Gepubliceerd op 8 november 2025 · Laatst bijgewerkt op 8 september 2026
De Europese Unie heeft in 2019 nieuwe regels ingevoerd om klokkenluiders beter te beschermen tegen benadeling. Organisaties met meer dan 50 werknemers moeten nu verplicht veilige meldkanalen opzetten en strikte procedures volgen om klokkenluiders te beschermen.
Deze EU-richtlijn is op 18 februari 2023 omgezet in Nederlandse wetgeving via de Wet bescherming klokkenluiders.
De nieuwe regelgeving verandert veel voor werkgevers en werknemers. Klokkenluiders mogen nu direct extern melden, zonder eerst intern te rapporteren.
Het begrip ‘melder’ is ruimer geworden en geldt nu ook voor zzp’ers, vrijwilligers en ex-werknemers. Organisaties moeten strengere eisen volgen voor hun interne procedures.
Bedrijven moeten hun processen aanpassen om compliant te blijven met de nieuwe EU-regels voor klokkenluidersbescherming.
Inhoudsopgave
Overzicht van de nieuwe EU-regels voor klokkenluidersbescherming
Met Richtlijn (EU) 2019/1937 heeft de EU uniforme regels vastgesteld voor betere bescherming van klokkenluiders. Deze regels gelden voor inbreuken op het Unierecht en verplichten organisaties tot het opzetten van veilige meldkanalen.
Belangrijkste doelen van Richtlijn (EU) 2019/1937
De Europese Commissie heeft deze richtlijn ontwikkeld om klokkenluiders te beschermen tegen represailles. Het doel is vooral het voorkomen van schade aan het algemeen belang.
De richtlijn wil mensen stimuleren om misstanden te melden. Veel werknemers durven dat niet uit angst voor ontslag of pesterijen.
Kernprioriteiten van de richtlijn:
- Bescherming tegen represailles
- Vertrouwelijke meldprocedures
- Toegankelijke meldkanalen
- Juridische ondersteuning voor melders
Het Europees Parlement keurde de richtlijn goed op 23 oktober 2019. De tekst verscheen in het Publicatieblad van de EU op 26 november 2019.
Met deze regels kunnen mensen veilig inbreuken melden. Dat helpt bij het opsporen van corruptie, fraude en andere misstanden.
Reikwijdte en toepassingsgebied
De richtlijn geldt voor alle inbreuken op het Unierecht. Dat omvat een breed scala aan wetgeving op verschillende terreinen.
Sectoren die onder de regels vallen:
- Openbare aanbestedingen
- Financiële dienstverlening
- Witwaspreventie
- Productveiligheid
- Vervoersveiligheid
- Milieubescherming
- Gegevensbescherming
Organisaties met meer dan 50 werknemers moeten interne meldprocedures hebben. Kleinere organisaties krijgen minder strenge eisen.
De klokkenluidersbescherming geldt voor werknemers, zelfstandigen en aandeelhouders. Familieleden van melders kunnen ook bescherming krijgen.
Lidstaten moesten de richtlijn uiterlijk 17 december 2021 omzetten in nationale wetgeving. Nederland deed dit met de Wet bescherming klokkenluiders in 2023.
Belangrijke definities en begrippen
Een klokkenluider is iemand die een inbreuk meldt die hij ontdekte via werkgerelateerde activiteiten. Die persoon moet te goeder trouw handelen.
Interne melding betekent rapporteren binnen de eigen organisatie. Externe melding gaat naar bevoegde autoriteiten. Openbaarmaking houdt in dat informatie naar buiten wordt gebracht.
Represailles zijn schadelijke acties tegen melders:
- Ontslag of schorsing
- Degradatie of overplaatsing
- Intimidatie of pesterijen
- Juridische procedures
- Economische sancties
Een bevoegde autoriteit is een instantie die meldingen ontvangt en onderzoekt. Elke lidstaat wijst deze autoriteiten aan volgens de EU-regels.
De richtlijn noemt ook facilitators: mensen die helpen bij het melden. Zij krijgen dezelfde bescherming als de eigenlijke melders.
Wie worden beschermd onder de nieuwe regelgeving?
De EU-klokkenluidersrichtlijn beschermt verschillende groepen mensen die misstanden melden. De regels bevatten duidelijke voorwaarden en ook enkele uitsluitingen.
