Recht op verblijf bij echtscheiding: wie blijft wonen?

Gepubliceerd op 28 september 2025 · Laatst bijgewerkt op 8 oktober 2026

Wie na een scheiding in de woning blijft, spreekt u bij voorkeur samen af en legt u vast in het echtscheidingsconvenant. Komt u er niet uit, dan kan de rechter tijdens de procedure een van u het tijdelijke, exclusieve gebruik van de woning toewijzen (artikel 822 lid 1 onder a Rv) en na de scheiding op verzoek bepalen dat die nog zes maanden mag blijven, tegen een redelijke vergoeding (artikel 1:165 BW).Er komt bij een scheiding ontzettend veel op u af, en snel duidelijkheid krijgen is voor de meeste mensen dan ook een eerste prioriteit. Het antwoord op de vraag wie er mag blijven wonen is niet altijd simpel en hangt af van uw situatie: heeft u een koop- of een huurhuis, en komt u er samen uit? Lukt dat niet, dan grijpt de rechter in.

Inhoudsopgave

Wie blijft er in het huis na de scheiding?

Dat spreekt u bij voorkeur samen af. Lukt dat niet, dan beslist de rechter na een belangenafweging, waarin het belang van de kinderen meestal het zwaarst weegt.

De vraag “wie houdt het huis?” is vaak de kern van de hele scheidingsprocedure. Deze beslissing raakt u niet alleen emotioneel, maar heeft ook grote financiële en praktische gevolgen. Het is de essentie van het recht op verblijf bij echtscheiding, en kan voor flink wat slapeloze nachten zorgen.In het ideale scenario maakt u hier samen afspraken over en legt u die vast in het echtscheidingsconvenant. De praktijk is vaak weerbarstiger, zeker met de huidige woningmarkt.

Hoe vaak blijft een van beiden in de koopwoning?

Dat gebeurt maar bij een minderheid van de scheidingen. De meeste ex-partners moeten op zoek naar nieuwe woonruimte.

De zoektocht naar een nieuwe woning na een scheiding is in Nederland een groot probleem. Volgens de Nationale Echtscheidingsmonitor 2023 had 58,1% van de scheidende stellen een koopwoning; slechts 16% daarvan koopt de ander daadwerkelijk uit, zodat één van beiden in het huis blijft. Dat betekent dat de meesten op zoek moeten naar iets nieuws, wat een flinke bron van spanning is. Meer dan de helft (52,4%) van de stellen ervaart daarbij veel tot zeer veel stress over de koopwoning. Door het woningtekort is een betaalbaar alternatief vinden voor velen lastig, en zoekt ongeveer één op de vijf gescheiden mensen moeizaam naar nieuwe woonruimte.

Het tijdelijk toewijzen van de woning door een rechter is geen definitieve verdeling van het bezit. Het is een noodmaatregel om in een hectische periode stabiliteit te bieden, zeker als er kinderen bij betrokken zijn.

Wie beslist over de woning?

In de eerste plaats beslist u samen. Komt u er niet uit, dan beslist de rechter.

Wie uiteindelijk bepaalt wie er mag blijven, hangt er dus vanaf of u er samen uitkomt. Deze tabel geeft een kort overzicht van wie de beslissing neemt, afhankelijk van uw woonsituatie.

Woonsituatie	Wie beslist in eerste instantie?	Wie beslist als u er niet uitkomt?
Koopwoning	U samen (in overleg)	De rechter
Huurwoning	U samen (in overleg)	De rechter (en de verhuurder)

Komt u er in onderling overleg niet uit, dan hakt de rechter de knoop door met een voorlopige voorziening. Deze praktische gids leidt u stap voor stap door de regels, procedures en aandachtspunten.

Wat betekent het verblijfsrecht juridisch?

