Zwijgrecht: wanneer zwijgt u en wanneer kunt u beter verklaren?

Gepubliceerd op 15 november 2025 · Laatst bijgewerkt op 6 oktober 2026

Als verdachte bent u nooit verplicht vragen van de politie, de officier van justitie of de rechter te beantwoorden: dat staat in artikel 29 lid 2 van het Wetboek van Strafvordering. Of zwijgen verstandig is, hangt af van het bewijs in uw zaak; ligt er veel bewijs of hebt u een controleerbaar alibi, dan kan een verklaring juist in uw voordeel werken.

De keuze tussen zwijgen en verklaren kan het verschil maken tussen een sepot en een dagvaarding, of tussen een lichte en een zware straf. Hieronder leest u wat het zwijgrecht precies inhoudt, wanneer zwijgen verstandig is, wanneer u beter wel kunt verklaren en welke fouten verdachten vaak maken.

Wat is het zwijgrecht?

Het zwijgrecht betekent dat u als verdachte niet hoeft te antwoorden op vragen over het strafbare feit. Het geldt vanaf het eerste politieverhoor tot en met de zitting bij de rechter.

Het recht volgt uit het beginsel dat niemand hoeft mee te werken aan zijn eigen veroordeling. Juristen noemen dat het nemo-teneturbeginsel: niemand is gehouden zichzelf te belasten. Het Openbaar Ministerie (OM) moet de schuld bewijzen, niet de verdachte zijn onschuld.

Wat zegt de wet?

Volgens artikel 29 lid 2 Sv is de verdachte niet tot antwoorden verplicht. Voordat het verhoor begint, moet de verhoorder dat meedelen, en die mededeling komt in het proces-verbaal. Dat heet de cautie.

Artikel 29 lid 1 Sv voegt daar een tweede waarborg aan toe. De verhoorder mag niets doen om een verklaring te krijgen die niet in vrijheid is afgelegd. Dat verbiedt dwang, bedreiging en misleidende beloftes. Het zwijgrecht vloeit daarnaast voort uit artikel 6 van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens (EVRM), het recht op een eerlijk proces.

U hoeft niet alles of niets te kiezen. U mag per vraag beslissen of u antwoordt. U mag ook eerst zwijgen en later alsnog verklaren, of andersom.

Waarvoor dient het zwijgrecht?

Het zwijgrecht beschermt u tegen de overmacht van de overheid. Politie en justitie hebben veel middelen om bewijs te verzamelen, en een verhoor is voor de meeste mensen een stressvolle situatie. Wie onder druk praat, zegt soms dingen die niet kloppen of die verkeerd worden begrepen.

Door te zwijgen voorkomt u dat u zelf bewijs tegen uzelf levert. U houdt ook de ruimte om eerst met een advocaat te overleggen en het dossier te bekijken. Het recht geldt bij elk strafbaar feit, van een lichte overtreding tot een zwaar misdrijf.

Bij wie geldt het zwijgrecht?

Het zwijgrecht geldt tegenover iedereen die u als verdachte verhoort: de politie, de officier van justitie, de rechter-commissaris en de rechter op de zitting. Bij de politie kunt u vanaf het begin, met uitzondering van vragen naar uw identiteit, alle vragen weigeren.

Agenten mogen vragen blijven stellen, maar niemand kan u dwingen te antwoorden. Let wel op: wat u buiten het formele verhoor tegen een agent zegt, kan ook in een proces-verbaal terechtkomen. Een opmerking in de politieauto of in de cel is dus niet zonder risico.

Moet u wel uw naam opgeven?

Ja. Het zwijgrecht geldt voor vragen over het strafbare feit, niet voor vragen naar uw identiteit.

