Europese betalingsbevelprocedure: hoe incasseert u een vordering in een ander EU-land?

Gepubliceerd op 15 december 2025 · Laatst bijgewerkt op 13 oktober 2026

Met de Europese betalingsbevelprocedure kunt u een onbetwiste geldvordering op een debiteur in een andere EU-lidstaat (behalve Denemarken) laten vaststellen zonder zitting, met standaardformulieren en zonder verplichte advocaat (Verordening (EG) nr. 1896/2006). De procedure werkt alleen zolang de debiteur geen verweer voert: dient hij binnen 30 dagen na betekening een verweerschrift in, dan gaat de zaak over in een gewone procedure.

Een Europees betalingsbevel dat uitvoerbaar is verklaard, kunt u in elke andere lidstaat (behalve Denemarken) ten uitvoer leggen zonder aparte erkenningsprocedure (art. 19). Hieronder leest u wanneer de procedure past, hoe zij verloopt en welke alternatieven er zijn.

Wanneer kunt u het Europees betalingsbevel gebruiken?

Bij een opeisbare geldvordering van een bepaald bedrag in een burgerlijke of handelszaak met een grensoverschrijdend karakter. Grensoverschrijdend betekent dat ten minste één partij woont of gevestigd is in een andere lidstaat dan die van het gerecht (art. 3).

Typische voorbeelden zijn onbetaalde facturen voor geleverde goederen of diensten aan een afnemer in Duitsland, België of Polen. De procedure is het meest geschikt als u verwacht dat de debiteur de vordering niet inhoudelijk betwist, maar simpelweg niet betaalt. Verwacht u wel verweer, dan levert de procedure vooral vertraging op.

Welke vorderingen zijn uitgesloten?

Artikel 2 van de verordening sluit onder meer de volgende zaken uit:

• fiscale zaken, douanezaken en bestuursrechtelijke zaken, en staatsaansprakelijkheid bij uitoefening van overheidsgezag;
• huwelijksvermogensrecht, testamenten en erfopvolging;
• faillissementen en vergelijkbare insolventieprocedures;
• sociale zekerheid;
• vorderingen uit niet-contractuele verbintenissen, zoals onrechtmatige daad, tenzij partijen het bedrag hebben vastgelegd in een overeenkomst of schuldbekentenis.

Welke rechter is bevoegd?

Dat volgt uit de gewone Europese bevoegdheidsregels van de Brussel I bis-verordening (art. 6 Vo. 1896/2006). Dat is niet altijd de rechter van het land van de debiteur.

• Hoofdregel: de rechter van de lidstaat waar de debiteur woont of gevestigd is (art. 4 Brussel I bis).
• Plaats van levering: bij koop van goederen of verlening van diensten ook de rechter van de plaats waar is geleverd of had moeten worden geleverd (art. 7 onder 1 Brussel I bis).
• Forumkeuze: de rechter die partijen schriftelijk hebben gekozen (art. 25 Brussel I bis). Een forumkeuze in algemene voorwaarden is alleen geldig als de overeenkomst uitdrukkelijk naar die voorwaarden verwijst en de debiteur ze heeft kunnen kennen.
• Consument als debiteur: dan is alleen de rechter van de lidstaat waar de consument woont bevoegd (art. 6 lid 2 Vo. 1896/2006).

Is de Nederlandse rechter bevoegd, dan dient u het verzoek in bij de rechtbank Den Haag; die is in Nederland exclusief bevoegd (art. 2 Uitvoeringswet verordening Europese betalingsbevelprocedure). Meer over forumkeuze en toepasselijk recht leest u in ons artikel over internationale distributiecontracten.

Hoe verloopt de procedure?

Volledig schriftelijk, met zeven standaardformulieren die in alle EU-talen beschikbaar zijn op het Europese e-justitieportaal. De rechter toetst het verzoek alleen op de formulieren en controleert het onderliggende bewijs niet.

1. Verzoek (formulier A): u vermeldt de partijen, de hoofdsom, rente en kosten, de grondslag van de vordering, een beschrijving van het bewijs en de grond voor bevoegdheid. U verklaart dat de gegevens naar waarheid zijn ingevuld (art. 7). In Nederland vult u het formulier in het Nederlands in.
2. Aanvulling of wijziging (formulier B of C): is het verzoek onvolledig, dan vraagt de rechter om aanvulling; wil hij slechts een deel toewijzen, dan doet hij een wijzigingsvoorstel (art. 9 en 10).
3. Afwijzing (formulier D) of bevel (formulier E): de rechter beslist zo spoedig mogelijk en in de regel binnen 30 dagen na indiening van het verzoek (art. 12).
4. Betekening: het bevel wordt aan de debiteur betekend volgens het nationale recht, bijvoorbeeld door een deurwaarder of per post met ontvangstbewijs (art. 13 en 14).
5. Verweer (formulier F): de debiteur heeft 30 dagen na betekening om zonder motivering verweer te voeren (art. 16).
6. Uitvoerbaarverklaring (formulier G): komt er geen verweer, dan verklaart de rechter het bevel uitvoerbaar (art. 18).

Bij een vlotte betekening duurt een onbetwiste procedure daardoor enkele maanden. Vertraging ontstaat vooral bij onvolledige formulieren of moeizame betekening in het buitenland.

Wat gebeurt er als de debiteur verweer voert?

Dan gaat de zaak in de lidstaat van het bevel verder als gewone civiele procedure, tenzij u in formulier A heeft aangegeven dat u de procedure dan wilt beëindigen (art. 17). Sinds 14 juli 2017 kunt u ook kiezen voor voortzetting in de Europese procedure voor geringe vorderingen, als de vordering daaronder valt.