Het recht op verblijf bij echtscheiding klinkt als een zwaar juridisch begrip, maar is in de praktijk vooral een tijdelijke noodoplossing. Het is geen definitieve verdeling van de woning, maar een instrument dat de rechter inzet om rust en duidelijkheid te scheppen in een periode vol emoties en onzekerheid.U kunt het vergelijken met een verkeersregelaar na een ongeluk: hij bepaalt niet waar de auto’s naartoe moeten, maar zorgt er wel voor dat de boel niet vastloopt en er geen verdere botsingen ontstaan. Zo geeft de rechter een van u tijdelijk het exclusieve gebruiksrecht van de woning, puur om een adempauze te creëren.Het gaat hierbij eigenlijk om twee verschillende, opeenvolgende regelingen, die in de praktijk vaak door elkaar lopen. Deze bevoegdheid van de rechter is netjes vastgelegd in de wet. Tijdens de echtscheidingsprocedure zelf kan de rechter op grond van artikel 822 lid 1 onder a Rv, bij wijze van voorlopige voorziening, bepalen wie de woning tijdelijk exclusief mag gebruiken. Deze voorziening geldt in beginsel voor de duur van de procedure. Zodra de echtscheiding is ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand, herleeft de vraag opnieuw: dan kan de rechter op verzoek op grond van artikel 1:165 BW bepalen dat de achterblijvende partner de bewoning nog zes maanden voortzet, tegen een redelijke vergoeding aan de andere echtgenoot.

Hoe lang geldt het verblijfsrecht?

Het gebruiksrecht geldt tijdens de procedure en daarna hoogstens zes maanden na inschrijving van de echtscheiding (artikel 1:165 BW). Daarna moet er een definitieve oplossing zijn.

Het belangrijkste doel is niet om een van u een voordeel te geven, maar om de meest stabiele en leefbare situatie te creëren gedurende de scheiding. Na de zes maanden van artikel 1:165 BW stopt de regeling automatisch. Tegen die tijd moet u samen een definitieve oplossing hebben gevonden: misschien wordt het huis verkocht, koopt een van u de ander uit, of komt het huurcontract op één naam te staan.

Dit recht is écht tijdelijk. Het geeft degene die blijft de tijd om zaken op orde te krijgen, maar lost de uiteindelijke verdeling van de woning niet op.

Hoe weegt de rechter de belangen?

De rechter maakt een zorgvuldige belangenafweging: de belangen van u en uw partner worden op een weegschaal gelegd om te zien welke oplossing op dat moment het meest redelijk is. Daarbij kijkt de rechter naar allerlei factoren:

Zijn er kinderen? Dit is vaak de belangrijkste vraag. Het belang van de kinderen om in hun vertrouwde omgeving te blijven, weegt bijna altijd het zwaarst; de rechter kijkt dan ook vooral wie de hoofdverzorger is.
Wie kan het betalen? De rechter onderzoekt wie van de twee de woonlasten, hypotheek of huur, realistisch gezien alleen kan dragen. Het heeft immers geen zin om iemand in het huis te laten wonen die dat financieel niet kan opbrengen.
Is er een alternatief? Wie heeft de beste kans om snel andere, passende woonruimte te vinden? Misschien kan een van u tijdelijk bij familie of vrienden terecht.
Zijn er bijzondere omstandigheden? Soms spelen er specifieke dingen mee, zoals een praktijk aan huis of dringende medische redenen.

De uiteindelijke beslissing wordt genomen op basis van redelijkheid en billijkheid. Dit betekent dat de uitkomst eerlijk en rechtvaardig moet voelen, gezien de unieke situatie. Het is geen wiskundige formule, maar een menselijke afweging. Hierna leest u hoe dit proces in de praktijk werkt voor koop- en huurwoningen.

Wat zijn de regels bij een koopwoning?

Bij een koopwoning koopt een van u de ander uit of verkoopt u de woning samen. Tot die tijd kan de rechter het tijdelijke gebruik aan een van u toewijzen.