Volgens artikel 27a Sv vraagt de politie de verdachte naar zijn naam, voornamen, geboorteplaats en geboortedatum, het adres waarop hij staat ingeschreven en het adres waar hij feitelijk verblijft. De politie onderzoekt daarbij ook uw identiteitsbewijs. Die gegevens moet u geven; het tonen van een identiteitsbewijs is bovendien een wettelijke plicht, waarvan de schending volgens artikel 447e Wetboek van Strafrecht strafbaar is. Wie een valse naam opgeeft, maakt het alleen maar erger. Geef uw personalia dus gewoon op, en beroep u daarna op uw zwijgrecht voor alle vragen over de zaak zelf.

Welke rechten hebt u bij een politieverhoor?

Naast het zwijgrecht hebt u recht op een advocaat, op informatie over de verdenking en, als u de taal niet goed spreekt, op een tolk. Een aangehouden verdachte mag voor het eerste verhoor met een advocaat overleggen.

Volgens artikel 28c Sv duurt dat overleg ten hoogste een half uur. Op verzoek kan het met ten hoogste een half uur worden verlengd, tenzij het onderzoeksbelang zich daartegen verzet. Het overleg is vertrouwelijk: de politie mag niet weten wat u met uw advocaat bespreekt.

Een aangehouden verdachte mag zijn advocaat ook bij het verhoor zelf laten aanwezig zijn. De advocaat mag opmerkingen maken en vragen stellen op de momenten die de wet daarvoor geeft. Meer daarover leest u in ons artikel over een verhoor zonder advocaat. U mag tijdens het verhoor om een pauze vragen. De politie moet u ook vertellen van welk feit u wordt verdacht.

Bent u niet aangehouden, maar hebt u een uitnodiging voor een verhoor gekregen, dan mag u vooraf ook een advocaat raadplegen en hem bij het verhoor laten aanwezig zijn. Het zwijgrecht geldt dan op precies dezelfde manier. Neem de uitnodiging serieus en bespreek haar vóór het verhoor met een advocaat: ook een verhoor als verdachte zonder aanhouding kan tot een strafbeschikking of dagvaarding leiden.

Welke informatie krijgt u van de politie?

Bij een staandehouding moet de politie u vertellen van welk strafbaar feit u wordt verdacht. Wordt u aangehouden, dan krijgt u volgens artikel 27c Sv ook een schriftelijke mededeling van uw rechten.

Daarin staan onder meer het recht op rechtsbijstand, het recht op een tolk, het recht om de processtukken in te zien en het zwijgrecht. Lees die verklaring rustig door. Begrijpt u iets niet, vraag dan om uitleg of om een tolk. U kunt pas een goede keuze maken tussen zwijgen en verklaren als u weet waarvan u wordt verdacht.

Wat zegt de rechtspraak over een verhoor zonder advocaat?

Een aangehouden verdachte heeft recht op een advocaat voordat het eerste verhoor begint. De Hoge Raad heeft dat in 2009 bepaald, in navolging van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens in de zaak Salduz tegen Turkije.

In het arrest van 30 juni 2009 (ECLI:NL:HR:2009:BH3079) oordeelde de Hoge Raad dat een verklaring die zonder die consultatie is afgelegd, in de regel niet als bewijs mag worden gebruikt. Sinds 1 maart 2017 staat het recht op een advocaat in de wet. Volgens artikel 28d Sv mag de advocaat ook het verhoor zelf bijwonen en daaraan deelnemen, als u daarom vraagt.

U kunt afstand doen van deze rechten. Volgens artikel 28a Sv moet die afstand vrijwillig en ondubbelzinnig zijn, en moet de politie u wijzen op de gevolgen. U mag de afstand later weer intrekken. Hebt u bij de aanhouding gezegd dat u geen advocaat wilt, dan kunt u daar dus op terugkomen.

Wat als u minderjarig bent?

Een minderjarige verdachte die is aangehouden, kan geen afstand doen van het recht op een gesprek met een advocaat voor het verhoor. Dat staat in artikel 489 lid 2 Sv.