Beschermde categorieën personen
Werknemers vormen de grootste groep beschermde mensen onder deze regelgeving. Dit geldt voor zowel werknemers in vaste dienst als tijdelijke medewerkers.
Zelfstandigen en freelancers die samenwerken met organisaties vallen ook onder de bescherming. Hun contractuele relatie met de organisatie maakt hen kwetsbaar voor represailles.
Stagiairs en vrijwilligers krijgen dezelfde bescherming als werknemers. Hun positie binnen organisaties kan hen blootstellen aan misstanden.
Journalisten krijgen bescherming wanneer ze informatie van klokkenluiders publiceren. Hun rol in het openbaar maken van misstanden is cruciaal.
Vakbonden en maatschappelijke organisaties die klokkenluiders ondersteunen vallen onder de beschermingsregels. Zij begeleiden melders en spelen een belangrijke rol.
Familieleden en naasten van klokkenluiders krijgen ook bescherming tegen represailles.
Voorwaarden voor bescherming
De melder moet te goeder trouw handelen bij het doen van de melding. Hij moet een redelijk vermoeden hebben van een misstand.
De melding moet gaan over inbreuken op EU-recht binnen specifieke gebieden zoals financiële diensten, milieubescherming of veiligheid.
Interne melding krijgt voorrang boven externe melding bij bevoegde autoriteiten. De melder moet eerst intern melden, tenzij dat niet mogelijk of effectief is.
De melder moet de juiste procedure volgen die de organisatie of bevoegde autoriteiten hebben vastgesteld. Organisaties met meer dan 50 werknemers moeten zo’n meldprocedure hebben.
Bewijslast ligt niet bij de melder. Hij hoeft geen definitief bewijs te leveren, maar wel een redelijk vermoeden van een misstand.
Uitgesloten situaties
Persoonlijke geschillen tussen werknemers vallen niet onder de bescherming. De melding moet over schendingen van EU-recht gaan.
Bewust valse meldingen leiden tot uitsluiting van bescherming. Melders die opzettelijk onjuiste informatie geven verliezen hun beschermde status.
Geheimhouding vanwege nationale veiligheid kan ertoe leiden dat bepaalde informatie niet gemeld mag worden. Bevoegde autoriteiten bepalen welke informatie dat is.
Arbeidsrechtelijke kwesties zonder EU-rechtschending vallen buiten de regelgeving. Gewone arbeidsconflicten krijgen geen bescherming onder deze wet.
Meldingskanalen: intern en extern
De EU-richtlijn verplicht organisaties om zowel interne als externe meldingskanalen op te zetten. Deze kanalen moeten voldoen aan strenge eisen voor vertrouwelijkheid en gegevensbescherming.
Interne meldingskanalen
Organisaties met 50 of meer werknemers moeten vanaf 17 december 2023 interne meldingskanalen installeren. Deze kanalen zijn de eerste plek waar mensen onregelmatigheden kunnen melden.
De interne meldingskanalen moeten aan specifieke criteria voldoen:
- Anonimiteit: De organisatie moet de identiteit van melders beschermen.
- Toegankelijkheid: Werknemers moeten makkelijk meldingen kunnen doen.
- Beveiliging: Er moet technische bescherming zijn tegen onbevoegde toegang.
Organisaties moeten meldingen zorgvuldig opvolgen binnen afgesproken termijnen. Een onafhankelijke persoon of afdeling behandelt de meldingen om belangenconflicten te vermijden.
Het systeem moet verschillende communicatiekanalen bieden. Denk aan online platforms, telefonische meldlijnen of zelfs een ouderwetse brievenbus.
Externe meldingskanalen
Externe meldingskanalen vallen onder het beheer van overheidsinstanties. Melders kunnen deze gebruiken als interne kanalen niet werken of als er sprake is van ernstige overtredingen.
De overheid heeft verschillende toezichthoudende instanties aangewezen om externe meldingen te ontvangen. Elke instantie heeft z’n eigen expertise en bevoegdheden.
Melders stappen soms direct naar externe kanalen, bijvoorbeeld:
- Bij acute gevaren voor de volksgezondheid
- Als interne procedures zijn mislukt
- Bij vergelding na eerdere interne meldingen
De procedures voor externe melding volgen dezelfde beveiliging-standaarden als interne kanalen. Overheidsinstanties moeten binnen drie maanden laten weten wat er met een melding gebeurt.
Vertrouwelijkheid en gegevensbescherming
Gegevensbescherming staat centraal in beide meldingskanalen. Organisaties nemen strikte maatregelen om persoonlijke informatie van melders te beschermen.
