodig een ingebrekestelling en schakel daarna een incassobureau, gerechtsdeurwaarder of advocaat in. Betaalt de schuldenaar dan nog niet, dan kunt u via de rechter een vonnis halen en dat laten uitvoeren.

Een onbetaalde factuur is lang niet altijd onwil. Vaak gaat het om een administratieve fout of een factuur die is blijven liggen. Een stapsgewijze aanpak houdt de relatie goed en voorkomt onnodige kosten.

Hoe ziet het minnelijke traject eruit?

U stuurt eerst een vriendelijke herinnering, daarna een aanmaning en ten slotte een laatste aanmaning die ook als ingebrekestelling dient. In die laatste brief noemt u de gevolgen van niet betalen: rente, incassokosten en verdere stappen.

De herinnering is een korte e-mail of brief met het factuurnummer, het bedrag en de oorspronkelijke vervaldatum, met een kopie van de factuur. Volgt er geen betaling, dan stuurt u een zakelijke aanmaning met een nieuwe, concrete termijn, bijvoorbeeld veertien dagen. Blijft betaling dan nog uit, dan volgt de laatste aanmaning. Verstuur die aangetekend of op een andere manier waarmee u de ontvangst kunt bewijzen.

Vanaf het verzuim is de schuldenaar u de wettelijke rente verschuldigd, of bij een handelsovereenkomst tussen bedrijven de hogere wettelijke handelsrente (artikelen 6:119 en 6:119a BW). Daarnaast kunt u buitengerechtelijke incassokosten vorderen. Die zijn wettelijk genormeerd: 15 procent over de eerste 2.500 euro van de hoofdsom, met een minimum van 40 euro, en daarboven een aflopend percentage. Tegenover een consument is deze staffel dwingend. Tussen bedrijven mag u in de overeenkomst of de algemene voorwaarden een andere vergoeding afspreken. Hoe u die kosten berekent, leest u in ons artikel over incassokosten berekenen. Bewaar gedurende het hele traject kopieën van brieven, e-mails en notities van telefoongesprekken.

Wie kunt u inschakelen?

Een incassobureau, een gerechtsdeurwaarder of een advocaat. Alleen een gerechtsdeurwaarder mag een dagvaarding uitbrengen en een vonnis ten uitvoer leggen, bijvoorbeeld door beslag te leggen.

Een incassobureau neemt het contact met de schuldenaar van u over. Het stuurt brieven, belt en probeert een betalingsregeling te treffen. Een incassobureau heeft echter niet meer wettelijke bevoegdheden dan u zelf: het kan geen beslag leggen en mag daar ook niet mee dreigen alsof het die bevoegdheid heeft. Een gerechtsdeurwaarder kan ook het minnelijke traject verzorgen, en kan daarnaast de dagvaarding uitbrengen en het vonnis uitvoeren.

Hoe verloopt de procedure bij de rechter?

U laat de schuldenaar dagvaarden. Vorderingen tot 25.000 euro, en zaken over arbeid, huur en consumentenkoop, behandelt de kantonrechter; hogere vorderingen de rechtbank, waar u een advocaat nodig heeft. Meer over procederen in civiele zaken leest u op onze pagina over civiel recht.

In de dagvaarding staat wat u vordert en waarom. De schuldenaar kan daarop reageren. Verschijnt hij niet, dan wijst de rechter de vordering volgens artikel 139 Rv bij verstek toe, tenzij die hem onrechtmatig of ongegrond voorkomt. Anders volgt een schriftelijke ronde en vaak een mondelinge behandeling. Krijgt u gelijk, dan veroordeelt de rechter de schuldenaar tot betaling van de hoofdsom, de rente en de proceskosten. Hoe zo’n procedure verloopt, leest u in ons artikel over hoe een rechtszaak in Nederland verloopt.

Met het vonnis kan de gerechtsdeurwaarder de betaling afdwingen, bijvoorbeeld met beslag op een bankrekening, loon of roerende zaken. Wat daarbij komt kijken, leest u in ons artikel over de executie van een vonnis. Is het bedrag niet betwist, dan kan een snelle procedure uitkomst bieden. Is er spoed, bijvoorbeeld omdat de schuldenaar vermogen dreigt weg te maken, dan kunt u de voorzieningenrechter om verlof vragen voor conservatoir beslag.

Wat betekent vordering in een procedure?