De politie moet voor een minderjarige dus altijd een advocaat laten komen. Bij het verhoor kan daarnaast een ouder of een andere vertrouwenspersoon aanwezig zijn. Het zwijgrecht geldt voor een minderjarige precies zoals voor een volwassene. Ouders doen er goed aan hun kind daar vooraf op te wijzen, en niet zelf aan te dringen op een verklaring.

Controleer wat er in het proces-verbaal staat

Kiest u ervoor wel te verklaren, dan moet de politie uw verklaring volgens artikel 29a Sv zoveel mogelijk in uw eigen woorden opnemen. U en uw advocaat mogen opmerkingen maken over de weergave.

Worden die opmerkingen niet overgenomen, dan moeten ze wel in het proces-verbaal worden vermeld. Lees de verklaring daarom zorgvuldig na voordat u tekent. Een samenvatting in de woorden van de verbalisant kan een andere lading krijgen dan u bedoelde. Staat er iets dat u niet zo hebt gezegd, laat dat dan aanpassen of noteren. U bent niet verplicht de verklaring te ondertekenen.

Wanneer is zwijgen verstandig?

Zwijgen is vooral verstandig in het begin van het onderzoek, als u nog niet weet welk bewijs er ligt. Ook bij zwak of onduidelijk bewijs en in zaken met meerdere verdachten is zwijgen vaak de veiligste keuze.

Direct na de aanhouding

Na uw aanhouding mag u meteen zwijgen, ook nog voordat u een advocaat hebt gesproken. De politie moet u voor het verhoor op het zwijgrecht wijzen. Maak gebruik van het recht om eerst met een advocaat te overleggen. In die eerste uren weet u vaak niet wat de politie al weet, en een overhaaste verklaring is later moeilijk terug te draaien.

Tijdens het verhoor op het politiebureau

Op het politiebureau moet u snel kiezen. Zwijgen heeft daar drie voordelen: u zegt niets belastends, u krijgt tijd om met uw advocaat het dossier te bekijken, en u kunt later alsnog verklaren. De politie moet uw keuze respecteren. Houdt u vast aan het zwijgrecht, dan wordt het verhoor vaak kort gehouden.

U mag ook op sommige vragen zwijgen en andere beantwoorden. Dat is niet zonder risico, zoals hieronder blijkt. Bespreek vooraf met uw advocaat welke vragen u wel beantwoordt.

Bij weinig of onduidelijk bewijs

Ligt er weinig bewijs, dan kan een verklaring het OM juist het ontbrekende stuk geven. Denk aan een zaak waarin alleen een aangifte ligt, zonder getuigen of camerabeelden. Een verklaring waarin u bevestigt dat u ter plaatse was, kan dan het bewijs rond maken. Zwijgt u, dan moet het OM het bewijs uit andere bronnen halen. Lukt dat niet, dan kan de zaak eindigen in een sepot of een vrijspraak.

In zaken met meerdere verdachten is voorzichtigheid extra geboden. Een verklaring kan anderen belasten, of door anderen worden weersproken. Ook bij ingewikkelde feiten, zoals fraudezaken, is het verstandig eerst het dossier te kennen.

Overleg met uw advocaat

Een strafrechtadvocaat kan inschatten of zwijgen in uw situatie verstandig is. Hij kijkt naar de sterkte van het bewijs, het risico dat u uzelf belast en de vraag of meewerken iets oplevert bij de strafmaat. Duikt later nieuw bewijs op, dan kan de strategie veranderen. Die afweging maakt u samen, en de keuze blijft altijd de uwe.

Wanneer kunt u beter wel verklaren?

Een verklaring kan in uw voordeel werken als het bewijs overweldigend is, als u een controleerbaar alibi hebt of als getuigen of medeverdachten een onjuist beeld geven. Bereid zo’n verklaring altijd voor met uw advocaat.

Als het bewijs overweldigend is

Liggen er camerabeelden, DNA-sporen en getuigenverklaringen die allemaal dezelfde kant op wijzen, dan heeft ontkennen of zwijgen weinig zin. Een eerlijke verklaring geeft u de kans uit te leggen hoe het zo is gekomen. De rechter kan meewegen dat u verantwoordelijkheid neemt.

