Regres in de productketen: schade verhalen op de leverancier

Gepubliceerd op 9 november 2025 · Laatst bijgewerkt op 7 oktober 2026

Veroorzaakt een gebrekkig product schade in uw bedrijf, dan kunt u die schade in de regel verhalen op de partij met wie u het contract sloot: uw leverancier. De producent zelf kunt u via de wettelijke productaansprakelijkheid meestal niet aanspreken voor zuivere bedrijfsschade, want die regeling dekt alleen letsel en schade aan zaken voor privégebruik.

Regres betekent dat u de schade die u draagt, doorschuift naar degene die haar heeft veroorzaakt. In een productketen gebeurt dat vaak schakel voor schakel: de winkelier spreekt de groothandel aan, de groothandel de importeur, de importeur de fabrikant. Hieronder leest u op welke grondslagen dat kan, welke schade verhaalbaar is en welke termijnen u in het oog moet houden.

Wat is regres in de productketen?

Regres is het verhalen van schade of kosten op een andere partij die daarvoor (mede) verantwoordelijk is. In de productketen gaat het meestal om een afnemer die schade lijdt door een gebrekkig product en die schade terughaalt bij een eerdere schakel.

De term wordt in twee betekenissen gebruikt. In de ruime zin is regres elk verhaal op de veroorzaker, bijvoorbeeld een bedrijf dat de kosten van een stilgevallen productielijn terugvordert bij de leverancier van een defect onderdeel. In de strikte juridische zin gaat het om verhaal tussen partijen die samen aansprakelijk zijn: wie meer betaalt dan zijn eigen aandeel, kan het verschil terugvragen bij de ander. Dat regelen de artikelen 6:10 en 6:102 BW.

Aansprakelijkheid en regres horen bij elkaar. Eerst moet vaststaan dat een andere partij voor de schade aansprakelijk is. Regres is vervolgens de stap waarin u die aansprakelijkheid daadwerkelijk te gelde maakt: u stelt de partij aansprakelijk, onderhandelt en procedeert zo nodig.

Typische situaties waarin regres speelt:

• een leverancier levert grondstoffen of onderdelen met een gebrek, waardoor uw eindproduct ondeugdelijk is;
• een defect onderdeel veroorzaakt een productiestoring of brand;
• u moet als verkoper een consument schadeloosstellen voor een gebrek dat al bij uw leverancier aanwezig was;
• uw verzekeraar heeft uw schade betaald en haalt het bedrag terug bij de veroorzaker.

Op welke grondslag spreekt u uw leverancier aan?

Tegenover uw eigen leverancier is het contract de basis. Levert hij een product dat niet voldoet aan de overeenkomst, dan schiet hij tekort en moet hij de schade vergoeden die daaruit volgt.

Bij koop staat de hoofdregel in artikel 7:17 BW: de afgeleverde zaak moet aan de overeenkomst beantwoorden. Het product moet de eigenschappen hebben die u op grond van de afspraken mocht verwachten, ook voor normaal gebruik. Voldoet het daar niet aan, dan spreken juristen van non-conformiteit. U kunt dan herstel of vervanging vragen, de overeenkomst ontbinden of schadevergoeding vorderen. De algemene regel voor schadevergoeding bij een tekortkoming staat in artikel 6:74 BW.

Schadevergoeding vergt in de regel dat de leverancier in verzuim is. Is nakoming nog mogelijk, dan stelt u hem eerst schriftelijk in gebreke met een redelijke termijn. Is nakoming blijvend onmogelijk, of is de schade al definitief ontstaan (bijvoorbeeld brandschade door een defect onderdeel), dan is een ingebrekestelling voor die schade meestal niet nodig.

Klachtplicht: meld het gebrek op tijd

U moet een gebrek binnen bekwame tijd melden nadat u het ontdekte of redelijkerwijs had moeten ontdekken. Doet u dat niet, dan verliest u uw rechten, ook als het gebrek vaststaat.