In een rechtszaak is de vordering ook wat u van de rechter vraagt: de eis in de dagvaarding. In het strafrecht spreekt men van de vordering van de officier van justitie en van de vordering van de benadeelde partij.

In een civiele dagvaarding staat onderaan het zogenoemde petitum: de precieze beslissing die u van de rechter vraagt, bijvoorbeeld een veroordeling tot betaling van een bedrag met rente en kosten. De rechter mag niet meer toewijzen dan u vordert. Formuleer uw vordering daarom volledig, inclusief rente en buitengerechtelijke kosten. U kunt haar later in de procedure wel wijzigen of verminderen, zolang de wederpartij daardoor niet onredelijk wordt benadeeld.

In het strafrecht vordert de officier van justitie aan het eind van de zitting een straf; dat heet ook wel de eis. Heeft u als slachtoffer schade door een strafbaar feit, dan kunt u zich in het strafproces voegen als benadeelde partij en daar uw schadevergoeding vorderen. De strafrechter beslist dan ook over uw vordering, zodat u geen aparte civiele procedure hoeft te beginnen, zolang de vordering eenvoudig genoeg is om in het strafproces te behandelen.

Hoe bewijst u uw vordering?

Wie een vordering instelt, moet in beginsel bewijzen waarop hij zich beroept. Dat volgt uit artikel 150 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering.

Zorg daarom voor een goed dossier: de overeenkomst of offerte, opdrachtbevestigingen, facturen, leverbonnen, e-mails en aanmaningen. Bij een mondelinge afspraak zijn getuigen, appberichten of een bevestigende e-mail vaak het enige bewijs. Betwist de schuldenaar de vordering pas als u al naar de rechter bent gestapt, dan helpt het als u kunt laten zien dat hij eerder nooit heeft geklaagd over de levering of het werk. Een schriftelijke erkenning van de schuld, bijvoorbeeld in een betalingsregeling, is sterk bewijs en stuit bovendien de verjaring.

Wat gebeurt er met uw vordering bij een faillissement?

U kunt uw vordering dan niet meer bij de schuldenaar zelf innen, maar moet haar indienen bij de curator. Als gewone schuldeiser krijgt u pas iets uitgekeerd nadat de kosten van het faillissement en de schuldeisers met voorrang zijn betaald.

Na de faillietverklaring verliest de schuldenaar het beheer over zijn vermogen. De rechtbank benoemt een curator, die de bezittingen te gelde maakt en de opbrengst volgens de wettelijke rangorde verdeelt. Beslagen die al waren gelegd, vervallen. De taak van de curator lichten wij toe in ons artikel over faillissement en de rol van de curator.

Wie krijgt als eerste betaald?

Eerst de kosten van het faillissement, waaronder het salaris van de curator. Daarna de schuldeisers met voorrang, zoals de Belastingdienst, en pas daarna de gewone, concurrente schuldeisers.

Schuldeisers met een pandrecht of hypotheekrecht, de zogenoemde separatisten, kunnen hun zekerheid in beginsel uitoefenen alsof er geen faillissement is. Preferente schuldeisers hebben een wettelijke voorrang, zoals de Belastingdienst voor bepaalde belastingschulden en het UWV voor loon dat het aan werknemers heeft betaald. Een leverancier met een openstaande factuur is meestal concurrent schuldeiser. In de praktijk blijft er voor die groep vaak weinig of niets over.

U kunt uw positie vooraf versterken. Een eigendomsvoorbehoud in uw leveringsvoorwaarden zorgt ervoor dat geleverde maar onbetaalde zaken uw eigendom blijven (artikel 3:92 BW). Heeft u zelf ook een schuld aan de failliet, dan kunt u die onder voorwaarden verrekenen met uw vordering. En houd de financiële situatie van uw vaste afnemers in de gaten, zodat u tijdig zekerheid kunt vragen.

Welke stappen zet u bij een faillissement?

Zoek de curator op in het Centraal Insolventieregister en dien uw vordering bij hem in, met de onderliggende stukken. Daarna wacht u de verificatie en eventuele uitdeling af.