Heeft u samen een koophuis, dan wordt de scheidingspuzzel een stuk ingewikkelder. U heeft er herinneringen gemaakt en voelt zich er thuis, maar tegelijkertijd hangen er zware financiële en juridische verplichtingen aan vast. Het recht op verblijf bij echtscheiding is hier onlosmakelijk verbonden met de harde realiteit van hypotheken, eigendom en de waarde van de woning.De vraag is dus niet alleen wie er mag blijven wonen, maar vooral: wie kán er blijven wonen? Voor de meeste mensen is het huis het grootste bezit, en de keuzes die u nu maakt, hebben grote gevolgen voor de toekomst van u beiden. U bent daarin niet de enige; een groot deel van de scheidende stellen worstelt met precies deze uitdaging. Zoals hierboven aangegeven, had volgens de Nationale Echtscheidingsmonitor 2023 58,1% van de scheidende stellen een koopwoning, en lukte het slechts 16% daarvan om de ander daadwerkelijk uit te kopen. Het CBS geeft hierover een analyse van de woonsituatie na een scheiding.

Kunt u de ander uitkopen?

Dat kan als de bank akkoord gaat dat u de hypotheek alleen draagt en u de uitkoopsom kunt financieren.

Meestal is de wens dat een van beiden de ander uitkoopt en de volledige eigenaar wordt. Dat geeft rust en stabiliteit, zeker als er kinderen zijn die dan in hun vertrouwde omgeving kunnen opgroeien. Maar zo simpel is het helaas niet: of dit lukt, hangt af van drie cruciale factoren.

De taxatiewaarde: een onafhankelijke taxateur bepaalt de actuele marktwaarde van het huis. Dit getal is het startpunt van de rekensom.
De uitkoopsom: dit is de helft van de overwaarde (de taxatiewaarde min de resterende hypotheek). De vertrekkende partner heeft recht op dit bedrag.
De goedkeuring van de bank: de hypotheekverstrekker beoordeelt of de blijvende partner de hypotheeklasten alleen kan dragen. Dit is vaak het grootste struikelblok.

Een voorwaarde is het ontslag uit de hoofdelijke aansprakelijkheid: een officieel document van de bank waarin staat dat de vertrekkende partner van de hypotheekverplichtingen wordt ontheven. Zonder dit document blijft u financieel medeverantwoordelijk, ook als u er niet meer woont.

Een voorbeeld ter illustratie: is uw huis getaxeerd op € 400.000 en staat er nog € 250.000 hypotheek open, dan is de overwaarde € 150.000. De vertrekkende partner heeft recht op de helft: € 75.000. De blijvende partner moet de bank dus overtuigen dat die de hypotheek van € 250.000 alleen kan dragen, én die € 75.000 kunnen financieren om de ander uit te kopen.

Wanneer verkoopt u de woning?

U verkoopt de woning samen als uitkopen financieel niet lukt of als u allebei ergens anders wilt beginnen.

Is uitkopen financieel geen optie, of willen u allebei ergens anders opnieuw beginnen? Dan is de verkoop van de woning de enige logische stap. Emotioneel kan dit zwaar zijn, maar het zorgt wel voor een schone financiële lei.Het verkoopproces moet u samen doorlopen: samen een makelaar kiezen, een vraagprijs bepalen en een bod accepteren. Na de verkoop wordt de resterende hypotheekschuld afgelost.

Is er overwaarde? Het bedrag dat overblijft na aflossing van de hypotheek wordt doorgaans eerlijk gedeeld.
Is er onderwaarde? Is de verkoopopbrengst lager dan de hypotheekschuld, dan blijft u samen met een restschuld zitten, ieder voor de helft verantwoordelijk.

Leg deze afspraken, inclusief de verdeling van de verkoopkosten zoals de courtage, vast in het echtscheidingsconvenant. Dat voorkomt discussie achteraf.

Wat zijn de regels bij een huurwoning?

Bij een huurwoning draait het om de vraag wie op het huurcontract staat; echtgenoten en geregistreerde partners zijn van rechtswege medehuurder. Komt u er niet uit, dan beslist de rechter wie de huur voortzet.

