Gepubliceerd op 10 augustus 2025 · Laatst bijgewerkt op 29 oktober 2026
Wordt uw contract niet verlengd bij ziekte, dan is dat in beginsel toegestaan: een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd eindigt van rechtswege op de afgesproken datum (artikel 7:667 BW) en het opzegverbod tijdens ziekte staat daaraan niet in de weg. De belangrijkste uitzondering: de werkgever mag u niet laten gaan vanwege een handicap of chronische ziekte.
Niet verlengen om die reden is verboden onderscheid volgens de Wet gelijke behandeling op grond van handicap of chronische ziekte (Wgbh/cz). Ook een langdurige psychische aandoening kan daaronder vallen, maar niet elke ziekte. Of de beslissing standhoudt, hangt verder af van de aanzegging, de werkelijke reden en de vraag of uw werkgever zijn verplichtingen is nagekomen.
Hieronder leest u de hoofdregels, twee recente uitspraken van kantonrechters uit 2026 met een tegengestelde uitkomst, welke vergoedingen aan de orde kunnen zijn en welke termijnen u niet mag laten verlopen.
Inhoudsopgave
Eindigt een tijdelijk contract ook als u ziek bent?
Een arbeidsovereenkomst voor bepaalde tijd eindigt van rechtswege zodra de overeengekomen einddatum is bereikt. Daarvoor is geen ontslagprocedure nodig en evenmin toestemming van het UWV of de kantonrechter. Dit volgt uit artikel 7:667 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek.
Het opzegverbod tijdens ziekte (artikel 7:670 BW) ziet op opzegging door de werkgever. Het voorkomt dus niet dat een tijdelijk contract op de overeengekomen einddatum eindigt. Er wordt immers niet opgezegd: de afgesproken periode is verstreken.
Niet-verlengen is daarmee iets anders dan tussentijds opzeggen. Zegt de werkgever het contract vóór de afgesproken einddatum op, dan gelden andere regels en kan een opzegging tijdens ziekte wél in strijd zijn met het opzegverbod. Wanneer een tijdelijk contract precies eindigt en hoe de ketenregeling doorwerkt, leest u in ons artikel over het arbeidscontract voor bepaalde tijd.
De aanzegging: uiterlijk een maand vóór de einddatum
Bij een contract van zes maanden of langer met een einde op een kalenderdatum moet de werkgever uiterlijk één maand vóór de einddatum schriftelijk laten weten of het contract wordt voortgezet en, zo ja, onder welke voorwaarden. Die aanzegplicht staat in artikel 7:668 BW en geldt onverkort tijdens ziekte. Voor contracten korter dan zes maanden en voor contracten waarvan het einde niet op een kalenderdatum is gesteld, geldt zij niet.
Komt de werkgever de aanzegplicht niet of te laat na, dan is hij een vergoeding verschuldigd ter hoogte van één maandsalaris; bij een te late aanzegging wordt die naar rato berekend. Welke looncomponenten meetellen, volgt uit het Besluit loonbegrip vergoeding aanzegtermijn en transitievergoeding. Bij een wisselende arbeidsduur wordt onder meer uitgegaan van het gemiddelde aantal gewerkte uren over de voorafgaande twaalf maanden, of over de duur van het dienstverband als dat korter was. Meer over de vorm en het tijdstip van de aanzegging leest u in ons artikel over de aanzegtermijn bij een tijdelijk contract.
De algemene regels voor het niet verlengen van een tijdelijk contract, inclusief de ketenregeling en de transitievergoeding, vindt u in onze gids contract niet verlengen.
Een te late of ontbrekende aanzegging betekent niet dat het contract automatisch wordt verlengd; de sanctie is alleen financieel. Een brief waarin de werkgever vóór de einddatum meedeelt niet te verlengen, geldt als aanzegging en niet als opzegging. Staat daarin per vergissing een onjuiste einddatum, dan leidt dat op zichzelf niet tot voortzetting van het contract. Vraag in dat geval wel direct schriftelijk om een correctie, zodat later geen discussie ontstaat over de einddatum.
Uw inkomen voor en na de einddatum
Tot de einddatum blijft de werkgever verantwoordelijk voor de loondoorbetaling tijdens ziekte. Op grond van artikel 7:629 BW bestaat tijdens ziekte in beginsel gedurende 104 weken aanspraak op zeventig procent van het loon. In de eerste 52 weken geldt ten minste het wettelijk minimumloon; per 1 juli 2026 is dat € 14,99 bruto per uur (bron: Rijksoverheid). Een cao of de arbeidsovereenkomst kan een hoger percentage voorschrijven.