Een verklaring geeft de rechter ook een beeld van u als persoon. U kunt persoonlijke omstandigheden toelichten, zoals financiële problemen of druk vanuit uw omgeving. Zulke omstandigheden kunnen een rol spelen bij de keuze tussen een onvoorwaardelijke en een voorwaardelijke straf. Een uitkomst is daarmee nooit gegarandeerd.

Als u uw onschuld kunt onderbouwen

Wie onschuldig is en dat kan onderbouwen, heeft vaak meer te winnen dan te verliezen bij een verklaring. Een controleerbaar alibi kan de verdenking snel wegnemen. Dan gaat het om concrete tijden en plaatsen, de namen van mensen die het kunnen bevestigen en stukken zoals bonnetjes, pinbetalingen of foto’s.

De verklaring moet wel kloppen. Kleine onjuistheden kunnen later uw geloofwaardigheid ondermijnen, ook als ze onschuldig zijn. Een advocaat kan helpen de verklaring voor te bereiden, zodat u de details vooraf op een rij hebt. Meer over bewijs van onschuld leest u in ons artikel verdacht maar onschuldig.

Als getuigen of medeverdachten een ander verhaal vertellen

Wijzen medeverdachten naar u, of vergissen getuigen zich, dan blijft hun verhaal onweersproken als u zwijgt. De rechter hoort dan alleen hun versie. Een eigen verklaring kan tegenstrijdigheden blootleggen. Mensen onthouden gebeurtenissen bovendien vaak anders dan ze zijn gegaan. Over de positie van getuigen leest u meer in ons artikel over getuigen in strafzaken.

Het moment is daarbij belangrijk. Wacht u tot de zitting, dan kan de rechter zich afvragen waarom u niet eerder met uw lezing kwam. Een verklaring die pas na het lezen van het hele dossier komt, kan minder overtuigend overkomen. Bespreek daarom met uw advocaat wanneer u verklaart.

Welke voordelen heeft zwijgen?

Zwijgen voorkomt dat u bewijs tegen uzelf levert, en het geeft u tijd om eerst het dossier te leren kennen. U houdt zelf de regie over het moment en de inhoud van een eventuele verklaring.

Geen bewijs tegen uzelf

Alles wat u in een verhoor zegt, kan later als bewijs worden gebruikt. Onder spanning leggen verdachten soms tegenstrijdige verklaringen af, bevestigen zij details die de politie nog niet wist of belasten zij anderen. Zwijgen dwingt het OM de zaak op ander bewijs te bouwen. Is dat bewijs onvoldoende, dan volgt geen veroordeling. Meer over wat als bewijs mag dienen, leest u in ons artikel over bewijs in de rechtszaal.

Eerst het dossier, dan de strategie

Pas als uw advocaat het dossier heeft ingezien, wordt duidelijk welk bewijs justitie heeft verzameld. Dan kunt u samen inschatten of zwijgen verstandig blijft of dat een verklaring meer oplevert. Uw advocaat kan ook beoordelen of getuigenverklaringen kloppen en welke vragen u beter wel of niet beantwoordt.

Verklaren op een later moment

Wie eerst zwijgt, kan later alsnog verklaren: bij een volgend verhoor, bij de rechter-commissaris of op de zitting. Een goed voorbereide verklaring kan meer indruk maken dan een overhaaste reactie in het eerste verhoor. Houd er wel rekening mee dat een late verklaring kritisch wordt bekeken, zoals hierboven beschreven.

Welke nadelen en risico’s heeft zwijgen?

Zwijgen mag op zichzelf niet als bewijs van schuld dienen. Toch kan het gevolgen hebben: de rechter kan in bepaalde situaties meewegen dat u geen uitleg gaf, en u mist de kans om uw kant te laten zien.