De spelregels voor een huurwoning bij een scheiding

Bij een huurwoning is de financiële puzzel vaak wat eenvoudiger dan bij een koophuis: geen gedoe met hypotheken en overwaarde. Toch is de vraag wie er mag blijven wonen minstens zo dringend en emotioneel; het gaat immers om uw thuis, de plek waar u zich veilig voelt. Om te bepalen wie er in de woning kan blijven, is er één cruciaal uitgangspunt: wie staat er op het huurcontract? Dat is de start van alles. Laten we de twee meest voorkomende situaties doornemen.

Wat als u allebei op het huurcontract staat?

Staat u allebei als hoofdhuurder op de overeenkomst? Dan heeft u in principe gelijke rechten: de woning is van u allebei.In het ideale geval komt u hier samen uit en legt u de afspraak vast in het echtscheidingsconvenant. De partner die vertrekt, doet dan officieel afstand van zijn of haar huurrechten. Maar we weten allemaal dat het niet altijd zo soepel loopt: als overleg onmogelijk blijkt, kan de rechter de knoop doorhakken. Hij of zij beslist dan wie de huurovereenkomst mag voortzetten.

Ook hier weegt de rechter de belangen van beide partners zorgvuldig af, op basis van redelijkheid en uw specifieke situatie.

De rechter kijkt daarbij onder meer naar:

Het belang van de kinderen: de ouder die de dagelijkse zorg draagt, krijgt vaak voorrang.
Binding met de buurt: wie heeft de sterkste connectie met werk, school of familie in de omgeving?
Kansen op nieuwe woonruimte: wie heeft, gelet op inkomen en inschrijfduur, de beste kans om snel iets anders te vinden?
Financiële draagkracht: wie kan de huur op de lange termijn alleen betalen?

Wat als slechts één van u op het huurcontract staat?

Bent u getrouwd of geregistreerd partner, dan bent u van rechtswege medehuurder (artikel 7:266 BW). U heeft dan dezelfde rechten als de hoofdhuurder.

Staat het huurcontract maar op één naam? Dan ligt het juridisch net even anders, maar geen paniek: dat betekent niet automatisch dat de ander geen rechten heeft. Bent u getrouwd of heeft u een geregistreerd partnerschap, dan bent u volgens de wet automatisch medehuurder, ook als uw naam nergens op het officiële contract te vinden is.Dit wettelijke medehuurderschap is een belangrijke vorm van bescherming: het geeft u dezelfde rechten en plichten als de hoofdhuurder. Bij een scheiding kunt u dus gewoon aanspraak maken op de woning. Beslist de rechter dat u als medehuurder mag blijven, dan wordt u de nieuwe hoofdhuurder en verliest uw ex-partner de huurrechten.

Wat moet u met de verhuurder regelen?

U laat het huurcontract na de definitieve afspraak op één naam zetten. Zo kan de vertrekkende partner niet meer voor de huur worden aangesproken.

Welk scenario ook op u van toepassing is, vergeet de verhuurder niet. Zodra er een definitieve afspraak is gemaakt, onderling of via de rechter, moet het huurcontract officieel worden aangepast. Dit is een cruciale stap: de vertrekkende partner moet formeel van het contract af. Dat is niet alleen een administratieve handeling, het zorgt er ook voor dat hij of zij in de toekomst niet meer aangesproken kan worden voor een huurachterstand.Stel samen een brief op, onderteken die allebei en stuur deze naar de verhuurder. Leg de situatie uit en vraag om het contract op één naam te zetten. Zo is alles netjes en voor iedereen helder geregeld.

Hoe wegen kinderen mee in de beslissing?

Het belang van de kinderen weegt meestal het zwaarst. De rechter wijst de woning vaak tijdelijk toe aan de ouder die de dagelijkse zorg heeft.