De identiteit van melders blijft vertrouwelijk tijdens het hele proces. Alleen bevoegde personen mogen deze gevoelige informatie inzien.
Technische beveiligingsmaatregelen bestaan uit:
- Versleuteling van communicatie
- Beperkte toegangsrechten
- Logregistratie van alle handelingen
Organisaties voeren een privacy impact assessment uit voordat ze meldingskanalen invoeren. Zo tonen ze aan dat gegevensbescherming vanaf het begin is meegenomen.
De AVG-compliance geldt voor alle verwerkingen van persoonsgegevens. Melders mogen hun gegevens inzien en waar mogelijk laten corrigeren.
Toezichthoudende en betrokken instanties
De EU-klokkenluidersrichtlijn schrijft voor dat verschillende toezichthoudende instanties en bevoegde autoriteiten meldingskanalen opzetten. De Europese Commissie en het Europees Parlement kijken toe op de uitvoering.
Toezicht en handhaving
Bevoegde nationale autoriteiten moeten vertrouwelijke externe meldingskanalen regelen voor klokkenluiders. Werknemers kunnen zo inbreuken melden buiten hun eigen organisatie.
Toezichthoudende instanties moeten:
- Meldingen binnen bepaalde termijnen behandelen
- De identiteit van klokkenluiders geheimhouden
- Een register bijhouden van alle ontvangen meldingen
- Vervolgonderzoeken starten als dat nodig is
Sancties moeten effectief, evenredig en afschrikwekkend zijn. Landen moeten optreden tegen wie meldingen belemmert of represailles neemt.
Rol van bevoegde autoriteiten en toezichthoudende instanties
De Europese Commissie ontvangt jaarlijks cijfers van lidstaten over meldingen en onderzoeken. Zij rapporteert aan het Europees Parlement over de voortgang.
Bevoegde autoriteiten hebben verschillende taken:
- Externe meldingen behandelen binnen de gestelde termijnen
- Bescherming bieden tegen represailles
- Ondersteuning geven zoals advies van een gespecialiseerde ondernemingsrechtadvocaat
Toezichthoudende instanties checken of organisaties aan de wettelijke eisen voldoen. Ze mogen boetes opleggen aan bedrijven zonder goede interne meldingskanalen.
De Commissie moet uiterlijk december 2025 een tweede evaluatierapport uitbrengen over de richtlijn.
Sectoren en aandachtsgebieden onder de EU-richtlijn
De EU-richtlijn geldt voor veel sectoren waar misstanden grote gevolgen kunnen hebben. Denk aan financiële diensten, nucleaire veiligheid, en alles daartussenin.
Financiële diensten en de strijd tegen witwassen
De financiële sector krijgt een prominente plek in de EU-klokkenluidersrichtlijn. Banken en financiële instellingen moeten hun werknemers beschermen als ze verdachte activiteiten melden.
Witwassen van geld is een hardnekkig probleem in Europa. Criminelen proberen illegaal geld wit te wassen via banken en beleggingsfondsen.
Werknemers die zulke praktijken opmerken, kunnen nu veilig melding doen. Ook terrorismefinanciering valt hieronder.
Medewerkers die geldstromen naar terroristische organisaties ontdekken, krijgen bescherming tegen represailles. De richtlijn geldt voor:
- Commerciële banken
- Investeringsmaatschappijen
- Verzekeraars
- Pensioenfondsen
Financiële instellingen moeten interne meldkanalen opzetten. Werknemers kunnen daar veilig rapporteren over fraude of andere illegale activiteiten.
De sector kent strenge regels omdat financiële misdaden grote economische schade veroorzaken.
Productveiligheid en consumentenbescherming
Productveiligheid moet consumenten beschermen tegen gevaarlijke goederen. Werknemers in fabrieken of testlabs kunnen onveilige producten signaleren voordat ze in de schappen liggen.
De richtlijn dekt verschillende productgroepen: speelgoed, elektronica, voedsel en medicijnen. Werknemers die weten dat producten niet aan veiligheidseisen voldoen, kunnen dit melden.
Testresultaten worden soms vervalst door bedrijven. Medewerkers die dat merken, krijgen bescherming onder de EU-regels.
Hun melding kan voorkomen dat gevaarlijke producten op de markt komen. Ook productlabels moeten kloppen.
