Wanneer een ondernemer gaat scheiden, wordt de waarde van het bedrijf vaak een belangrijk punt van discussie. De onderneming kan een groot deel van het gezamenlijke vermogen vormen.
Beide partners willen weten waar ze recht op hebben. Dit maakt een eerlijke en juiste waardebepaling noodzakelijk.
Bij een echtscheiding wordt de waarde van een bedrijf bepaald op basis van de prijs die ervoor te krijgen is in het economische verkeer, niet op basis van theoretische berekeningsmethoden. Dit betekent dat er gekeken wordt naar wat een koper ervoor zou willen betalen, rekening houdend met factoren zoals persoonlijke goodwill, stille reserves en de levensvatbaarheid van het bedrijf na verkoop.
De waardering hangt ook af van de rechtsvorm, de huwelijkse voorwaarden en het moment waarop de waarde wordt vastgesteld.
Het proces van bedrijfswaardering bij scheiding vraagt om een zorgvuldige aanpak. Er moet rekening worden gehouden met juridische kaders, specifieke kenmerken van de onderneming en de vraag of het bedrijf daadwerkelijk verkoopbaar is.
Een goede voorbereiding helpt om lange procedures en hoge kosten te voorkomen.
Het belang van bedrijfswaardering bij echtscheiding
De waarde van een bedrijf bij echtscheiding bepaalt hoeveel vermogen verdeeld moet worden tussen de partners. Deze waardering heeft ook invloed op alimentatieverplichtingen en of het bedrijf gewoon door kan blijven draaien.
Gevolgen voor verdeling van vermogen
Bij echtscheiding moet de ondernemer de waarde van zijn bedrijf laten vaststellen om het vermogen eerlijk te verdelen. In gemeenschap van goederen valt de onderneming automatisch in de huwelijksgemeenschap.
De helft van de bedrijfswaarde komt dan toe aan de ex-partner. Met huwelijkse voorwaarden kan de situatie anders liggen.
Het bedrijf blijft dan vaak privébezit van de ondernemer. Een verrekenbeding kan wel betekenen dat opgebouwde winst of waardestijging tijdens het huwelijk gedeeld moet worden.
De hoogte van de bedrijfswaarde bepaalt direct hoeveel de ondernemer moet uitkeren. Daarom schakelen ex-partners vaak elk een eigen deskundige in om de waarde te berekenen.
Invloed op partneralimentatie
De waarde van de onderneming speelt een rol bij het berekenen van partneralimentatie. Een hoger gewaardeerd bedrijf suggereert vaak een groter verdienvermogen van de ondernemer.
Dit kan leiden tot hogere alimentatieverplichtingen. De rechter kijkt niet alleen naar de huidige winst, maar ook naar wat het bedrijf mogelijk kan opleveren.
Een ondernemer met een waardevol bedrijf heeft in principe meer draagkracht om alimentatie te betalen. De bedrijfswaarde wordt gebruikt om in te schatten of de ondernemer daadwerkelijk het inkomen heeft dat hij claimt.
Als de waardering te hoog uitvalt, kan de ondernemer vast komen te zitten aan te hoge alimentatiebetalingen. Is de waardering te laag? Dan krijgt de ex-partner mogelijk minder dan waar hij recht op heeft.
Continuïteit van de onderneming
Een realistische bedrijfswaardering zorgt ervoor dat het bedrijf kan blijven bestaan na de scheiding. Te hoge uitkoopbedragen kunnen de liquiditeit van het bedrijf ondermijnen.
De ondernemer moet genoeg geld overhouden om het bedrijf te laten draaien. Veel ondernemers spreken af om de uitkoop in termijnen te betalen.
Zo hoeft niet alle liquiditeit ineens uit het bedrijf gehaald te worden. De rechter let erop dat afspraken over uitkoop en alimentatie haalbaar zijn voor het bedrijf.