Dat volgt voor koop uit artikel 7:23 BW. Tussen bedrijven legt de rechter die regel streng uit: van een professionele afnemer wordt verwacht dat hij geleverde goederen binnen een redelijke tijd controleert en een gebrek snel meldt. Wat redelijk is, hangt af van het soort product, de zichtbaarheid van het gebrek en wat partijen hebben afgesproken. Veel inkoop- en leveringsvoorwaarden bevatten een eigen, korte klachttermijn. Leg de melding altijd schriftelijk vast, met foto’s en een omschrijving van het gebrek.

Mag uw leverancier zijn aansprakelijkheid uitsluiten?

Leveranciers beperken hun aansprakelijkheid vaak in hun algemene voorwaarden. Zo’n beperking is tussen bedrijven in beginsel geldig, maar niet onbeperkt.

Gebruikelijke bedingen sluiten gevolgschade of gederfde winst uit, of maximeren de vergoeding tot het factuurbedrag. Een beroep op zo’n beding kan onaanvaardbaar zijn naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid (artikel 6:248 lid 2 BW), bijvoorbeeld bij opzet of bewuste roekeloosheid van de leverancier of zijn leidinggevenden. Controleer ook of de voorwaarden wel van toepassing zijn: zijn ze tijdig ter hand gesteld en heeft u niet zelf eigen inkoopvoorwaarden gehanteerd? Een geschil over die vragen komt regelmatig voor bij slechte levering in de keten.

Wanneer kunt u de producent zelf aanspreken?

De producent kunt u rechtstreeks aanspreken op grond van de wettelijke productaansprakelijkheid, maar alleen voor bepaalde schade. Voor zuivere bedrijfsschade moet u terugvallen op de onrechtmatige daad, en dan moet u meer bewijzen.

De regeling voor productaansprakelijkheid staat in afdeling 6.3.3 van het Burgerlijk Wetboek (artikel 6:185 tot en met 6:193 BW). Een afzonderlijke Wet productaansprakelijkheid bestaat niet; de Europese richtlijn is in het BW verwerkt. Volgens artikel 6:185 BW is de producent aansprakelijk voor schade door een gebrek in zijn product. U hoeft geen schuld te bewijzen, wel drie dingen: het gebrek, de schade en het verband daartussen.

Een product is gebrekkig als het niet de veiligheid biedt die men daarvan mag verwachten (artikel 6:186 BW). Daarbij let de rechter op de presentatie van het product, het redelijkerwijs te verwachten gebruik en het tijdstip waarop het in het verkeer is gebracht. Het gaat dus om veiligheid, niet om kwaliteit. Een machine die te traag produceert is niet gebrekkig in deze zin; een machine die in brand vliegt wel.

De belangrijkste beperking staat in artikel 6:190 BW. De regeling dekt schade door dood of letsel, en schade aan andere zaken die gewoonlijk voor privégebruik zijn bestemd en ook hoofdzakelijk privé zijn gebruikt. Voor die zaakschade geldt bovendien een drempelbedrag (franchise). Schade aan bedrijfsmiddelen, productieverlies en gederfde winst vallen er dus buiten. Een bedrijf dat de producent voor zulke schade wil aanspreken, moet aantonen dat de producent onrechtmatig handelde (artikel 6:162 BW), bijvoorbeeld door een product op de markt te brengen waarvan hij het gevaar kende of had moeten kennen.

Meer over de algemene regels leest u in ons artikel over wat aansprakelijkheid inhoudt. De wettekst vindt u op wetten.overheid.nl (afdeling productenaansprakelijkheid).

Wanneer geldt een importeur of leverancier als producent?

Wie een product van buiten de Europese Unie invoert, geldt als producent. Een gewone leverancier wordt alleen als producent behandeld als de producent niet te achterhalen is.