Werknemers die misleidende informatie op verpakkingen ontdekken, kunnen dat rapporteren. Dit beschermt consumenten tegen bedrog.
De regels gelden voor bedrijven die producten maken, testen of verkopen. Importeurs en distributeurs vallen ook onder deze wetgeving.
Zo blijven gevaarlijke producten uit andere landen buiten Europa.
Nucleaire veiligheid, stralingsbescherming en milieu
Nucleaire veiligheid vraagt om de hoogste standaarden. Werknemers in kerncentrales of nucleaire bedrijven kunnen gevaarlijke situaties tegenkomen.
Stralingsbescherming is belangrijk voor werknemers en omwonenden. Medewerkers die te hoge stralingsniveaus meten, moeten dit kunnen melden zonder angst voor ontslag.
Hun waarschuwingen kunnen ernstige gezondheidsrisico’s voorkomen. Milieuproblemen vallen ook onder de richtlijn.
Illegale lozingen van chemicaliën of radioactief materiaal kunnen grote schade veroorzaken. Werknemers die zulke overtredingen zien, krijgen bescherming.
De nucleaire sector kent speciale risico’s:
- Radioactieve lekken
- Defecte veiligheidssystemen
- Slechte opslag van nucleair afval
- Fouten in veiligheidsprocedures
Bedrijven moeten zorgen dat werknemers veilig kunnen rapporteren. De gevolgen van een nucleair ongeluk zijn zo groot dat elke melding telt.
Gezondheid, diervoeder en dierenwelzijn
De gezondheidssector raakt direct aan mensenlevens. Ziekenhuizen, farmaceutische bedrijven en voedselproducenten vallen onder de richtlijn.
Diervoeder kan ziek vee veroorzaken, dat vervolgens in de voedselketen belandt. Werknemers bij voederproducenten die vervuild of bedorven voer ontdekken, kunnen dit melden.
Hun actie beschermt dieren én consumenten. Dierenwelzijn krijgt bescherming via EU-wetgeving.
Werknemers in slachthuizen, veehouderijen of transportbedrijven zien soms dierenmishandeling. De richtlijn zorgt dat ze dit veilig kunnen rapporteren.
Volksgezondheid hangt af van veilig voedsel en medicijnen. Werknemers die besmetting of vervuiling ontdekken, kunnen epidemieën voorkomen door tijdig te melden.
De voedselindustrie kent strenge hygiëneregels. Medewerkers die schendingen zien, zoals vervuild water of slechte productieomstandigheden, krijgen bescherming.
Hun meldingen helpen om voedselvergiftiging te voorkomen.
Impact op organisaties en praktische implementatie
De nieuwe EU-klokkenluidersrichtlijn vraagt veel van bedrijven met meer dan 50 werknemers. Organisaties moeten hun interne systemen aanpassen en samenwerken met externe partijen.
Nieuwe verplichtingen voor bedrijven en instellingen
Organisaties met 50 of meer werknemers moeten interne meldkanalen opzetten binnen drie jaar na invoering van de richtlijn. Deze kanalen moeten veilig en vertrouwelijk zijn.
Bedrijven sturen binnen zeven dagen een ontvangstbevestiging. Daarna hebben ze drie maanden om feedback te geven over vervolgstappen.
Digitale platforms zijn sterk aanbevolen voor optimale veiligheid. Deze systemen moeten:
- 24/7 toegankelijk zijn
- Beschikbaar zijn in de moedertaal van de melder
- Databescherming garanderen
- Zowel schriftelijke als mondelinge meldingen accepteren
De nieuwe wetten beschermen nu ook contractanten, leveranciers, aandeelhouders en familieleden van werknemers. Organisaties moeten dus een bredere groep mensen beschermen tegen represailles.
Niet-naleving kan juridische sancties opleveren, die per EU-lidstaat verschillen. Bedrijven doen er goed aan de lokale wetgeving te checken, want die kan strenger zijn dan de minimumnormen.
Aanpassing van interne procedures en trainingen
Organisaties moeten hun bestaande procedures echt onder de loep nemen. Het draait niet alleen om meldkanalen opzetten, maar ook om een transparante cultuur te bouwen.
Trainingen zijn onmisbaar om medewerkers bewust te maken van hun rechten. Werknemers moeten weten hoe ze iets kunnen melden zonder direct bang te zijn voor represailles.