Het voortbestaan van het bedrijf is niet alleen belangrijk voor de ondernemer, maar ook voor de ex-partner. Als het bedrijf failliet gaat door te hoge verplichtingen, kan de alimentatie niet meer worden betaald.
Juridische kaders: Invloed van huwelijksvormen en afspraken
De huwelijksvorm bepaalt hoe het vermogen van ondernemers bij echtscheiding wordt verdeeld. Afspraken zoals huwelijkse voorwaarden of een aandeelhoudersovereenkomst beïnvloeden welke bedrijfswaarde onder de verdeling valt.
Algehele en beperkte gemeenschap van goederen
Bij een algehele gemeenschap van goederen valt alle vermogen in de huwelijksgemeenschap. Dit betekent dat de onderneming of aandelen voor de helft toebehoren aan beide partners.
Bij scheiding moet de bedrijfswaarde berekend worden om de uitkoop te bepalen. De beperkte gemeenschap van goederen sluit specifieke vermogensbestanddelen uit.
Een ondernemer kan bepalen dat zijn bedrijf of aandelen buiten de gemeenschap blijven. Dit gebeurt vaak door in de huwelijkse voorwaarden vast te leggen dat ondernemingsvermogen privé blijft.
Zonder huwelijkse voorwaarden geldt sinds 2018 een beperkte gemeenschap van goederen als standaard huwelijksvermogensstelsel. Vermogen van voor het huwelijk en schenkingen blijven privé.
Tijdens het huwelijk verkregen vermogen, inclusief bedrijfsgroei, valt wel in de gemeenschap.
Huwelijkse voorwaarden en verrekenbeding
Huwelijkse voorwaarden maken het mogelijk om koopmanszaken of een eigen bedrijf buiten de gemeenschap te houden. De ondernemer blijft dan volledig eigenaar van zijn onderneming.
De echtgenoot heeft geen recht op een deel van de bedrijfswaarde. Een verrekenbeding biedt een tussenoplossing.
De ondernemer behoudt de juridische eigendom van zijn bedrijf. Bij scheiding wordt wel de waardestijging tijdens het huwelijk verrekend met de ex-partner.
Het verrekenbeding beschermt de continuïteit van het bedrijf. De ondernemer hoeft geen aandelen af te staan maar betaalt een geldbedrag voor de waardegroei.
Dit voorkomt gedwongen verkoop of ongewenste medezeggenschap.
| Stelsel | Eigendom bedrijf | Verdeling bij scheiding |
|---|---|---|
| Algehele gemeenschap | Beide partners | 50/50 verdeling waarde |
| Huwelijkse voorwaarden | Ondernemer | Geen verdeling |
| Verrekenbeding | Ondernemer | Verrekening waardestijging |
Aandeelhoudersovereenkomst en aandeelhoudersstructuur
Een aandeelhoudersovereenkomst regelt wat er met aandelen gebeurt bij ingrijpende gebeurtenissen zoals echtscheiding. Deze afspraken gaan voor op het huwelijksvermogensrecht.
De overeenkomst kan bepalen dat aandelen alleen aan medeaandeelhouders verkocht mogen worden. De aandeelhoudersstructuur beïnvloedt ook de waardering.
Directe aandeelhouders hebben andere rechten dan aandeelhouders via een holdingstructuur. Een goedkoop- of bloot eigendomsconstructie kan de waarde die verdeeld moet worden verlagen.
Sommige aandeelhoudersovereenkomsten bevatten een first refusal bepaling. De ex-partner moet dan eerst aan medeaandeelhouders aanbieden tegen een vooraf bepaalde prijs.
Dit beschermt het bedrijf tegen ongewenste aandeelhouders.
Factoren die de bedrijfswaarde beïnvloeden
Bij een scheiding bepalen verschillende factoren samen wat een onderneming waard is. De financiële cijfers, bezittingen, goodwill en fiscale verplichtingen spelen elk een rol in de uiteindelijke berekening.