Volgens artikel 6:187 lid 2 BW is de importeur die een product de EU binnenbrengt om het te verkopen of te verhuren, even aansprakelijk als de fabrikant. Dat beschermt de benadeelde tegen een buitenlandse fabrikant die moeilijk aan te spreken is. De importeur kan daarna op zijn beurt verhaal zoeken bij de fabrikant, meestal op grond van hun contract.

Voor andere leveranciers, zoals groothandels en winkeliers, geldt artikel 6:187 lid 3 BW. Is de producent niet vast te stellen, dan wordt de leverancier als producent aangemerkt. Hij ontsnapt daaraan door de benadeelde binnen redelijke termijn de identiteit te noemen van de producent of van degene die hem het product leverde. Bij een product uit een land buiten de EU geldt hetzelfde als de importeur niet bekend is.

Hoe verhaalt u een consumentenklacht op uw eigen verkoper?

Heeft u als verkoper een consument moeten schadeloosstellen voor een gebrek, dan kunt u die kosten in beginsel terughalen bij uw eigen verkoper. Voorwaarde is dat u hem binnen bekwame tijd op de hoogte brengt.

Dat regelt artikel 7:25 BW. Een winkelier die een consument een nieuw apparaat moet geven of de koopprijs moet terugbetalen, draagt vaak de gevolgen van een gebrek dat al in de fabriek is ontstaan. Artikel 7:25 BW geeft hem een verhaalsrecht op zijn eigen verkoper, zodat de kosten verder in de keten terechtkomen. De regel is bedoeld om te voorkomen dat de laatste schakel voor andermans fout opdraait. Afspraken tussen de schakels kunnen de uitwerking beïnvloeden; laat bij twijfel uw leveringsvoorwaarden beoordelen. De tekst van het artikel staat op wetten.overheid.nl.

Meerdere aansprakelijken: wie draagt uiteindelijk de schade?

Zijn meerdere partijen voor dezelfde schade aansprakelijk, dan kan de benadeelde ieder van hen voor het geheel aanspreken. Wie betaalt, kan daarna het deel dat bij een ander hoort op die ander verhalen.

Artikel 6:102 BW bepaalt dat partijen die voor dezelfde schade aansprakelijk zijn, hoofdelijk verbonden zijn. De onderlinge verdeling, de draagplicht, hangt af van de mate waarin ieders fout aan de schade heeft bijgedragen. Wie meer betaalt dan zijn deel, heeft volgens artikel 6:10 BW regres op de anderen. Een voorbeeld: een installateur betaalt de volledige brandschade van zijn klant, terwijl de brand mede ontstond door een fabricagefout in een geleverde component. De installateur kan dan het aandeel van de fabrikant terugvorderen. Hetzelfde speelt bij aansprakelijkheid van onderaannemers in de bouw.

Welke schade kunt u verhalen?

U kunt de schade verhalen die in zodanig verband staat met het gebrek dat zij de aansprakelijke partij kan worden toegerekend. Dat omvat vaak meer dan de waarde van het product zelf, maar contractuele beperkingen kunnen de vergoeding inperken.

Volgens artikel 6:96 BW omvat vermogensschade zowel het geleden verlies als de gederfde winst. Ook redelijke kosten om schade te voorkomen of te beperken, om de schade en de aansprakelijkheid vast te stellen en om buitengerechtelijk betaling te krijgen, komen voor vergoeding in aanmerking. Artikel 6:98 BW bepaalt dat alleen schade wordt vergoed die met de gebeurtenis zo samenhangt dat zij de aansprakelijke kan worden toegerekend. Bij de beoordeling kijkt de rechter onder meer naar de aard van de aansprakelijkheid en de voorzienbaarheid van de schade.

Veelvoorkomende schadeposten in de productketen zijn:

• kosten van herstel of vervanging van het gebrekkige product en van beschadigde goederen;
• bedrijfsschade door stilstand van de productie en gederfde winst;
• kosten van terugroepacties en van het vervangen van producten bij uw eigen afnemers;
• brandschade en schoonmaak- of herstelkosten van het bedrijfspand;
• kosten van een schade-expert of technisch onderzoek;
• het eigen risico en de onverzekerde schade.