HR-afdelingen hebben een flinke taak:
- Nieuwe procedures ontwikkelen
- Leidinggevenden trainen
Ze moeten ook vertrouwelijkheid waarborgen. En zorgen dat vergeldingsmaatregelen geen kans krijgen.
Communicatiematerialen moeten helder uitleggen wat wel en niet onder de richtlijn valt. Iedereen moet makkelijk informatie kunnen vinden over externe melding.
Organisaties moeten hun vervolgprocedures aanpassen. Denk aan onderzoeksmethoden, documentatie en rapportage aan de juiste autoriteiten binnen de interne markt.
Samenwerking met vakbonden en maatschappelijke organisaties
Vakbonden kunnen veel betekenen bij het invoeren van klokkenluidersystemen. Ze dragen bij aan vertrouwen tussen werkgever en werknemer.
Samenwerking met vakbonden helpt bij:
- Acceptatie van nieuwe procedures
- Meer geloof in het meldsysteem
Ze ondersteunen bij trainingen. En signaleren knelpunten die anders misschien onopgemerkt blijven.
Maatschappelijke organisaties brengen expertise over ethiek en transparantie mee. Ze denken mee over effectieve procedures die verder gaan dan alleen het wettelijke minimum.
Deze partijen kunnen optreden als externe adviseurs. Ze begeleiden bij lastige meldingen en ondersteunen bij het versterken van een ethische cultuur.
Het betrekken van externe partijen laat zien dat de organisatie echt werk maakt van een veilige werkomgeving. Medewerkers merken dat misstanden melden serieus wordt genomen.
Rechten, rechtsbescherming en waarborgen voor klokkenluiders
De nieuwe EU-regels geven klokkenluiders stevige bescherming tegen wraakacties, waarborgen geheimhouding en stellen duidelijke grenzen bij misbruik.
Bescherming tegen represailles
Werknemers die misstanden melden, krijgen uitgebreide bescherming tegen represailles. Werkgevers mogen melders niet ontslaan, degraderen of op een andere manier benadelen.
De wet verbiedt alle vormen van wraakacties, zowel direct als indirect. Denk aan:
- Ontslag of contractbeëindiging
- Verlaging van salaris of het wegnemen van voordelen
- Geen promotie of training mogen volgen
- Intimidatie of pesterijen op de werkvloer
Melders kunnen rechtsbescherming zoeken bij de rechter. Ze hebben recht op schadeherstel, bijvoorbeeld hun baan terug of een vergoeding.
De bewijslast ligt bij de werkgever. Die moet aantonen dat negatieve maatregelen niets met de melding te maken hebben. Door deze omkering kunnen melders hun rechten makkelijker beschermen.
Vertrouwelijkheid en anonimiteit
Gegevensbescherming is een speerpunt in de nieuwe regels. De identiteit van melders moet strikt geheim blijven. Alleen bevoegde personen mogen weten wie een melding heeft gedaan.
Organisaties moeten veilige meldkanalen instellen. Die zorgen ervoor dat:
- Meldingen vertrouwelijk blijven
- Identiteitsgegevens goed beveiligd zijn
- Alleen wie het echt moet weten, toegang krijgt
Anoniem melden kan waar de wet dat toestaat. Melders kunnen hun naam achterwege laten als ze dat willen. Dat geeft wat extra bescherming tegen represailles.
Het lekken van informatie over melders is strafbaar. Werkgevers die vertrouwelijkheid schenden, kunnen worden vervolgd. Dit geldt trouwens ook voor collega’s die identiteiten onthullen.
Juridische gevolgen bij misbruik
Misbruik van klokkenluidersbescherming heeft serieuze gevolgen. Wie bewust valse meldingen doet, loopt kans op vervolging. Zo blijft het systeem beschermd tegen misbruik.
Toezicht ligt bij bevoegde autoriteiten. Zij checken of organisaties de regels toepassen. Overtredingen kunnen boetes of andere sancties opleveren.
Valse beschuldigingen kunnen leiden tot:
- Strafrechtelijke vervolging
- Schadevergoeding aan slachtoffers
- Disciplinaire maatregelen op het werk
De wet maakt onderscheid tussen foute informatie en opzettelijk misbruik. Wie te goeder trouw handelt maar onjuiste informatie geeft, wordt niet gestraft. Alleen bij bewuste misleiding volgt vervolging.
Frequently asked questions
De EU-klokkenluiderswetgeving betekent grote veranderingen voor bedrijven en werknemers. Organisaties met meer dan 50 medewerkers moeten interne meldkanalen opzetten en klokkenluiders krijgen sterke bescherming tegen represailles.