Omzet, winst en prognoses
De winst van een bedrijf vormt een belangrijke basis voor de waardering. Een accountant kijkt naar de resultaten van de afgelopen jaren om te zien of het bedrijf stabiel presteert.
Stijgende of dalende winsten hebben direct invloed op wat iemand voor de onderneming wil betalen. Toekomstige kasstromen zijn net zo belangrijk als historische cijfers.
De prognose laat zien of het bedrijf kan blijven groeien of juist krimpt. Een onderneming met goede verwachtingen is meer waard dan een bedrijf zonder toekomstperspectief.
De omzet alleen zegt niet alles. Een hoge omzet met lage marges levert minder op dan een lagere omzet met gezonde winstcijfers.
Bij de waardering telt vooral wat het bedrijf daadwerkelijk aan geld overhoudt.
Activa, passiva en stille reserves
De balans geeft inzicht in wat een onderneming bezit en schuldig is. Activa omvatten gebouwen, machines, voorraden en vorderingen.
Passiva bestaan uit leningen, schulden aan leveranciers en andere verplichtingen.
Stille reserves ontstaan wanneer bezittingen meer waard zijn dan op de balans staat. Een pand dat jaren geleden is gekocht voor €200.000 kan nu €400.000 waard zijn.
Dit verschil van €200.000 is een stille reserve die meetelt bij de verdeling.
Niet alle activa zijn even gemakkelijk om te zetten in geld. Voorraden kunnen snel worden verkocht, maar speciale machines hebben vaak weinig waarde buiten het bedrijf.
Deze verschillen beïnvloeden hoeveel een koper wil betalen.
Goodwill: persoonlijk en zakelijk
Goodwill is het verschil tussen wat een bedrijf oplevert en wat de materiële bezittingen waard zijn. Dit kan komen door een goede naam, klantenkring of marktpositie.
Bij een scheiding is het onderscheid tussen persoonlijke en zakelijke goodwill essentieel.
Persoonlijke goodwill hangt af van de ondernemer zelf. Denk aan een tandarts wiens patiënten speciaal voor hem komen, of een adviseur met een persoonlijk netwerk.
Deze goodwill verdwijnt als de ondernemer stopt en telt niet mee bij de verdeling.
Zakelijke goodwill blijft bestaan zonder de huidige eigenaar. Een winkel op een goede locatie met vaste klanten behoudt waarde bij verkoop.
Deze goodwill hoort wel bij het bedrijf en moet worden meegenomen in de scheiding.
Fiscale positie en belastingclaims
De belastingheffing heeft grote gevolgen voor wat er overblijft bij verkoop of verdeling. Een eenmanszaak valt onder de inkomstenbelasting, terwijl een BV onder de vennootschapsbelasting komt.
Deze verschillen bepalen hoeveel belasting verschuldigd is.
Bij verkoop van aandelen in een BV betaalt de eigenaar box 2 belasting over de winst. Dit tarief bedraagt 24,5% tot 33% afhankelijk van het bedrag.
Deze belastingclaim verlaagt het netto bedrag dat overblijft voor verdeling tussen ex-partners.
Stille reserves leiden tot extra belasting wanneer ze worden gerealiseerd. Verkoop van een pand met een stille reserve van €200.000 betekent dat hierover belasting moet worden betaald.
De netto waarde na belasting telt mee bij de scheiding, niet het brutobedrag.
Waarderingsmethoden van ondernemingen bij scheiding
Bij een echtscheiding zijn er verschillende waarderingsmethoden beschikbaar om de waarde van een onderneming te bepalen. De keuze voor een specifieke methode hangt af van de situatie van het bedrijf, de beschikbare gegevens en het doel van de waardering.