Na het einde van het contract stopt de loondoorbetaling. Bent u dan nog ziek, dan kunt u onder voorwaarden ziekengeld op grond van de Ziektewet ontvangen. Ook wie binnen vier weken ná het einde van het dienstverband ziek wordt, kan onder voorwaarden aanspraak maken; dat is de nawerking van artikel 46 van de Ziektewet. De werkgever moet een zieke werknemer uiterlijk op de laatste dag van het dienstverband ziek uit dienst melden bij UWV. Controleer of die melding daadwerkelijk is gedaan: gaat het daar mis, dan loopt uw uitkering vertraging op.
Ook na het einde van het dienstverband kunnen re-integratieverplichtingen blijven bestaan, onder meer wanneer de werkgever eigenrisicodrager is voor de Ziektewet. Meer daarover leest u bij re-integratie bij ziekte. De voorwaarden voor ziekengeld staan beschreven bij UWV.
Wanneer kan niet-verlengen toch onrechtmatig zijn?
De werkgever heeft in beginsel de vrijheid een tijdelijk contract niet voort te zetten. Die vrijheid is niet onbeperkt. Drie situaties komen in de praktijk het vaakst voor.
Verboden onderscheid wegens handicap of chronische ziekte
Niet-verlengen kan onrechtmatig zijn wanneer de werkelijke reden ligt in een handicap of chronische ziekte in de zin van de Wgbh/cz. De rechter beoordeelt dan drie vragen: is er een chronische ziekte in de zin van de wet, wist de werkgever dat of had hij het moeten weten, en was de ziekte een reden voor de niet-verlenging? Maakt u dat aannemelijk, dan moet de werkgever aantonen dat hij niet in strijd met de gelijkebehandelingsregels heeft gehandeld. U kunt uw zaak ook voorleggen aan het College voor de Rechten van de Mens. Dat oordeel is niet bindend, maar weegt in een procedure wel mee.
Niet iedere ziekte of tijdelijke arbeidsongeschiktheid is een handicap of chronische ziekte. Een gebroken been of een griep valt er niet onder; een langdurige aandoening die blijvend beperkingen geeft, kan er afhankelijk van de omstandigheden wel onder vallen. Twee uitspraken uit 2026 laten zien hoe dun die lijn is.
| Kantonrechter Rotterdam, 3 maart 2026 | Kantonrechter Den Haag, 11 augustus 2026 | |
|---|---|---|
| Uitspraak | ECLI:NL:RBROT:2026:2191 | ECLI:NL:RBDHA:2026:23160 |
| Aandoening | PTSS, met succesvolle re-integratie en verwacht volledig herstel | Endometriose met adenomyose |
| Chronische ziekte? | Nee, onvoldoende onderbouwd dat de PTSS chronisch was | Ja |
| Reden werkgever | Kort dienstverband, lange afwezigheid, reorganisatie, geen zicht op geschiktheid | Leidinggevende zei dat het contract niet werd verlengd wegens frequent verzuim |
| Uitkomst | Verzoeken afgewezen; werkneemster betaalt proceskosten | Ernstig verwijtbaar handelen; billijke vergoeding toegekend |
In de Haagse zaak voerde de Staat als werkgever aan dat hij niet wist dat het verzuim met een chronische ziekte samenhing. Volgens de kantonrechter had de werkgever dat verband moeten onderzoeken voordat hij het contract liet aflopen. De billijke vergoeding werd berekend als het netto-inkomensverlies over twaalf maanden: het verschil tussen het oude nettosalaris en de Ziektewet-uitkering. Dat kwam neer op het bruto-equivalent van € 4.325,28 netto, terwijl twaalf maandsalarissen waren gevraagd.
Strijd met goed werkgeverschap
Ook zonder verboden onderscheid kan de handelwijze van de werkgever in strijd zijn met goed werkgeverschap (artikel 7:611 BW). Dat speelt bijvoorbeeld wanneer eerder concrete toezeggingen over verlenging zijn gedaan, wanneer de opgegeven reden aantoonbaar onjuist is of wanneer de werkgever medische gegevens gebruikt die hij niet mocht verwerken. Bij beslissingen over functioneren en geschiktheid heeft de werkgever een ruime beoordelingsvrijheid. In de Rotterdamse zaak oordeelde de kantonrechter dat een te laat plan van aanpak en administratieve gebreken in de re-integratie onvoldoende waren: de lat voor ernstige verwijtbaarheid ligt hoog.