Als het bewijs om een verklaring vraagt

De rechter mag uit zwijgen alleen geen schuld afleiden. Ligt er wel sterk bewijs dat om een verklaring vraagt, dan mag de rechter volgens vaste rechtspraak meewegen dat u die verklaring niet hebt gegeven. Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens heeft dat in de zaak Murray tegen het Verenigd Koninkrijk (1996) aanvaard. Een voorbeeld: de verdachte wordt aangetroffen met gestolen goederen en geeft geen enkele uitleg waar die vandaan komen.

Kan zwijgen leiden tot voorlopige hechtenis?

Nee, zwijgen is op zichzelf geen grond om u in voorlopige hechtenis te nemen. Over voorlopige hechtenis beslissen de rechter-commissaris en de rechtbank aan de hand van wettelijke gronden, zoals vluchtgevaar of het onderzoeksbelang. Zwijgen is geen grond voor voorarrest. In de praktijk kan het onderzoek wel langer duren als de politie alle informatie uit andere bronnen moet halen. Of dat in uw zaak speelt, kan uw advocaat inschatten.

Krijgt u na vrijspraak of sepot een schadevergoeding?

Na een vrijspraak of sepot kunt u volgens de artikelen 533 en volgende Sv een vergoeding vragen voor de tijd die u vastzat. De rechter beslist daarover op grond van billijkheid. Daarbij kan meewegen of u door uw eigen houding hebt bijgedragen aan de verdenking of aan de duur van de vrijheidsbeneming. Zwijgen sluit een vergoeding niet uit, maar het kan wel een rol spelen.

Leidt zwijgen tot een zwaardere straf?

Zwijgen mag op zichzelf niet leiden tot een zwaardere straf. Wel mist u de kans om omstandigheden aan te voeren die tot strafvermindering kunnen leiden, zoals berouw of een persoonlijke toelichting. Bij de strafmaat kijkt de rechter naar de ernst van het feit en naar de persoon van de verdachte. Weet de rechter weinig over u, dan kan hij met die tweede factor weinig doen. Meer over de factoren bij de strafmaat leest u in een apart artikel.

Wat is het verschil tussen zwijgrecht en verschoningsrecht?

Het zwijgrecht geldt voor de verdachte. Het verschoningsrecht geldt voor getuigen die in een bijzondere positie verkeren, zoals naaste familie van de verdachte of beroepsbeoefenaren met een geheimhoudingsplicht.

Een getuige is in beginsel verplicht te verklaren bij de rechter-commissaris of de rechter. Het verschoningsrecht is een uitzondering op die plicht. Het beschermt vertrouwensrelaties en voorkomt dat iemand zijn eigen familie moet belasten.

Volgens artikel 217 Sv kunnen naaste familieleden van de verdachte zich verschonen, zoals ouders, kinderen, broers en zussen, en de echtgenoot of geregistreerd partner, ook als het huwelijk is geëindigd. Volgens artikel 218 Sv hebben mensen met een beroepsgeheim een verschoningsrecht voor wat hun in die hoedanigheid is toevertrouwd. Denk aan advocaten, artsen, notarissen en geestelijken. Volgens artikel 219 Sv mag een getuige ook weigeren een vraag te beantwoorden als hij zichzelf of een naast familielid daarmee blootstelt aan strafvervolging.

De rechter beoordeelt of een beroep op het verschoningsrecht terecht is. Een verschoningsgerechtigde getuige hoeft dus geen vragen te beantwoorden die onder zijn recht vallen. Het zwijgrecht van de verdachte is ruimer: hij hoeft over de verdenking niets te zeggen en hoeft niet uit te leggen waarom. Alleen vragen naar zijn identiteit moet hij beantwoorden.

Wat gebeurt er na het politieverhoor?

De politie stuurt het proces-verbaal naar het OM. De officier van justitie beslist daarna of hij de zaak seponeert, zelf een straf oplegt met een strafbeschikking of u dagvaardt.

Hoe beslist het Openbaar Ministerie over uw zaak?