Intrinsieke waarderingsmethode
De intrinsieke waarderingsmethode bepaalt de waarde van een onderneming op basis van de bezittingen en schulden zoals die op de balans staan. Bij deze methode wordt gekeken naar wat het bedrijf bezit minus wat het bedrijf schuldig is.
Deze methode werkt als volgt:
- Alle bezittingen worden gewaardeerd (voorraden, machines, gebouwen)
- Alle schulden worden afgetrokken
- Het verschil vormt de intrinsieke waarde
De intrinsieke waarde geeft een indicatie van de boekwaarde van het bedrijf. Dit is vooral bruikbaar voor bedrijven met veel tastbare bezittingen zoals vastgoed of productieapparatuur.
Een nadeel is dat deze methode geen rekening houdt met toekomstige winsten of groei. Ook ontbreekt de goodwill in de berekening.
Dit maakt de intrinsieke waarderingsmethode minder geschikt voor dienstverleners of kennisintensieve bedrijven.
Discounted Cash Flow (DCF-methode)
De DCF-methode berekent de waarde van een onderneming door toekomstige geldstromen terug te rekenen naar de contante waarde. Deze methode wordt gezien als de meest economisch correcte manier van bedrijfswaardering bij echtscheiding.
Bij deze waarderingsmethode worden eerst de verwachte geldstromen voor de komende jaren geschat. Vervolgens worden deze bedragen verdisconteerd met een rentepercentage dat het risico weerspiegelt.
Dit percentage wordt de disconteringsvoet genoemd.
De DCF-methode houdt rekening met:
- Verwachte kasstromen per jaar
- Groei of krimp van het bedrijf
- Investeringen die nodig zijn
- Het risico van de onderneming
Deze methode vraagt om realistische prognoses van toekomstige resultaten. Dit kan lastig zijn en soms ontstaan discussies tussen beide partners over de aannames.
Een waarderingsdeskundige kan helpen bij het maken van onderbouwde schattingen.
Rentabiliteitswaarde en rentabiliteitsmethode
De rentabiliteitsmethode kijkt naar de winstcapaciteit van een onderneming. Deze waarderingsmethode is populair bij echtscheidingen omdat ze relatief eenvoudig toe te passen is.
Bij deze methode wordt de verwachte jaarwinst gedeeld door een rendementeis. De formule is: rentabiliteitswaarde = genormaliseerde winst / rendementeis.
De genormaliseerde winst is de verwachte structurele winst waarbij incidentele posten zijn gecorrigeerd.
Het rendementsepercentage wordt bepaald door:
- Het risiconiveau van het bedrijf
- De verhouding tussen eigen vermogen en vreemd vermogen
- De rentevoet op de markt
- Inflatieverwachtingen
Deze methode gaat uit van een stabiele situatie waarbij de onderneming blijft presteren zoals in het verleden. Er wordt vaak gerekend met het gemiddelde van de laatste drie tot vijf jaar.
Let op dat deze methode minder geschikt is voor bedrijven die sterk groeien of krimpen.
Liquidatiewaarde en boekwaarde
De liquidatiewaarde geeft aan hoeveel geld overblijft als een onderneming wordt stopgezet en alle bezittingen worden verkocht. Deze waarderingsmethode wordt gebruikt wanneer voortzetting van het bedrijf niet realistisch is.
Bij berekening van de liquidatiewaarde worden alle activa gewaardeerd tegen verkoopprijs. Daarvan worden de schulden afgetrokken plus de kosten van liquidatie zoals ontbindingsvergoedingen voor personeel.
De boekwaarde is simpelweg het eigen vermogen zoals dat op de balans staat. Dit is het verschil tussen de boekhoudkundige waarde van alle bezittingen en alle schulden.
Deze waarde wijkt meestal sterk af van de waarde in het economisch verkeer.
De liquidatiewaarde ligt vaak lager dan andere waarderingsmethoden omdat er snel verkocht moet worden. Deze methode dient vooral als ondergrens bij een waardering.