1. Zoek de curator op. Zijn naam wordt gepubliceerd in het Centraal Insolventieregister op rechtspraak.nl. Vanaf de faillietverklaring is de curator uw aanspreekpunt, niet meer de schuldenaar.
2. Dien uw vordering in ter verificatie. Vermeld het exacte bedrag, inclusief rente en kosten tot de datum van het faillissement, en voeg de overeenkomst, facturen en aanmaningen bij. Beroep u daarbij uitdrukkelijk op een eigendomsvoorbehoud, pandrecht of verrekening als dat van toepassing is.
3. Wacht op de verificatie. Is er genoeg geld voor een uitkering aan concurrente schuldeisers, dan stelt de curator een lijst van erkende en betwiste vorderingen op, die in een verificatievergadering wordt vastgesteld. Zijn er geen baten voor u, dan wordt het faillissement vaak opgeheven zonder verificatie.
4. Houd rekening met een lange doorlooptijd. Het afwikkelen van een faillissement duurt maanden en soms jaren. Het faillissementsverslag van de curator, dat periodiek verschijnt, geeft inzicht in de stand van zaken.

Een correct ingediende vordering is de enige manier om uw kans op een uitkering open te houden, hoe klein die soms ook is.

Waar let u als schuldeiser op?

• Controleer of de vordering opeisbaar is: is de betaaltermijn uit de overeenkomst of de factuur verstreken?
• Stuur een consument eerst een aanmaning met een betaaltermijn van veertien dagen voordat u incassokosten rekent (artikel 6:96 lid 6 BW).
• Controleer de verjaringstermijn, meestal vijf jaar en bij een consumentenkoop twee jaar, en stuit die tijdig met een schriftelijke aanmaning.
• Bewaar de overeenkomst, facturen, leverbonnen en het bewijs van verzending van uw aanmaningen.
• Kijk in het Centraal Insolventieregister of de schuldenaar niet failliet is voordat u kosten maakt.

Waar let u als schuldenaar op?

• Controleer of er een rechtsgrond voor de vordering is en of het bedrag klopt met wat is afgesproken.
• Controleer of de vordering al is verjaard, en of u de verjaring zelf heeft gestuit door de schuld te erkennen.
• Controleer of de incassokosten niet hoger zijn dan de wettelijke staffel en, als u consument bent, of u eerst een aanmaning met veertien dagen betaaltermijn kreeg.
• Ga na of u een tegenvordering heeft die u kunt verrekenen (artikel 6:127 BW).
• Reageer op een dagvaarding vóór de datum die erin staat; anders kan de rechter de vordering bij verstek toewijzen.

Wat kunnen wij voor u doen bij een vordering?

Wij helpen schuldeisers die hun geld willen ontvangen en schuldenaars die een vordering betwisten.

• Wij beoordelen of de vordering een rechtsgrond heeft, opeisbaar is en nog niet is verjaard.
• Wij stellen de ingebrekestelling of de veertiendagenbrief op en stuiten zo nodig de verjaring met een brief volgens artikel 3:317 BW.
• Wij berekenen de wettelijke rente of handelsrente en de incassokosten volgens de wettelijke staffel.
• Wij stellen de dagvaarding op met een volledige eis en voeren de procedure bij de kantonrechter of de rechtbank.
• Wij vragen bij spoed verlof voor conservatoir beslag en dienen bij een faillissement uw vordering met de juiste stukken in bij de curator.
• Voor schuldenaars toetsen wij de vordering, de rente en de incassokosten en voeren wij het verweer.

Samengevat

• Een vordering is uw recht om van een ander een prestatie te eisen; zij heeft een grondslag nodig, zoals een overeenkomst, de wet of een vonnis.
• Een vordering is opeisbaar zodra de betaaltermijn is verstreken; voor schadevergoeding of ontbinding moet de schuldenaar ook in verzuim zijn, vaak na een ingebrekestelling.
• De meeste vorderingen uit overeenkomst verjaren na vijf jaar, de koopprijs bij een consumentenkoop al na twee jaar; een schriftelijke aanmaning stuit de verjaring.
• Innen gaat stapsgewijs: herinnering, aanmaning, ingebrekestelling, en zo nodig dagvaarding en executie via de gerechtsdeurwaarder.
• Bij een faillissement dient u uw vordering in bij de curator; concurrente schuldeisers krijgen pas iets na de schuldeisers met voorrang.

Veelgestelde vragen over vorderingen

Twijfelt u over uw positie? Leg uw situatie aan ons voor. Wij laten u binnen één werkdag weten wat uw opties zijn.

Meer over hoe Law & More u hierbij helpt, leest u op de pagina civiel recht advocaat.