Het eigen risico van uw verzekering en schade die buiten de polis valt, betaalt de verzekeraar niet. Die schade moet u zelf vorderen bij de aansprakelijke partij. Bedrijven vergeten dat nogal eens, terwijl het bij meerdere schadegevallen om aanzienlijke bedragen kan gaan.

Reputatieschade of verloren klanten zijn lastiger te vorderen. U moet dan met cijfers aantonen dat de omzet daalde en dat die daling door het gebrek komt, niet door andere oorzaken.

Kunt u doorbetaald loon van een gewonde werknemer verhalen?

Raakt een werknemer gewond door een gebrekkig product en betaalt u zijn loon door, dan kunt u dat loon verhalen op de aansprakelijke partij. De grondslag is artikel 6:107a BW.

Het verhaal is begrensd tot het bedrag dat de werknemer zelf aan schadevergoeding had kunnen vorderen. De berekening van loonschade is technisch en hangt samen met het letselschadedossier van de werknemer. Law & More behandelt geen letselschadezaken; voor de schadeberekening en de claim van de werknemer zelf verwijzen wij naar een letselschadespecialist. Wij adviseren u wel over de arbeidsrechtelijke kant, zoals de loondoorbetaling bij ziekte en de re-integratie.

Wat doet uw verzekeraar bij regres?

Heeft uw verzekeraar uw schade vergoed, dan gaat uw vordering op de veroorzaker tot dat bedrag van rechtswege over op de verzekeraar. U hoeft daarvoor niets over te dragen.

Deze subrogatie staat in artikel 7:962 BW. De verzekeraar treedt in uw plaats en kan de aansprakelijke leverancier of producent aanspreken. Veel verzekeraars hebben daarvoor een eigen regresafdeling of schakelen een incassobureau of advocaat in. Het deel van de schade dat de verzekeraar niet vergoedde, zoals het eigen risico, blijft van u. Verzekeraar en verzekerde stemmen hun vorderingen daarom het best op elkaar af, zodat de aansprakelijke partij niet twee keer wordt aangeschreven zonder dat het totaal duidelijk is.

Werk ook na de uitkering mee aan het regres. Bewaar het gebrekkige product, geef technische rapporten door en laat geen afspraken met de leverancier maken die de verhaalspositie van de verzekeraar kunnen schaden.

Wat doet een schade-expert bij regres?

Een schade-expert stelt de oorzaak en de omvang van de schade vast. Zijn rapport is vaak het belangrijkste bewijsstuk.

Bij productschade gaat het om de vraag hoe het gebrek is ontstaan en of het al bij levering aanwezig was. Een expert onderzoekt het product, legt de bevindingen vast en rapporteert aan de verzekeraar of aan u. Nodig de leverancier uit om bij het onderzoek aanwezig te zijn of een eigen deskundige te sturen. Dat voorkomt later discussie over de vraag of het onderzoek wel zorgvuldig is gedaan. Is de leverancier het niet eens met de conclusies, dan kunt u de rechter vragen om vóór een procedure een voorlopig deskundigenbericht te bevelen (artikel 202 Rv).

Hoe verloopt een regresvordering stap voor stap?

Een regresvordering begint met het vastleggen van de schade en eindigt, als overleg niets oplevert, bij de rechter. Hoe zorgvuldiger de eerste stappen, hoe sterker uw positie later.

Hoe legt u de schade en het bewijs vast?

Leg direct na de ontdekking alles vast: foto’s, facturen, leveringsbonnen, productienummers en correspondentie. Bewaar het gebrekkige product zelf, want zonder product is het gebrek vaak niet meer te bewijzen.

De bewijslast ligt in beginsel bij u als eisende partij. U moet aantonen dat het product gebrekkig of non-conform was, dat u schade leed en dat die schade door het gebrek is veroorzaakt. Houd een overzicht bij van alle kosten per schadepost. Getuigen, zoals medewerkers die het defect zagen ontstaan, kunt u het best vroeg vragen om een schriftelijke verklaring. Bij afspraken die alleen mondeling zijn gemaakt, wordt het bewijs lastiger; zie ook ons artikel over mondelinge afspraken tussen ondernemers.