In Nederland stelt de rechtbank Den Haag na een verweerschrift voor welke rechter de zaak verder behandelt, waarna de regels van de dagvaardings- of verzoekschriftprocedure gelden. Of u dan een advocaat nodig heeft, hangt af van de vraag of de zaak bij de kantonrechter of de rechtbank terechtkomt. Zie ook ons artikel over procederen tegen een buitenlands bedrijf.

Kan de debiteur na 30 dagen nog in actie komen?

Alleen in uitzonderlijke gevallen, via een verzoek om heroverweging (art. 20). Bijvoorbeeld als het bevel zonder ontvangstbewijs is betekend en de debiteur niet tijdig kon reageren, bij overmacht, of als het bevel kennelijk ten onrechte is uitgevaardigd.

Hoe legt u het bevel ten uitvoer?

Via de executieregels van het land waar de debiteur vermogen heeft, meestal door een lokale deurwaarder of executieorgaan. Een tussenprocedure voor erkenning is niet nodig (art. 19).

U legt het uitvoerbaar verklaarde bevel over, zo nodig met een vertaling in de taal van die lidstaat (art. 21). De executierechter kan de tenuitvoerlegging alleen weigeren als het bevel onverenigbaar is met een eerdere beslissing tussen dezelfde partijen (art. 22). Meer over executie over de grens leest u in ons artikel over internationale executie van vonnissen.

Wat kost de procedure?

U betaalt griffierecht in de lidstaat van het gerecht, plus kosten voor betekening en eventuele vertalingen. Het griffierecht verschilt per land; in Nederland gelden de tarieven die de Rechtspraak publiceert.

Een advocaat is voor het verzoek en het verweerschrift niet verplicht (art. 24). Wordt het bevel toegewezen, dan kunt u de proceskosten in het verzoek meevorderen. Wettelijke handelsrente of contractuele rente moet u met percentage en periode in formulier A opnemen.

Welke alternatieven zijn er?

• Europese procedure voor geringe vorderingen (Vo. (EG) nr. 861/2007): voor grensoverschrijdende vorderingen tot € 5.000, schriftelijk en zonder verplichte advocaat. Geschikt als u verweer verwacht.
• Gewone procedure in Nederland, als de Nederlandse rechter bevoegd is; het vonnis is binnen de EU uitvoerbaar op grond van Brussel I bis, zonder exequatur.
• Procedure in het land van de debiteur, bijvoorbeeld een nationale betalingsbevelprocedure zoals het Duitse Mahnverfahren.
• Minnelijke incasso door een aanmaning in de taal van de debiteur, eventueel via een lokale deurwaarder of incassopartner. Zie ook wat u kunt doen bij wanbetaling.

Waar let u op als schuldeiser?

• Is de vordering opeisbaar en precies berekend, inclusief rente en kosten?
• Welke rechter is bevoegd: is er een geldige forumkeuze of een plaats van levering in Nederland?
• Verwacht u inhoudelijk verweer? Overweeg dan direct een gewone procedure of de procedure voor geringe vorderingen.
• Heeft de debiteur vermogen in een lidstaat waar u kunt executeren?

Waar let u op als debiteur?

• Noteer de datum van betekening: de verweertermijn van 30 dagen begint dan te lopen.
• Gebruik formulier F; een motivering is niet nodig.
• Controleer of de rechter bevoegd was, zeker als u consument bent.
• Termijn gemist door een gebrekkige betekening of overmacht? Vraag direct heroverweging (art. 20).

Wat kunnen wij voor u doen bij internationale incasso?

• beoordelen welke route het snelst en goedkoopst tot een executoriale titel leidt;
• formulier A opstellen, inclusief rente, kosten en bevoegdheidsgrond;
• de procedure na een verweerschrift voortzetten bij de Nederlandse rechter;
• forumkeuze- en incassobepalingen in uw contracten en algemene voorwaarden beoordelen;
• de executie in het buitenland coördineren met lokale deurwaarders; meer op onze pagina’s advocaat civiel recht en advocaat Europees recht.

Samengevat

• Het Europees betalingsbevel is bedoeld voor onbetwiste, grensoverschrijdende geldvorderingen in de EU, behalve Denemarken.
• De bevoegde rechter volgt uit Brussel I bis; in Nederland is dat de rechtbank Den Haag.
• De debiteur kan binnen 30 dagen zonder motivering verweer voeren; dan volgt een gewone procedure.
• Zonder verweer is het bevel in de hele EU uitvoerbaar zonder exequatur.

Veelgestelde vragen

Moet ik bewijsstukken meesturen?

Nee. In formulier A beschrijft u het bewijs, zoals facturen en de overeenkomst. Houd de stukken wel klaar voor het geval de debiteur verweer voert.

Kan ik een Europees betalingsbevel vragen tegen een Nederlandse debiteur?

Alleen als de zaak grensoverschrijdend is, dus als ten minste één partij in een andere lidstaat woont of gevestigd is dan die van het gerecht (art. 3).

Wat is het verschil met de Europese procedure voor geringe vorderingen?

Het betalingsbevel werkt alleen bij onbetwiste vorderingen en kent geen maximumbedrag. De procedure voor geringe vorderingen is bedoeld voor betwiste vorderingen tot € 5.000 en eindigt met een vonnis van de rechter.

Geldt de procedure ook voor debiteuren in Zwitserland of het Verenigd Koninkrijk?

Nee. De verordening geldt alleen tussen EU-lidstaten, met uitzondering van Denemarken.