Een voortzettende onderneming is normaliter meer waard dan bij verkoop van losse onderdelen.
Het waarderingsproces: stappen en deskundigen
De waardering van een onderneming bij echtscheiding volgt een vast proces met duidelijke stappen. De peildatum vormt het uitgangspunt, terwijl gespecialiseerde deskundigen zorgen voor een objectieve berekening die stand houdt bij de rechtbank.
Vaststelling van de peildatum
De peildatum is het moment waarop de waarde van de onderneming wordt vastgesteld. Dit is meestal de datum waarop het echtscheidingsverzoek wordt ingediend of de datum waarop partners feitelijk uit elkaar gaan.
De keuze voor de peildatum heeft grote gevolgen. De jaarrekening die het dichtst bij deze datum ligt wordt gebruikt als basis voor de berekening.
Alle financiële gegevens, bezittingen en schulden worden op dat moment beoordeeld.
Advocaten moeten samen afspraken maken over de precieze peildatum. Dit voorkomt discussies later in het proces.
De balans en het eigen vermogen op de peildatum vormen het vertrekpunt voor alle verdere berekeningen.
Rol van de accountant en register valuator
Een waarderingsdeskundige of register valuator voert de feitelijke waardering uit. Deze specialist heeft kenkennis van verschillende waarderingsmethoden en kan deze toepassen op het specifieke bedrijf.
De accountant levert de financiële gegevens aan zoals jaarrekeningen, belastingaangiften en begrotingen. Hij controleert of alle cijfers kloppen en of er stille reserves of belastinglatenties zijn.
Een register valuator (RV) heeft een speciale opleiding gevolgd en staat geregistreerd bij het Nederlands Register Valuator.
De kosten voor een deskundige beginnen vaak bij 10.000 euro of meer. Dit hangt af van de complexiteit van de onderneming en de gekozen waarderingsmethode.
Beide partijen kunnen de deskundige vragen stellen over de berekening.
Objectieve waardebepaling en de rechter
De rechtbank benoemt vaak een onafhankelijke deskundige als partijen het niet eens worden. Deze expert moet zorgen voor een objectieve waardebepaling die beide partners accepteren.
De rechter beslist uiteindelijk over de waarderingsmethode als partijen geen overeenstemming bereiken. Hij kijkt naar het type onderneming, de omvang en wat gebruikelijk is in vergelijkbare situaties.
De rechtbank houdt ook rekening met de continuïteit van het bedrijf en of de ondernemer de waarde aan zijn ex-partner kan uitbetalen.
De deskundige legt zijn berekening vast in een rapport. Dit rapport moet duidelijk maken welke methode is gebruikt, welke aannames zijn gedaan en hoe de eindwaarde tot stand is gekomen.
Beide partners krijgen de kans om hierop te reageren tijdens een regiezitting bij het gerechtshof.
Specifieke aandachtspunten per ondernemingsvorm
De rechtsvorm van een onderneming bepaalt hoe de waardering bij echtscheiding verloopt. Bij een eenmanszaak bestaat er geen onderscheid tussen privé en zakelijk vermogen, terwijl bij een vof en bv de waardering complexer is door de rechtspersoonlijkheid.
Waardering bij eenmanszaak
Bij een eenmanszaak vormen alle bezittingen en schulden automatisch privévermogen. Er is geen scheiding tussen zakelijk en persoonlijk vermogen.
De volledige waarde van de eenmanszaak telt direct mee bij de verdeling. De inventaris, debiteuren, voorraden en goodwill vallen allemaal in de gemeenschap van goederen als die van toepassing is.
Ook de schulden van de eenmanszaak zijn persoonlijke schulden. Bij de waardering moet gekeken worden naar het eigen vermogen van de onderneming volgens de balans.
Daarnaast speelt de vraag of er goodwill aanwezig is. Goodwill is de meerwaarde die de onderneming heeft boven de waarde van de losse bezittingen.