Wat houdt de nieuwe EU-wetgeving inzake klokkenluiders precies in?
De EU-richtlijn 2019/1937 beschermt mensen die inbreuken op EU-recht melden. De wet geldt voor beleidsterreinen als overheidsopdrachten, financiële diensten en milieubescherming.
Klokkenluiders mogen inbreuken melden die de financiële belangen van de EU raken. Ook schendingen van de interne markt, mededingingsregels en staatssteun vallen eronder.
De bescherming geldt voor werknemers, zelfstandigen, aandeelhouders en stagiairs. Zelfs vrijwilligers en sollicitanten vallen onder deze bescherming.
Welke bescherming biedt de EU aan personen die misstanden melden?
Klokkenluiders zijn beschermd tegen alle vormen van represailles. Dit omvat ontslag, demotie, intimidatie en zelfs opname op een zwarte lijst.
De identiteit van de klokkenluider blijft geheim, behalve in heel beperkte gevallen. Alle meldingen worden vertrouwelijk behandeld volgens de EU-regels voor gegevensbescherming.
Klokkenluiders krijgen toegang tot onafhankelijke informatie en advies. Ze kunnen ook rechtshulp krijgen volgens de EU-regels voor strafprocedures.
Herstelmaatregelen zoals spoedprocedures zijn mogelijk. Klokkenluiders zijn vrijgesteld van aansprakelijkheid als ze geheimhoudingsclausules schenden.
Welke eisen gelden voor een meldprocedure?
Alle privébedrijven met 50 of meer werknemers moeten effectieve interne meldkanalen opzetten. Die moeten geheimhouding voor de melder garanderen.
Bedrijven moeten vervolgprocedures en heldere termijnen vastleggen. Ook moeten ze een register bijhouden van alle mondelinge en schriftelijke meldingen.
De procedures moeten voldoen aan de EU-wetgeving rond gegevensbescherming. Bedrijven moeten de identiteit van klokkenluiders beschermen.
Voor bedrijven met 50 tot 249 werknemers gold een uitgestelde deadline. Deze organisaties hadden tot 17 december 2023 om hun systemen op te zetten.
Welke rechtsmiddelen heeft de klokkenluider?
Klokkenluiders hebben recht op een doeltreffend rechtsmiddel en een eerlijk proces. Ze kunnen spoedprocedures starten bij dreigende represailles.
Het vermoeden van onschuld geldt voor klokkenluiders in juridische procedures. Hun verdedigingsrechten blijven gewaarborgd tijdens het hele traject.
Lidstaten moeten effectieve, evenredige en afschrikkende sancties opleggen. Dat geldt voor iedereen die meldingen belemmert of represailles neemt.
Rechtshulp is beschikbaar volgens de EU-regels voor straf- en civiele procedures. Vooral bij grensoverschrijdende zaken is dat belangrijk.
Hoe verhoudt de EU-regeling zich tot nationaal recht?
De EU-richtlijn vult bestaande specifieke EU-wetgeving aan. Het doet geen afbreuk aan de verantwoordelijkheid van regeringen om nationale veiligheid te beschermen.
Lidstaten houden hun regels over geheime informatie en beroepsgeheim. Het medisch beroepsgeheim en de geheimhouding van rechtsprocedures blijven gewoon gelden.
Nationale regels over werknemersrechten en vakbondsraadpleging blijven van kracht. De richtlijn respecteert deze bestaande structuren.
Elke lidstaat kan een andere variant van de richtlijn hebben. Dat maakt het soms best ingewikkeld voor organisaties die in meerdere landen werken.
Welke plichten hebben overheidsinstanties?
Alle publieke entiteiten moeten externe meldkanalen opzetten voor vertrouwelijke meldingen. Bevoegde nationale autoriteiten beheren deze kanalen.
Overheidsinstanties met minder dan 50 werknemers kunnen worden vrijgesteld. Gemeenten met minder dan 10.000 inwoners vallen trouwens ook onder deze uitzondering.
Lidstaten geven elk jaar informatie door aan de Commissie. Ze rapporteren bijvoorbeeld het aantal meldingen, onderzoeken en wat het financieel betekent.
Autoriteiten nemen maatregelen om represailles te voorkomen. Ze moeten klokkenluiders echt beschermen, anders werkt het hele systeem niet.