Hoe bepaalt u wie u aanspreekt?

Beoordeel daarna tegen wie u het sterkst staat. Dat is meestal uw contractspartij, maar soms ook de importeur of producent.

Stel uzelf drie vragen. Was het product gebrekkig bij levering, of is het gebrek later ontstaan door opslag, montage of verkeerd gebruik? Heeft het gebrek de schade veroorzaakt? En wat staat er in de toepasselijke voorwaarden over aansprakelijkheid en klachttermijnen? Verkeerd gebruik aan uw kant verzwakt de vordering; de rechter kan dan eigen schuld aannemen en de vergoeding verminderen (artikel 6:101 BW).

Hoe stelt u de leverancier aansprakelijk?

Stel de partij schriftelijk aansprakelijk. Omschrijf het gebrek, de schade en de grondslag, en geef een termijn om te reageren.

Een goede aansprakelijkstelling noemt de feiten, de bewijsstukken en zo mogelijk een voorlopig schadebedrag. Vraag de leverancier ook om de zaak bij zijn aansprakelijkheidsverzekeraar te melden. Veel regreszaken worden in dit stadium geregeld, soms met hulp van een mediator. Leidt dat niet tot een oplossing, dan volgt een dagvaarding bij de rechtbank of, bij vorderingen tot 25.000 euro, bij de kantonrechter.

Binnen welke termijnen moet u handelen?

Er lopen meerdere termijnen tegelijk: de klachttermijn en de verjaringstermijn. Mist u er één, dan kan uw vordering verloren gaan, ook als de leverancier duidelijk fout zat.

• Klachtplicht bij koop: melden binnen bekwame tijd na ontdekking (artikel 7:23 lid 1 BW). Daarna verjaart de vordering twee jaar na die melding (artikel 7:23 lid 2 BW).
• Schadevergoeding in het algemeen: vijf jaar na de dag waarop u zowel de schade als de aansprakelijke partij kende, met een uiterste termijn van twintig jaar (artikel 3:310 BW).
• Productaansprakelijkheid: drie jaar nadat u bekend werd of had moeten worden met de schade, het gebrek en de producent (artikel 6:191 lid 1 BW). Het recht vervalt tien jaar nadat de producent het product in het verkeer bracht (artikel 6:191 lid 2 BW).

U kunt een verjaringstermijn stuiten met een schriftelijke aanmaning of mededeling waarin u zich ondubbelzinnig uw recht op nakoming voorbehoudt (artikel 3:317 BW). Na stuiting begint in beginsel een nieuwe termijn te lopen. Contracten kunnen afwijkende of kortere termijnen bevatten; lees die dus altijd na.

Is regres de moeite waard?

Zet de verwachte opbrengst af tegen de kosten en het risico van een procedure. Kijk ook of de wederpartij kan betalen of verzekerd is.

Een procedure kost tijd en geld. De verliezende partij wordt meestal veroordeeld in de proceskosten, maar die vergoeding is gebaseerd op vaste tarieven en dekt zelden alle werkelijke kosten. Naast de hoofdsom kunt u wettelijke rente vorderen. Bij schadevergoeding wegens een onrechtmatige daad loopt die vanaf het ontstaan van de schade; bij een contractuele tekortkoming in de regel vanaf het moment van verzuim. Een regresvordering is sterker naarmate het gebrek beter is gedocumenteerd, de klacht tijdig is gemeld en de leverancier een aansprakelijkheidsverzekering heeft. Bij twijfel over de beperking van aansprakelijkheid in uw eigen contracten is het verstandig die vooraf te laten toetsen.

Hoe voorkomt u dat u regreskansen mist?