Bij een eenmanszaak die sterk afhankelijk is van de persoon van de ondernemer is deze goodwill vaak beperkt of afwezig.
Waardering bij vof
Bij een vof waarbij beide echtgenoten vennoot zijn moet eerst worden vastgesteld of voortzetting samen mogelijk is. Als dat niet lukt moet één vennoot uittreden of moet de vof worden ontbonden.
Het vof-contract bepaalt meestal hoe om te gaan met een uittredende vennoot. De waarde van het aandeel van de uittredende vennoot moet worden berekend volgens de afspraken in het contract.
Als er meerdere vennoten zijn naast de echtgenoten speelt ook de verhouding met deze andere vennoten een rol. De waardering gebeurt op basis van het eigen vermogen van de vof en eventuele goodwill.
Vennoten zijn hoofdelijk aansprakelijk voor alle schulden. Dit aspect moet bij een scheiding zorgvuldig worden meegenomen in de afspraken tussen de ex-partners.
Waardering bij bv en DGA
Bij een bv gaat het om de waardering van aandelen. Als beide echtgenoten aandeelhouder zijn moet worden vastgesteld of zij samen de bv kunnen voortzetten of dat één partner de aandelen van de ander overneemt.
De waarde van de aandelen wordt bepaald door verschillende methoden:
- Intrinsieke waarde methode: kijkt naar het eigen vermogen op de balans.
- Verbeterde rentabiliteitsmethode: berekent de waarde op basis van toekomstige winsten.
- Discounted Cash Flow methode: waardeert op basis van verwachte kasstromen.
Bij een bv moet ook worden gekeken naar stille reserves. Dit zijn waarden van bezittingen die hoger zijn dan de waarde op de balans, bijvoorbeeld bij bedrijfsonroerend goed.
Voor een DGA is het belangrijk om te bepalen of er sprake is van een meerderheids- of minderheidsbelang. Een meerderheidsbelang heeft meer waarde omdat de aandeelhouder zeggenschap heeft.
Ook moet worden vastgesteld of een stamrechtvoorziening (pensioen in eigen beheer) als verknocht kan worden beschouwd.
Latente fiscale verplichtingen verlagen de netto waarde van de aandelen en moeten worden meegenomen in de berekening.
Veelgestelde vragen
Bij een echtscheiding waarbij een onderneming betrokken is, komen veel praktische vragen naar voren over waardebepaling, verdeling van aandelen en de rol van huwelijkse voorwaarden.
De manier waarop goodwill wordt berekend en toekomstige groei wordt meegenomen, maakt het proces complex.
Welke methodes worden er gebruikt om de waarde van een onderneming te bepalen bij een echtscheiding?
Er zijn vijf hoofdmethodes die een waarderingsdeskundige kan gebruiken. De boekwaarde methode kijkt naar het eigen vermogen volgens de balans, dus bezittingen minus schulden.
De intrinsieke waarde methode werkt vergelijkbaar, maar dan worden alle activa en passiva opnieuw gewaardeerd tegen de actuele waarde. Dit geeft een realistischer beeld dan de boekwaarde.
Bij de liquidatiewaarde wordt gekeken naar wat de onderneming oplevert als alles direct verkocht wordt. Van die opbrengst gaan de schulden en liquidatiekosten af.
De rentabiliteitswaarde deelt de jaarlijkse geschatte winst door de rendementseis. De Discounted Cash Flow methode (DCF) berekent de waarde op basis van toekomstige inkomsten.
Een waarderingsdeskundige kan ook kiezen voor een combinatie van deze methodes. De keuze hangt af van de rechtsvorm en de situatie van het bedrijf.
Op welke manier wordt goodwill meegerekend bij het verdelen van een bedrijf tijdens een scheiding?
Bij een eenmanszaak speelt persoonlijke goodwill een grote rol. Dit is de waarde die direct verbonden is aan de ondernemer zelf.