De officier van justitie kiest op basis van het hele dossier tussen een sepot, een strafbeschikking en een dagvaarding. De officier van justitie weegt de verklaringen van verdachten en getuigen, het technisch bewijs zoals camerabeelden of DNA, en de betrouwbaarheid daarvan. Er is geen vaste wettelijke termijn waarbinnen die beslissing moet vallen. Het kan weken tot maanden duren, afhankelijk van de zaak.

Bij een sepot stopt de zaak zonder rechter. Een sepot kan komen door onvoldoende bewijs of omdat vervolging niet opportuun is. Bij lichtere feiten kan de officier een strafbeschikking uitvaardigen, bijvoorbeeld een geldboete of een taakstraf. Daartegen kunt u binnen veertien dagen verzet doen. Bij ernstiger zaken volgt een dagvaarding voor de politierechter of de meervoudige strafkamer.

Wat gebeurt er op de zitting?

Op de zitting behandelt de rechter het dossier. Getuigen kunnen worden gehoord, de officier van justitie houdt zijn requisitoir en uw advocaat voert het pleidooi. U mag ook op de zitting nog zwijgen, of juist alsnog verklaren. Aan het eind krijgt u het laatste woord. Hoe een zitting verloopt, leest u in ons artikel hoe verloopt een rechtszaak.

Hoe kan de strafzaak aflopen?

De rechter kan u vrijspreken, ontslaan van alle rechtsvervolging of veroordelen. De rechter kan u vrijspreken als het bewijs onvoldoende is. Hij kan u ontslaan van alle rechtsvervolging als het feit wel bewezen is, maar niet strafbaar of u niet toe te rekenen. Bij een veroordeling bepaalt de rechter de straf. Daarbij kijkt hij naar de ernst van het feit, de omstandigheden en uw persoon, waaronder eerdere veroordelingen. Meer daarover leest u in ons artikel over de keuze tussen taakstraf, geldboete of gevangenisstraf.

Welke fouten maken verdachten vaak?

De meest gemaakte fouten zijn half verklaren, toegeven aan druk en praten buiten het verhoor. Wie zwijgt, doet dat het best vanaf het begin en consequent.

Hoe beroept u zich op uw zwijgrecht?

Kiest u voor zwijgen, zeg dat dan aan het begin van het verhoor, bijvoorbeeld met de zin “Ik beroep mij op mijn zwijgrecht”. U hoeft niet uit te leggen waarom. Reageer niet op losse opmerkingen of provocaties. Een korte reactie als “dat klopt niet” komt in het proces-verbaal en kan later een rol spelen.

Hoe gaat u om met druk tijdens het verhoor?

Blijf bij uw keuze: de verhoorder mag aandringen, maar mag u niet dwingen, bedreigen of misleiden. Verhoorders gebruiken verschillende technieken om een verdachte aan het praten te krijgen. Zij kunnen zeggen dat zwijgen verdacht overkomt, dat meewerken strafvermindering oplevert of dat er al genoeg bewijs ligt. Ook een beroep op de gevoelens van het slachtoffer komt voor. Zulke technieken zijn binnen grenzen toegestaan. Dwang, bedreiging en misleidende beloftes zijn volgens artikel 29 lid 1 Sv verboden.

U hoeft niet in te gaan op zulke opmerkingen. U mag de tijd nemen om na te denken, om een pauze vragen en overleggen met uw advocaat. Vindt u dat de verhoorder over de grens ging, meld dat dan aan uw advocaat. Die kan dat later aan de rechter voorleggen.

Waarom is half verklaren riskant?

Een gedeeltelijke verklaring kan u alsnog belasten en uw geloofwaardigheid later aantasten. Wie een deel van de vragen beantwoordt, denkt vaak alleen onschuldige informatie te geven. Dat pakt soms anders uit. U bevestigt bijvoorbeeld dat u ter plaatse was, of u raakt later in tegenspraak met nieuw bewijs. De rechter kan een selectieve verklaring bovendien minder geloofwaardig vinden. Bespreek daarom vooraf met uw advocaat welke vragen u wel beantwoordt, en waarom.