Zodra er kinderen in het spel zijn, kantelt de hele discussie over de echtelijke woning. De vraag is niet langer simpelweg “wie mag er blijven?”, maar verschuift naar een veel wezenlijker punt: wat is het beste voor de kinderen? Hun welzijn wordt dan de spil waar de beslissing van de rechter om draait. Dit uitgangspunt is diep geworteld in ons familierecht: de rechter zal er alles aan doen om de impact die een scheiding op kinderen heeft, zo klein mogelijk te houden. Stabiliteit en continuïteit zijn daarbij de sleutelwoorden; een verhuizing is voor een kind al een grote verandering, laat staan boven op de emotionele achtbaan van een scheiding.

Krijgt de hoofdverzorger voorrang?

In de praktijk betekent dit dat de rechter de woning meestal tijdelijk toewijst aan de ouder die de dagelijkse zorg voor de kinderen draagt: de zogenaamde hoofdverzorger. Het idee daarachter is eigenlijk heel logisch: als de kinderen in hun vertrouwde huis kunnen blijven, blijft een belangrijk stuk van hun wereld intact. Wat betekent dat concreet?

Dezelfde school en opvang: geen wisseling van school en vriendjes.
Sociaal leven: vrienden, sportclub en bekende gezichten in de buurt blijven behouden.
Minimale disruptie: geen extra stress van een verhuizing bovenop de scheiding zelf.

Deze focus op de kinderen betekent dat de financiële situatie of de persoonlijke wensen van de ouders soms op de tweede plaats komen. Zelfs als de andere partner bijvoorbeeld meer verdient, weegt het belang van de kinderen voor de rechter vaak zwaarder.

Welke rol speelt het ouderschapsplan?

De afspraken die u zelf maakt in het ouderschapsplan spelen hierin een cruciale rol. In dit document legt u vast hoe de zorg en de omgang met de kinderen verdeeld wordt. De ouder bij wie de kinderen de meeste tijd doorbrengen, staat daardoor juridisch gezien al een stuk sterker in de discussie over de woning.

De rechter ziet het belang van het kind vaak als de doorslaggevende factor. Een stabiele basis weegt zwaarder dan vrijwel elk ander argument.

Een voorbeeld ter illustratie: heeft u twee jonge kinderen en spreekt u in het ouderschapsplan af dat zij doordeweeks bij hun moeder wonen en in het weekend bij hun vader, dan heeft de moeder een sterk argument om het tijdelijke verblijfsrecht te krijgen, omdat zij de dagelijkse routine waarborgt.

Welke factoren weegt de rechter nog meer mee?

Hoewel het belang van de kinderen vooropstaat, maakt de rechter altijd een complete afweging van alle belangen. De financiële haalbaarheid blijft natuurlijk een belangrijke factor. De ouder die in het huis blijft, moet de woonlasten wel kunnen betalen. De tabel hieronder geeft de belangrijkste factoren weer die daarbij de revue passeren.

Factor	Wat de rechter onderzoekt
Belang van de kinderen	Wie is de hoofdverzorger? Kunnen de kinderen in hun vertrouwde omgeving blijven?
Financiële mogelijkheden	Wie kan de woonlasten (hypotheek of huur) realistisch dragen?
Binding met de woning	Wie heeft de sterkste sociale of economische band met het huis en de buurt?
Alternatieve woonruimte	Wie heeft de beste kans om snel een andere passende woning te vinden?
Specifieke omstandigheden	Spelen er bijzondere zaken, zoals ziekte, een praktijk aan huis of mantelzorg?

Kan de hoofdverzorger de lasten net niet alleen dragen, dan kan de vaststelling van partneralimentatie de doorslag geven. Zo wordt het verblijfsrecht een instrument om rust te creëren, allereerst voor de kinderen en zo ook voor de ouders.

Hoe pakt u het regelen van de woning aan?

U gaat eerst het gesprek aan, brengt uw financiën in kaart, schakelt op tijd hulp in en legt elke afspraak schriftelijk vast.