Als de ondernemer wegvalt, daalt de waarde van het bedrijf vaak flink. Een koper betaalt daarom meestal niet voor deze persoonlijke goodwill.
Er is ook overdraagbare goodwill. Die ontstaat door vaste klanten, langlopende contracten of systemen die zonder de ondernemer blijven werken.
Personeel, duidelijke processen en goede documentatie verhogen de overdraagbaarheid. Deze factoren maken het bedrijf aantrekkelijker en waardevoller.
Bij de waardering kijkt de deskundige naar welk deel van de goodwill overdraagbaar is. Alleen dat deel telt mee in de berekening voor de scheiding.
Hoe wordt de verdeling van aandelen in een bedrijf afgehandeld bij een echtscheiding?
Een BV bestaat uit aandelen. Bij een huwelijk in gemeenschap van goederen vallen deze aandelen in de verdeling.
In de meeste gevallen wil de ex-partner geen aandelen behouden, maar liever uitbetaald worden. De ondernemer koopt dan de aandelen over.
Een onafhankelijke accountant of register valuator bepaalt de waarde van de aandelen. Het maakt verschil of er één aandeelhouder is of meerdere.
Bij meerdere aandeelhouders wordt gekeken of de ondernemer een meerderheids- of minderheidsbelang heeft. Dit beïnvloedt de waardering.
Als uitkopen in één keer niet mogelijk is, kan de rechter toestemming geven voor gespreid betalen. De continuïteit van het bedrijf staat voorop.
Wat is de invloed van huwelijkse voorwaarden op de waardering van een onderneming bij een scheiding?
Bij huwelijkse voorwaarden kunnen de aandelen of het bedrijf privébezit blijven. Dan vallen ze niet automatisch in de verdeling.
Ook bij een beperkte gemeenschap van goederen speelt de waardebepaling een rol. Bezittingen van vóór het huwelijk blijven buiten de gemeenschap.
Sinds 1 januari 2018 is beperkte gemeenschap de standaard voor nieuwe huwelijken. Dit beperkt de verdeling tot bezittingen verkregen tijdens het huwelijk.
Toch kan er sprake zijn van verrekenbedingen in de voorwaarden. Die bepalen of waardegroei van het bedrijf gedeeld moet worden.
De fiscale gevolgen verschillen per situatie. Goede fiscale begeleiding is nodig om de waardering correct uit te voeren.
Hoe wordt omgegaan met toekomstige bedrijfsgroei bij het vaststellen van de bedrijfswaarde voor de verdeling?
De DCF-methode kijkt specifiek naar toekomstige inkomsten. Deze methode berekent wat het bedrijf in de komende jaren kan verdienen.
De verwachte geldstromen worden verdisconteerd naar de huidige waarde. Dit geeft een inschatting van wat het bedrijf nu waard is.
Ook bij de rentabiliteitswaarde spelen toekomstige verwachtingen een rol. De geschatte jaarwinst vormt de basis voor deze berekening.
De peildatum voor de waardering is meestal de dag van verdeling of de ontbinding van de huwelijksgemeenschap. Soms kiezen partijen samen een andere datum.
Marktomstandigheden en toekomstperspectieven worden meegewogen in de waardering. Een deskundige kijkt naar realistische groeiverwachtingen.
Welke financiële informatie is vereist voor de berekening van de waarde van een bedrijf bij een echtscheiding?
De jaarcijfers van het bedrijf vormen de basis voor elke waardering. De balans laat de bezittingen en schulden zien.
De winst-en-verliesrekening geeft inzicht in de winstgevendheid. Deze cijfers zijn nodig voor methodes zoals de rentabiliteitswaarde.
De waarde van bedrijfsmiddelen moet bekend zijn. Dit omvat machines, voorraden, gebouwen en andere activa.
Informatie over lopende contracten en klanten is belangrijk.