Een voorbeeld: half verklaren na een vechtpartij

Een verdachte wordt aangehouden na een vechtpartij bij een café. In het eerste verhoor zegt hij alleen dat hij “er wel bij was, maar niets heeft gedaan”. Later blijkt van camerabeelden dat hij wel betrokken was, maar in een situatie die op noodweer kan wijzen. Zijn eerste, onvolledige verklaring maakt dat verweer moeilijker, omdat hij nu zijn eerdere lezing moet uitleggen. Had hij eerst gezwegen en het dossier afgewacht, dan had hij één samenhangende verklaring kunnen geven.

Een tweede voorbeeld: de uitnodiging per brief

Een werknemer krijgt een brief van de politie met een uitnodiging voor een verhoor als verdachte van verduistering bij haar werkgever. Zij is niet aangehouden en denkt dat een kort gesprek de zaak wel oplost.

Met haar advocaat besluit zij eerst te vragen welke stukken er liggen. Uit de aangifte blijkt dat de werkgever vooral naar kasverschillen verwijst, zonder dat duidelijk is wie toegang tot de kas had. In het verhoor beroept zij zich op haar zwijgrecht. Later, als het dossier compleet is, legt zij samen met haar advocaat een schriftelijke verklaring af met stukken over de werkroosters. Een uitkomst is daarmee niet zeker, maar zij bepaalt zelf wanneer en met welke onderbouwing zij haar kant van het verhaal vertelt.

Wat kunnen wij voor u doen bij het zwijgrecht en een politieverhoor?

Bij een verhoor als verdachte telt vooral de voorbereiding. Wij helpen u daarbij als volgt.

• Wij overleggen vóór het eerste verhoor met u, in de consultatie van artikel 28c Sv, over de vraag of u zwijgt of verklaart.
• Wij wonen op uw verzoek het verhoor bij (artikel 28d Sv) en letten erop dat de cautie is gegeven en dat er geen ongeoorloofde druk wordt uitgeoefend.
• Wij vragen de processtukken op en beoordelen welk bewijs er ligt voordat u een verklaring aflegt.
• Wij bereiden een eventuele verklaring met u voor en controleren of het proces-verbaal uw woorden juist weergeeft (artikel 29a Sv).
• Wij toetsen of een verklaring die zonder advocaat of zonder cautie is afgelegd als bewijs mag worden gebruikt, en voeren zo nodig dat verweer.
• Wij dienen na een vrijspraak of sepot binnen de termijn van drie maanden een verzoek om schadevergoeding in (artikelen 533 en 534 Sv).

Samengevat

• Volgens artikel 29 lid 2 Sv bent u als verdachte nooit verplicht te antwoorden; de verhoorder moet u daar vooraf op wijzen.
• Een aangehouden verdachte mag voor het eerste verhoor een half uur met een advocaat overleggen, met een mogelijke verlenging van een half uur.
• Zwijgen is vaak verstandig zolang u het dossier niet kent; bij sterk bewijs of een controleerbaar alibi kan verklaren meer opleveren.
• Zwijgen mag niet op zichzelf als bewijs dienen, maar als het bewijs om een uitleg vraagt, mag de rechter meewegen dat die uitblijft.
• Het verschoningsrecht is iets anders: het geldt voor getuigen, zoals naaste familie en beroepsbeoefenaren met een geheimhoudingsplicht.

Veelgestelde vragen

Of zwijgen in uw zaak verstandig is, hangt af van het dossier. Law & More staat verdachten bij voor en tijdens het verhoor; zie onze pagina over een advocaat bij een politieverhoor en onze praktijk strafrecht. Twijfelt u over uw positie? Leg uw situatie aan ons voor. Wij laten u binnen één werkdag weten wat uw opties zijn.