Leg intern vast wie een schademelding beoordeelt op verhaalsmogelijkheden. Zo voorkomt u dat een termijn ongemerkt verstrijkt.

Maak in uw inkoopcontracten duidelijke afspraken over aansprakelijkheid voor productgebreken, garantietermijnen, klachttermijnen en de verplichting van de leverancier om verzekerd te zijn. Wijs een vaste contactpersoon aan die termijnen bewaakt en bewijs verzamelt. Bedrijven met veel schadegevallen hebben baat bij een vaste procedure waarin elke melding binnen enkele dagen wordt beoordeeld.

Waar let u als afnemer op?

• Meld een gebrek schriftelijk en binnen bekwame tijd aan uw leverancier (artikel 7:23 BW); tussen bedrijven kan dat al na enkele dagen of weken te laat zijn.
• Controleer de algemene voorwaarden van uw leverancier op een kortere klachttermijn en een beperking van de aansprakelijkheid.
• Bewaar het gebrekkige product, de leveringsbon, de factuur en het productienummer.
• Spreekt een afnemer u aan, stel dan direct ook uw eigen leverancier op de hoogte (artikel 7:25 BW).
• Houd de verjaring in de gaten: een vordering wegens een gebrek verjaart twee jaar na uw klacht (artikel 7:23 lid 2 BW).

Waar let u als leverancier op?

• Leg in uw algemene voorwaarden een klachttermijn en een aansprakelijkheidsbeperking vast, en zorg dat uw afnemer ze vóór of bij het sluiten van de overeenkomst ontvangt.
• Spreek in uw inkoopcontracten met uw eigen toeleverancier af dat u schade op hem kunt verhalen.
• Controleer of uw aansprakelijkheidsverzekering productschade dekt, en meld een aansprakelijkstelling direct bij uw verzekeraar.
• Vraag bij een klacht om het product en laat de oorzaak onderzoeken voordat u aansprakelijkheid erkent.
• Noteer de datum waarop de klacht binnenkwam; daarvan hangen de klachttermijn en de verjaring af.

Wat kunnen wij voor u doen bij regres in de productketen?

Wij helpen ondernemers om schade terug te halen bij de partij in de keten die het gebrek heeft veroorzaakt.

• Wij beoordelen op welke grondslag u het sterkst staat: non-conformiteit (artikel 7:17 BW), wanprestatie of productaansprakelijkheid (artikel 6:185 BW).
• Wij controleren of u op tijd heeft geklaagd en of de vordering nog niet is verjaard.
• Wij toetsen of een exoneratie in de algemene voorwaarden van uw leverancier standhoudt.
• Wij stellen de aansprakelijkstelling op en voeren het overleg met de leverancier en diens verzekeraar.
• Wij roepen uw leverancier in vrijwaring op als een afnemer u dagvaardt, zodat één rechter over beide geschillen beslist (artikel 210 Rv).

Samengevat

• Uw eigen leverancier spreekt u aan op grond van het contract: non-conformiteit (artikel 7:17 BW) en schadevergoeding (artikel 6:74 BW).
• De wettelijke productaansprakelijkheid (artikel 6:185 BW) dekt letsel en schade aan privézaken, niet zuivere bedrijfsschade.
• Een importeur van buiten de EU geldt als producent; een verkoper die een consument schadeloosstelde, heeft verhaal op zijn eigen verkoper (artikel 7:25 BW).
• Meld gebreken binnen bekwame tijd en bewaak de verjaringstermijnen van twee, drie en vijf jaar.
• Na een uitkering neemt uw verzekeraar uw vordering van rechtswege over (artikel 7:962 BW); het eigen risico vordert u zelf.

Veelgestelde vragen

Law & More adviseert ondernemers over aansprakelijkheid in de keten, van de aansprakelijkstelling tot de procedure bij de rechter. Meer over onze aanpak leest u op de pagina advocaat aansprakelijkheidsrecht en bij civiel recht.

Meer over hoe Law & More u hierbij helpt, leest u op de pagina bestuursrecht advocaat.