Het kan een emotionele rollercoaster zijn, maar met een slim stappenplan houdt u het hoofd koel en de boel overzichtelijk. U bent niet de enige die hiermee worstelt. Jaarlijks laten tienduizenden stellen in Nederland zich scheiden, en hoewel dat aantal de laatste jaren licht daalt, worden de situaties rondom de woning er niet simpeler op.Een goede voorbereiding is echt het halve werk. Doorloop deze stappen om het proces in goede banen te leiden en onnodige conflicten te voorkomen:

Ga het gesprek aan, als dat even kan: probeer, voordat de spanningen hoog oplopen, met uw ex-partner te praten. Wat wilt u, wat wil de ander, en wat is voor u beiden financieel haalbaar? Een open gesprek kan de eerste stap zijn naar een oplossing waar geen rechter aan te pas hoeft te komen.
Duik in de papieren: breng uw financiële situatie volledig in kaart. Denk aan hypotheekpapieren, een recent taxatierapport, het huurcontract, loonstroken en een overzicht van alle vaste lasten. Zonder deze cijfers kunt u geen zinnige beslissing nemen, niet met uw ex, niet met de bank en al helemaal niet bij de rechter.
Schakel op tijd professionele hulp in: wacht niet tot de situatie escaleert. Komt u er samen uit, dan is een mediator een uitstekende keuze. Lukt praten echt niet meer, dan geeft een gespecialiseerde familierechtadvocaat u direct duidelijkheid over uw rechten en kan diegene voor u een verzoek indienen bij de rechtbank.
Zet alles, maar dan ook alles, op papier: een mondelinge afspraak is in deze situatie helaas weinig waard. Leg elke beslissing vast, of het nu in een e-mail is, een tijdelijke overeenkomst, of uiteindelijk in het definitieve echtscheidingsconvenant. Zo voorkomt u eindeloze discussies achteraf.

Trap niet in de valkuil van een mondelinge belofte. Veel mensen denken dat een toezegging van hun ex-partner bindend is, maar zonder iets op papier staat u juridisch met lege handen. Dit kan tot teleurstelling en financiële ellende leiden.

Welke fouten maken mensen vaak?

De meest gemaakte fouten zijn de woonlasten onderschatten, de bank te laat betrekken en beslissen op emotie.

Het traject rondom de woning is bezaaid met valkuilen. Wees u bewust van de meest gemaakte fouten, zodat u ze kunt omzeilen.

De financiële gevolgen onderschatten: het is verleidelijk om zich alleen te richten op de vraag wie er in het huis mag blijven. Maar kunt u de hypotheek of huur écht alleen opbrengen, inclusief de gemeentelijke belastingen, het onderhoud en de energierekening? Reken het tot op de laatste euro na.
De bank vergeten te bellen: heeft u een koophuis, dan moet de bank direct worden betrokken. Zonder hun officiële toestemming en het ontslag uit de hoofdelijke aansprakelijkheid voor de vertrekkende partner, is de uitkoop niet rond. Dit is een cruciale stap.
Beslissen met uw hart in plaats van uw hoofd: probeer emotie en ratio te scheiden. Vechten voor het huis puur uit principe, terwijl u weet dat het financieel onverantwoord is, kan u op de lange termijn veel meer kosten dan alleen geld. Het levert vooral stress en slapeloze nachten op.

Veelgestelde vragen over het verblijfsrecht en de woning

Een scheiding roept een hoop vragen op, zeker als het om de woning gaat. Wie mag er blijven? Voor hoe lang? En wat als de ander niet meewerkt? Hieronder beantwoorden wij de vragen die in de praktijk het vaakst terugkomen.

Hoe lang mag ik in het huis blijven wonen na de uitspraak?

De rechter kan u op verzoek een adempauze van zes maanden gunnen (artikel 1:165 BW). Deze termijn start op het moment dat de scheiding officieel is ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand, dus niet direct na de uitspraak zelf.

Deze zes maanden zijn bedoeld om rust te creëren en een definitieve oplossing voor de woning te vinden. Soms is er meer tijd nodig: in uitzonderlijke gevallen kunt u samen een langere periode afspreken of de rechter vragen om een verlenging, maar ga er niet vanuit dat dit zomaar lukt.

Moet ik mijn ex-partner betalen als ik in het huis blijf?