Doorwerken na de einddatum
Werkt u na de einddatum door zonder dat de werkgever daartegen bezwaar maakt, dan kan het contract worden geacht te zijn voortgezet. Artikel 7:668 BW bevat hiervoor regels. Van stilzwijgende voortzetting is niet zonder meer sprake: beoordeeld wordt of u uit verklaringen of gedragingen van de werkgever redelijkerwijs mocht afleiden dat hij het dienstverband wilde voortzetten. Hoe dat uitpakt, beschrijven wij in ons artikel over stilzwijgende verlenging van het arbeidscontract.
Hoe bewijst u dat ziekte de reden was?
Werkgevers schrijven zelden op dat een contract wegens ziekte niet wordt verlengd. Het bewijs bestaat daarom vrijwel altijd uit een samenstel van omstandigheden: de schriftelijke aanzegging en de daarin genoemde reden, e-mails en appberichten uit de periode rond de ziekmelding, eerdere positieve beoordelingen die zich slecht verhouden tot de opgegeven reden, en een vergelijkbare vacature kort na uw vertrek. In de Haagse zaak van 11 augustus 2026 was een mondelinge uitspraak van de leidinggevende over het verzuim doorslaggevend.
Een vacature bewijst op zichzelf niets. Zij is wel relevant binnen het geheel, zeker als de functieomschrijving met uw eigen functie overeenkomt en niet aansluit bij de reden die de werkgever noemde. Bewaar daarom berichten, beoordelingen, gespreksverslagen en vacatureteksten, met de datum waarop zij beschikbaar waren. Sinds de Wet vereenvoudiging en modernisering bewijsrecht op 1 januari 2025 in werking trad, kunt u bovendien via de artikelen 194 tot en met 195a Rv inzage of afschrift van bepaalde bescheiden vorderen; artikel 843a Rv is daarmee vervallen.
Aanzeg-, transitie- en billijke vergoeding: bedragen en vervaltermijnen
Bij het einde van een tijdelijk contract kan aanspraak bestaan op een transitievergoeding. Eindigt de arbeidsovereenkomst van rechtswege en zet de werkgever haar niet aansluitend voort, dan is die vergoeding in beginsel verschuldigd (artikel 7:673 BW). Zij loopt vanaf de eerste werkdag, dus ook bij een kort dienstverband. Hoe u het bedrag berekent, leest u bij transitievergoeding berekenen.
Daarnaast kan een billijke vergoeding aan de orde zijn wanneer het niet voortzetten het gevolg is van ernstig verwijtbaar handelen van de werkgever, bijvoorbeeld bij verboden onderscheid of bij het bewust frustreren van uw re-integratie. Die vergoeding is niet gebonden aan een formule. De Haagse uitspraak hierboven laat zien dat de rechter vaak uitgaat van het werkelijke inkomensverlies.
| Vergoeding | Hoogte | Vervaltermijn verzoek |
|---|---|---|
| Aanzegvergoeding (artikel 7:668 BW) | Eén maandsalaris, naar rato bij te late aanzegging | Drie maanden na het ontstaan van de aanzegverplichting |
| Transitievergoeding (artikel 7:673 BW) | Wettelijke formule; maximum in 2026 € 102.000 of één jaarsalaris als dat hoger is | Drie maanden na het einde van het dienstverband |
| Billijke vergoeding | Geen formule; alle omstandigheden | Drie maanden na het einde van het dienstverband |
Let op het begin van de termijn voor de aanzegvergoeding. Die loopt vanaf het ontstaan van de aanzegverplichting, dus niet zonder meer vanaf de einddatum van het contract. Een vervaltermijn kan niet worden gestuit en de rechter past haar ambtshalve toe.
Wat doet u als werknemer in de weken rond de einddatum?
Begin bij de papieren: controleer de contractduur, de einddatum en eventuele bepalingen over tussentijdse opzegging, en stel vast of en wanneer u de schriftelijke aanzegging heeft ontvangen. Vraag uw werkgever vervolgens schriftelijk naar de reden van de niet-verlenging. Een schriftelijk antwoord legt de reden vast, en juist die vastlegging is later het scharnierpunt in de discussie over verboden onderscheid.
- Controleer of u bij een contract van zes maanden of langer uiterlijk een maand vóór de einddatum schriftelijk bent aangezegd (artikel 7:668 BW).
- Vraag de reden van de niet-verlenging schriftelijk op, en noteer wat er mondeling over is gezegd.
- Controleer of u ziek uit dienst bent gemeld bij UWV en of uw aanvraag is verwerkt.
- Zet de vervaltermijnen van drie maanden in uw agenda (artikel 7:686a BW).
- Blijf meewerken aan redelijke verzoeken rond de Ziektewet en de re-integratie; wie dat nalaat, riskeert een maatregel op de uitkering.