Ja, meestal wel. De partner die in het huis blijft, moet de vertrekkende partner een gebruiksvergoeding betalen. Zie het als een soort huur die u betaalt voor het deel van de woning dat eigenlijk van uw ex is: hij of zij kan er immers geen gebruik meer van maken.

Hoe hoog die vergoeding is, bepaalt de rechter. Bij een koopwoning kijkt men vaak naar de helft van de hypotheekrente en de overwaarde. Woont u in een huurhuis, dan is de vergoeding meestal de helft van de kale huur.

Een gebruiksvergoeding is iets anders dan alimentatie: het is een zakelijke vergoeding voor het woongenot, los van partner- of kinderalimentatie.

Wat kan ik doen als mijn ex-partner weigert te vertrekken?

De uitspraak van de rechter is bindend. Heeft u het recht gekregen om in de woning te blijven, dan móét uw ex-partner vertrekken. Doet hij of zij dat niet, dan staat u gelukkig niet met lege handen: met de officiële uitspraak in de hand kunt u een deurwaarder inschakelen. Deze zal uw ex-partner sommeren om te vertrekken.

In het uiterste, en meest vervelende, geval kan de deurwaarder de woning zelfs laten ontruimen, eventueel met hulp van de politie. Het is een harde maatregel, maar wel de ultieme stok achter de deur.

Mag ik de sloten vervangen als ik het verblijfsrecht heb gekregen?

Ja, dat mag. Zodra de rechter heeft beslist dat u het exclusieve gebruiksrecht heeft en de termijn is ingegaan, mag u de sloten van de deuren vervangen. Uw ex-partner heeft vanaf dat moment geen recht meer om de woning zomaar binnen te stappen.

Het vervangen van de sloten is vaak een praktische en duidelijke stap. Het biedt de rust en privacy die u in deze onzekere periode nodig heeft, en markeert het begin van de nieuwe, tijdelijke situatie.

Wat kunnen wij voor u doen bij het verblijf in de echtelijke woning?

Als familierechtadvocaat helpen wij u de woonsituatie tijdens en na de scheiding te regelen.

Wij dienen een verzoek om een voorlopige voorziening in voor het tijdelijke, exclusieve gebruik van de woning (artikel 822 lid 1 onder a Rv), of voeren verweer tegen zo’n verzoek.
Wij verzoeken de rechter om bewoning gedurende zes maanden na inschrijving van de echtscheiding en stellen de hoogte van de redelijke vergoeding aan de orde (artikel 1:165 BW).
Wij beoordelen bij een huurwoning uw positie als (mede)huurder en vragen de rechter zo nodig te bepalen wie de huur voortzet (artikel 7:266 BW).
Wij rekenen de uitkoopsom na en leggen uitkoop of verkoop en het ontslag uit de hoofdelijke aansprakelijkheid vast in het echtscheidingsconvenant.
Wij stemmen de afspraken over de woning af op het ouderschapsplan en de alimentatie.

Samengevat

Het recht op verblijf bij echtscheiding is een tijdelijke voorziening, geen definitieve oplossing. De belangrijkste punten op een rij:

Komt u er samen niet uit, dan kan de rechter tijdens de procedure op grond van artikel 822 lid 1 onder a Rv het exclusieve gebruiksrecht van de woning toewijzen.
Na inschrijving van de echtscheiding kan de rechter op verzoek bepalen dat u nog zes maanden in de woning blijft, tegen een redelijke vergoeding (artikel 1:165 BW).
Bij een koopwoning draait het om uitkopen of verkopen; bij een huurwoning om wie op het contract staat en, bij huwelijk of geregistreerd partnerschap, om het medehuurderschap.
Zijn er kinderen, dan weegt hun belang en de positie van de hoofdverzorger meestal het zwaarst.
Leg elke afspraak schriftelijk vast, bij voorkeur in het echtscheidingsconvenant.

Meer over hoe Law & More u hierbij helpt, leest u op de pagina scheidingsadvocaat.

Recht op verblijf bij echtscheiding: wie blijft in de woning?