Waar gaat het voor werkgevers mis bij niet-verlengen tijdens ziekte?
Voor werkgevers zit het risico zelden in de beslissing zelf en vrijwel altijd in de uitvoering. Verstuur de aanzegging tijdig en schriftelijk, en maak in de tekst ondubbelzinnig duidelijk dat het om een aanzegging gaat en niet om een opzegging. Formuleer de reden feitelijk en houd die consistent met wat in het dossier staat; een reden die later verschuift, werkt in een procedure tegen u. Een leidinggevende die mondeling het verzuim als reden noemt, kan de zaak beslissen, zoals de Haagse uitspraak van 11 augustus 2026 laat zien.
Gebruik geen medische gegevens buiten de kaders die de Algemene verordening gegevensbescherming en de Arbeidsomstandighedenwet stellen: de aard van de klachten mag u niet vastleggen, de bedrijfsarts oordeelt over de belastbaarheid. Twijfelt u of verzuim samenhangt met een chronische aandoening, laat dat dan via de bedrijfsarts beoordelen voordat u besluit.
- Verstuur de aanzegging uiterlijk een maand vóór de einddatum, schriftelijk en ondubbelzinnig als aanzegging.
- Leg een feitelijke reden vast die past bij wat in het personeelsdossier staat.
- Meld de werknemer uiterlijk op de laatste dag van het dienstverband ziek uit dienst bij UWV.
- Bereken de transitievergoeding op grond van artikel 7:673 BW en neem die op in de eindafrekening.
Wat verandert er met de Wet meer zekerheid flexwerkers?
De Eerste Kamer nam de Wet meer zekerheid flexwerkers op 7 juli 2026 aan. Na drie tijdelijke contracten mogen dezelfde werkgever en werknemer dan drie jaar lang geen nieuw tijdelijk contract sluiten; nu is dat zes maanden. Volgens de Rijksoverheid is de inwerkingtreding van de wet in hoofdzaak beoogd per 1 januari 2028. De definitieve datum wordt bij koninklijk besluit vastgesteld.
Onze rol als een tijdelijk contract tijdens ziekte afloopt
- Wij controleren of de aanzegging tijdig en schriftelijk is gedaan en berekenen zo nodig de aanzegvergoeding (artikel 7:668 BW).
- Wij beoordelen aan de hand van berichten, beoordelingen en vacatures of de niet-verlenging verband houdt met een handicap of chronische ziekte.
- Wij berekenen de transitievergoeding (artikel 7:673 BW) en beoordelen of een billijke vergoeding haalbaar is.
- Wij dienen het verzoekschrift bij de kantonrechter in binnen de vervaltermijn van drie maanden (artikel 7:686a BW).
- Wij adviseren werkgevers over de aanzegging, de vastlegging van de reden en de ziek-uit-dienstmelding.
Niet verlengen bij ziekte in vijf punten
- Een tijdelijk contract eindigt ook tijdens ziekte van rechtswege op de einddatum; het opzegverbod bij ziekte geldt dan niet.
- Niet verlengen wegens een chronische ziekte is verboden onderscheid; een tijdelijke aandoening met verwacht herstel valt daar meestal niet onder.
- Wie het verband tussen verzuim en een chronische ziekte niet onderzoekt, kan ernstig verwijtbaar handelen (Kantonrechter Den Haag, 11 augustus 2026).
- Na de einddatum stopt de loondoorbetaling; u kunt dan onder voorwaarden een Ziektewet-uitkering van UWV krijgen.
- Voor aanzeg-, transitie- en billijke vergoeding geldt een vervaltermijn van drie maanden.
Veelgestelde vragen
Telt PTSS of een burn-out als chronische ziekte?
Niet automatisch. In de Rotterdamse uitspraak van 3 maart 2026 oordeelde de kantonrechter dat PTSS niet op zichzelf een chronische ziekte in de zin van de Wgbh/cz is. Beslissend was dat de werkneemster goed re-integreerde en volledig herstel werd verwacht. Een psychische aandoening met langdurige, blijvende beperkingen kan er wel onder vallen.
Heb ik recht op een transitievergoeding als mijn werkgever failliet is?
Nee. Eindigt de arbeidsovereenkomst in faillissement van de werkgever, dan is geen transitievergoeding verschuldigd. Uw aanspraak op ziekengeld via UWV staat daar los van.
De arbeidsrechtadvocaten van Law & More beoordelen de aanzegging, de opgegeven reden en uw aanspraken bij een contract dat tijdens ziekte niet wordt verlengd.